စိမ္းလန္း

ကိုယ္ဘယ္အထပ္သြားရမယ္မွန္းမသိရင္
ဘယ္ေလွကားတက္ရမွန္းသိမွာမဟုတ္ဘူး
ေလွကားမွားတက္လို႔ ဘဝပ်က္သြားတာေတြလည္း
ရွိေကာင္းရွိမွာေပါ့ (အခုေတာ့လြယ္သြားၿပီေလ
ပ်က္လည္းခတ္မတ္မတ္ပဲ ဓာတ္ေလွကားေတြရွိၿပီမို႔)
ေလွကားမွားခဲ့လို႔ အထပ္မွားခဲ့လို႔
ေတြ႕ရမယ့္သူမေတြ႕လိုက္ရပဲ မေတြ႕ရမယ့္သူကို
ေတြ႕ရမယ့္လူလို႔မွားၿပီး ဆက္မွားဖို႔
ဒီေန႔ဟာလည္း တနလၤာပဲလား
တနလၤာေတြအမ်ားႀကီးလည္းမွားယြင္းခဲ့ၾကလို႔
ဝန္ႀကီးမ်ား႐ုံးမွာ ျမန္မာက်ပ္ေငြ၅၀၀ ေပးၿပီး
ဂိုက္ေကာင္ေလးက ဟိုဒီေခၚသြား
ရာဇဝင္ကို ေဝေဝဆာဆာခင္းျပတယ္
ဗိုလ္ခ်ဳပ္လည္းမွားယြင္းခဲ့လို႔မို႔
တိုင္းျပည္လည္းသမိုင္းလြဲေခ်ာ္ခဲ့လို႔မို႔
မူလအေဆာက္အဦဟာ သံထည္ေတြေလးခဲ့လို႔
လ်ာထားခ်က္နဲ႔မသိမသာနိမ့္က်ခဲ့ရတယ္
“မင္းတို႔ ဘာကိစၥရွိလဲ”ဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕
ေနာက္ဆုံးေမးခြန္းျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ခဲ့မယ္
(အေျဖဟာ ဒီေန႔အထိ က်ည္ဆန္ပဲ)
လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္သူဟာခ်ာတိတ္ေလးပဲရွိေသးတယ္
နံရံက မူလက်ည္ဆံေပါက္ေတြကို
အဂၤေတေတြခြာၿပီး ျပန္ရွာယူရတယ္
ျပင္ေရးမလားဆိုေတာ့လည္း
နဂိုကတည္းကအမွားေတြနဲ႔အ႐ိုးစြဲေနၾကၿပီမို႔
မနက္ဖန္ဟာ ပသို႔ဆိုေစ ဒီေန႔ထက္ေတာ့
ပိုပိုသာသာတည့္မတ္ပါေစေလ
ေၾကာင္လိမ္ေလွကားဟာလည္း အထပ္မွားတဲ့
လွည္းစားမႈအလိုအရ ဘဝျဖစ္ေနသမို႔
စစ္ဖိနပ္သံေတြပဲ့တင္တဲ့ အိပ္မက္ေလွကားေတြ ညစ္ေထးလို႔
နတ္ျပည္နဲ႔ငရဲျပည္လည္း အထပ္ထပ္
အထပ္ထပ္အမွားအယြင္းေတြနဲ႔ဆင္းတက္လို႔
အခ်ိန္တန္ရင္အေဖလည္းမလြဲမေသြသိခဲ့ရတာ
တစ္ခ်ိန္မွာ သားလည္း မ်က္ဝါးထင္ထင္ ျမင္သိလာရမယ့္
ေန႔စဥ္ဘဝရဲ႕ပေဟဠိ
ဒါနဲ႔ မနက္ဖန္လည္း တနလၤာပဲလား
တစ္ပတ္ခြန္ႏွစ္ရက္တနလၤာေတြခ်ည့္ထဲမွာ
သြားၾကည့္လိုက္ပါ ဝန္ႀကီးမ်ား႐ုံးအတြင္းျမက္ခင္းဟာ
– – – သမိုင္းရဲ႕ေဟာင္းေလာင္းေပါက္ႀကီးတစ္ခုထဲမွာ – – –
စိမ္းၿမဲစိမ္းလန္းစိုေျပ
က်ည္ဆံေတြ ျဖစ္ရပ္မွန္/မွားေတြ သမိုင္းရဲ႕ကိုယ္က်င့္တရား
တနလၤာရဲ႕ဘာသာစကားေတြနဲ႔
စိမ္းကားခ်င္တိုင္းစိမ္းလန္းလို႔ေနတာေလ
အလံတိုင္လိုေလွကားထစ္ေတြမွာ
ဘယ္အထပ္လိုဘယ္အလံဟာ
ဘယ္လိုေလထဲလြင့္ေနသလဲလို႔…..

