ႏိုင္ငံေတာ္မွာ ေသနတ္မရွိဘူး

ႏိုင္ငံေတာ္မွာ ေသနတ္မရွိဘူး
ႏိုင္ငံေတာ္ဟာ ကာကြယ္ေရးအတြက္
စစ္ကို ဒူးေထာက္ရတယ္
စစ္ဟာ လက္နက္မဲ့ အကာအကြယ္မဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ကို
မုဒိမ္းက်င့္လိုက္တယ္
ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ သားအိမ္ထဲ သုက္ပိုးေတြပန္းထည့္လိုက္တယ္
ႏိုင္ငံေတာ္မွာ ေသနတ္မရွိဘူး
ႏိုင္ငံေတာ္မွာ စစ္ရဲ႕သုက္ပိုးေတြ ရွိေနၿပီ
ႏိုင္ငံေတာ္ဟာ စစ္သုက္နဲ႔ရတဲ့သကို လြယ္ရၿပီ
စစ္မွာ အင္အားရွိတယ္
စစ္မွာ အာဏာရွိတယ္
စစ္ဟာ ဥပေဒကိုပိုင္တယ္
စစ္ဟာ သုက္ထုတ္လုပ္ေရးစက္ရံုေတြ တည္ေဆာက္တယ္
စစ္ဟာ စစ္ကိုေမြးတဲ့သုက္ေတြကို ေမြးထားတယ္
ႏိုင္ငံေတာ္မွာ လက္နက္မရွိဘူး
ႏိုင္ငံေတာ္မွာ သားအိမ္ရွိတယ္
ႏိုင္ငံေတာ္ဟာ စစ္နဲ႔ရတဲ့သကို လြယ္ထားတယ္
ႏိုင္ငံေတာ္မွာ ျပည္သူဆိုတဲ့ ကိုယ္အဂၤါေတြရွိတယ္
ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ ကိုယ္ဝန္ထဲ ျပည္သူေတြဟာ စီးဝင္ေပးရတယ္ Continue reading

ေသာၾကာေန႔မို႔ ေရးတဲ့ကဗ်ာ အဟာအဟာ

စက္ေလွခါးနဲ႔
တက္ေလ… ႏြားရဲ႕
ဘာစျမံဳ႕ျပန္ေနတာလဲ

ၿမိဳ႕ေတြရြာေတြဟာ
လမ္းဆံုၿမိဳ႕ျပဆီ ေရာက္ခဲ့ၿပီ

အဝတ္လဲခန္း က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲ
မွန္ထဲေပၚတာကို
မဝံ့မရဲ
ၾကည့္ၿပီး
ေခတ္ဟာ အကုန္ခၽြတ္ခ်လိုက္ေတာ့တယ္

ဝတ္လိုက္တဲ့အသစ္ေလးရဲ႕ အနံ႔ဟာ
ႏိုင္ငံျခားျဖစ္
ေမႊးအီ

တန္သည္ျဖစ္ေစ မတန္သည္ျဖစ္ေစ
ဝယ္သည္ျဖစ္ေစ မဝယ္သည္ျဖစ္ေစ
လြယ္သည္ျဖစ္ေစ ခက္သည္ျဖစ္ေစ
ေငြနံ႔ျဖန္းမွ အေနသန္႔လန္းတာ