ဇယလ
၁၇ ၾသဂုတ္ ၂၀

ဗီယက္နမ္အဖြားရဲ႕ အနမ္း (အိုးရွင္ဗူေအာဝ္င္း)

ကိုယ့္အဖြားနမ္းပုံဟာ သမိုင္းဟာ ဘယ္တုန္းကမွ
မၿပီးဆုံးခဲ့တဲ့အတိုင္း၊ တစ္ေနရာမွာ
ကိုယ္ခႏၶာတစ္ခုဟာ
တစ္စစီ ျပဳတ္ထြက္ေနေသးတဲ့အတိုင္း။


ဇယလ
၁၅ စက္ ကိုဗစ္၂၀

စကားစျမည္

The Chat

ဒီကိစၥႀကီး ဘယ္ေတာ့ၿပီးသြားေတာ့မွာလဲ တစ္ေယာက္ကေမးတယ္။ ဘယ္ကိစၥလဲလို႔ ေနာက္တစ္ေယာက္ကျပန္ေမးတယ္။ အခုကိစၥေလ၊ တြင္းထဲက်ေနရသလို အဆုံးသတ္မျမင္ရတဲ့ လႈိဏ္ေခါင္းရွည္ႀကီးထဲ ေရာက္ေနတာ။ ဒီအတိုင္းေန႐ုံေပါ့ လို႔ ဒုတိယတစ္ေယာက္ကျပန္ေျဖတယ္။ ဟာ၊ ဒီအတိုင္းေနလို႔ေကာရမလား၊ တစ္ခုခုေတာ့လုပ္ရမွာေပါ့။ မေအာင္ျမင္လည္းႀကိဳးပမ္းရမွာေပါ့၊။ လူ႔ဘဝ လူ႔သမိုင္းႀကီးဟာ ဒီအတိုင္းမဟုတ္ပဲ လူေတြရဲ႕စိတ္ကူးအိပ္မက္ေတြ၊ အတတ္ပညာေတြ၊ ယုံၾကည္မႈေတြ၊ လက္ေတြ႕ႀကိဳးပမ္းေဆာင္႐ြက္မႈေတြေၾကာင့္ ဖြံၿဖိဳးတိုးတက္လာတာမဟုတ္ဘူးလား။ ပထမတစ္ေယာက္က အဲသလိုေမးလိုက္ေတာ့ ဒုတိယလူကျပန္ေျဖတယ္၊ အင္း၊ အဲဒါေတြေၾကာင့္ေပါ့။ ဘာအဲဒါေတြေၾကာင့္လဲလို႔ ပထမတစ္ေယာက္ကေမးတယ္။ ဒုတိယတစ္ေယာက္က နံရံၾကမ္းၾကမ္းႀကီးကို နဖူးနဲ႔ပြတ္ၿပီး သက္ျပင္းခ်လိုက္တယ္။ အခုဒီကိုေရာက္ေနတာပဲေပါ့။