အဘိဓမၼာ မဲ့ရင္မဲ့
အရွိဟာ အေတြ႕ပဲ
အေငြ႕ဟာ အၾကံဳပဲ
အယံုဟာ ခံစားပဲ
Continue reading

ခလုတ္စမ္းမရတဲ့ ပကတိအေမွာင္ထဲမွာ

ဘဝကို တကယ့္အစစ္အမွန္ထင္ၿပီး
ေနေနတာ မဆန္းဘူးလား
မီးပိင့္မွာ မီးနီဟာ အရည္ေပ်ာ္ၿပီး
လမ္းေပၚအထိ စီးက်တယ္
ကိုယ့္အရပ္သာသာပဲရွိတဲ့ သစ္ပင္ထိပ္မွာ
လာၿငိေနတဲ့ ပန္းေရာင္သဲ့သဲ့တိမ္
ကိုယ္ဘာမွမလုပ္ပဲ ၾကည့္ပဲၾကည့္လိုက္တယ္
ဘာမွမလုပ္ပဲၾကည့္တာဟာ ကိတ္တဲ့ေနထိုင္မႈ
မဟုတ္လား မိုးတိမ္ဟာ ေခြးက်င့္ေခြးၾကံ
ကိုယ့္မ်က္ႏွာကို ေသးပန္းၿပီး လြင့္ျပယ္သြားတယ္
ကြဲျပားျခားနားတဲ့ အျခားအဓိပၸါယ္စက္ကြင္းဆီ
ကူးသြားလိုက္ အစစ္အမွန္ေတြ အသြင္ေျပာင္းေနၾကတာ
တသြင္သြင္ပဲ အရည္နီေတြဟာ
မီးနီခြက္ထဲျပန္စီးဝင္သြားၿပီး နီရဲသြားတယ္
ႏြားသိုးၿဂိဳလ္မွာ ႏြားသိုးႀကိဳးျဖတ္ပြဲအတြက္
အစိမ့္ဆံုး အေမႊးဆံုး ႏြားမပ်ိဳေလးေတြကို
နံ႔သာအေမႊးအႀကိဳင္ေတြ ပက္ျဖန္း ေယာနိေတြ ဟၿပီးၿပီ
ဒါမွမဟုတ္ ေညာင္ဦးတံတားၿပိဳတာ
စမၸာနဂိုလ္ဘက္က သြားထိုင္ၾကည့္မလား
ေပါင္က်ိဳးေတာ့လည္း အမဲသားေပါ့
လည္ျပတ္မသြားခင္ တျဗဲျဗဲနဲ႔ ေအာ္ေနခဲ့တာ
ပန္းထြက္ေသြးထဲ လူအုပ္နဲ႔ဝင္ဖမ္းဆိုလား
ၿငိမ္းခ်မ္းဆိုလား အေမွာင္ထဲေျခဖမိုးေပၚ
ေပ်ာ့စိစိနဲ႔ ေအးစက္စက္ ျဖတ္သြားတာ …

ဇယလ
၁၅ ေမ ‘၁၈

အျမဲေနရတဲ့ မည္းနက္ေျမ

ဒုကၡဝတီမွာ ျမစ္ဖ်ားခံလို႔
ႏိုင္ငံႏွစ္ျခမ္း ခြဲစီးတဲ့ျမစ္
အဆစ္အျမစ္ေယာင္ ေတာင္တန္းေတြနဲ႔
အျမစ္လွန္ၿပိဳလဲက်တဲ့ ေျမျပန္႔
ၿမိဳ႕ႀကီးျပႀကီးေတြမွာ ျမစ္ပြားနာေတြနဲ႔
ျမစ္ေတြမွာ ျမစ္ဆိပ္ေတြ တရိပ္ရိပ္တက္

အသီးမတင္ခင္ အကင္းေခၽြခ်
မီးရင္ျပင္မွာ အပင္းေတြႂကြ
စီးစဥ္မွာ ခေလာက္ဆန္
ေနာက္ျပန္ရင္ မရဏ

ေရြးၾက
Continue reading

မသိဘူး၊ ေနခ်င္တယ္

မသိဘူး၊ ေနခ်င္တ္

First published on Poetry International, 2018
Continue reading

ကဗ်ာအေၾကာင္း ေျပာပါတယ္ (၄၇)

ဘယ္ကဗ်ာပုဒ္မဆို (ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပ၊ဝါဒ၊ ေက်ာင္းေတာ္၊ ဂိုဏ္း၊ အုပ္စု၊ အမ်ိဳးအစား၊ တစ္ကိုယ္ေတာ္) ဟာ ကိန္းေသနဲ႔ ကိန္းရွင္တို႔ရဲ႕ ကကြက္/ နပမ္းကြက္ေတြ ျဖစ္တယ္။ 

ကိန္းေသထဲမွာ မိမိသိမ္းဆည္းတည္ေဆာက္ထားတဲ့ သညာသယံဇာတေတြ၊ သိမႈအစုအေဝးေတြ၊ ေတြ႕ၾကံဳခံစားမႈေပၚ ခံယူတုန္႔ျပန္မႈ အက်င့္စရိုက္ေတြ ပါဝင္ဖြဲ႕စည္းထားၾကတဲ့  ယဥ္ေက်းမႈ တည္ေဆာက္ခ်က္နဲ႔ တသီးပုဂၢလ စစ္ထုတ္ယူမႈတို႔ ပါရွိၾကပါတယ္။ ဥပမာ၊’ကဗ်ာဆိုတာဘာ…’၊’အမ်ိဳးသားေရး’၊’သပၸဳရိသသူေတာ္စင္’၊’ဘာသာစကား’ ၊စသည္၊ စသည္တို႔။ 

ကိန္းရွင္ကေတာ့ တီထြင္ဖန္တီးႏိုင္စြမ္းရဲ႕မူလဘူတျဖစ္တဲ့ စိတ္ကူးကြန္႔ျမဴးျဖန္႔က်က္မႈ အပါအဝင္ စိတ္/နာမ္ရဲ႕ (အစိုးမရတဲ့) လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကိန္းရွင္ဟာ လူေတြမွာ စိတ္ရွိသမၽွ ကိန္းေသထဲက အစိတ္အပိုင္းေတြကို ရွိရင္းစြဲအတိုင္း လက္ခံက်င့္သံုး(အတည္ယူ)သလို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ ဆန္႔ထုတ္ခ်ဲ့ထြင္ သံုးစြဲတာလည္း ရွိပါတယ္။ 
Continue reading