ဇယလ
၁၀ စက္ ကိုဗစ္၂၀

က်ဴပင္

ထုတ္ခ်င္းေပါက္ဝင္သြားတဲ့ ခႏၶာေကြးေကြးေလးကို ကေလးဟုေခၚရန္။ ေၾကာက္႐ြံ႕မႈထက္စိုးရိမ္ပူပန္မႈနဲ႔ပိတ္မွာမဟုတ္ေတာ့တဲ့မ်က္လုံးဟာမိခင္ေပါ့။ ေကာင္းကင္ေတြၾကားမီးခိုးေငြ႕ေတြကိုနားမလည္တဲ့ေမးခြန္းလိုမကြၽတ္မလြတ္တဲ့အထိၾကည့္လို႔။ ရပ္႐ြာစြန္႔ေျပးျခင္းကို စစ္ေဘးေရွာင္ ဟုသုံးစြဲရန္။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ စစ္ ဆိုတဲ့အသုံးအႏႈန္းကိုေဖ်ာက္ထားရန္။ ရန္သူကိုႏွိမ္နင္းရန္။ ရန္ကိုရန္ရန္။ မၾကာခင္ဆူပြက္လာေတာ့မယ့္ထမင္းအိုး။ မၾကာခင္ဆူပြက္လာေတာ့မယ့္။ ႐ြာကိုမီးအေၾကာင္းသြန္သင္ျခင္း။ ဗ်ဴဟာဆိုတာပလာနတၳိျဖစ္ေစဖို႔။ တစ္ခဏဟာတစ္ဘဝလုံးကုန္ဆုံးတဲ့အထိေလာင္ၿမိဳက္။ တစ္ေန႔မဟုတ္တစ္ေန႔ တစ္ေနရာမဟုတ္တစ္ေနရာ တစ္႐ြာတစ္ပုဒ္မဆန္း။ ေသးေဝးနီးျမန္ ဆီးပန္းနီဆရာေတာ္ — ေသးရင္ေဝးရင္ နီးရင္ျမန္ရင္ မျမင္ရဘူး။ မရွင္ရဘူး။ ဒ႐ိုးန္နဲ႔ရွင္းလည္း ႐ိုင္းစိုင္းတဲ့ေလာက။ ျပာပုံေအာက္မွာမီးခဲ။ ဘယ္ေျခခ်ၿပီးညာေျချမႇင့္ ညာေျခခ်ၿပီးဘယ္ေျချမႇင့္ အလ်င္နဲ႔ေပါင္းစပ္ရင္ ေျပးသည္ ႀကိယာ ေျပးျခင္း နာမ္ အသက္လု၍ေျပးရသည္ ဝါက်။ ရႉျခင္းမွာမကြဲျပား ရွင္ျခင္းမွာလကၤာမလွ သခၤါရကိုရျခင္းမလြတ္။ ျပာေတြ႕ရင္႐ြာေ႐ြ႕မယ္။ တစ္ပင္ရဖို႔ တစ္ေတာလုံးခုတ္ထြင္။ မီးကြၽမ္းငုတ္တိုင္ေတြမွာ ထြင္းသြားတဲ့ က်ည္အကၡရာစဥ္။

ဇယလ
၉ စက္ ကိုဗစ္၂၀

ဘာလီ

ပာရရင္ေတာ့ ဒ႑ာရီထဲ
ေရေသာက္ဆင္းတဲ့ ရႈေမာဘြယ္
တာနာေလာ့တ္ရဲ႕ဆည္းစ်ာဟာ
ကမာၻဦးရဲ႕ မယ္ေတာ္မာတာမိခင္ေပါ့
အဲဒီအရပ္မွာ စ်ာပနကိုမိန္းမလိုက္ရင္
ငလ်င္လႈပ္တယ္ မီးေတာင္ေပါက္ကြဲတယ္
ဒါေတြဟာ အခ်က္အလက္ေတြပါပဲ သူတို႔အယူေတြေပါ့
ေအာက္တိုဘာအူဗြဒ္ႏိုင္ငံတကာစာေပပြဲေတာ္
ရွိသလို နာနာဘာဝဆိုးေတြမသိေအာင္ အိမ္တိုင္း
တံခါးပိတ္ေနၾကတဲ့ေန႔လည္းရွိတယ္
ညေရာက္မွ နတ္ဆိုးကတၳဴ႐ုပ္ေတြထုတ္ၿပီးမီးရႈိ႕ပြဲ
ပရေလာကနဲ႔လူေနမႈတစ္သားတည္း
အစိမ္းေသေတြကိုပဲ ျမႇဳပ္ႏွံတယ္
သဘာဝအေလာင္းကို သစ္ခက္တစ္မ်ိဳးနဲ႔ဖုံးအုပ္
အပုပ္နံ႔လုံးလုံးမထြက္ပဲ ေသသူဟာ ညင္ညင္သာသာ
အ႐ိုးေတြတလူလူျဖဴသြားတယ္
အ,ေလာကဆီ ပြင့္ေနတဲ့ ဆည္းစ်ာႀကီးမွာ
ေနအဝင္ဓာတ္ပုံ႐ိုက္ၾကတဲ့ ဧည့္တိုင္းျခားေတြ
ကိုယ္တို႔လည္းပါတာေပါ့ေလ ဆိုလို စုံတြဲ ရႈခင္း
အိမ္ေထာင္ျပဳၿပီးသားမို႔လို႔ေပါ့ ႏို႔မို႔ရင္
အဲဒီဝတ္ျပဳေက်ာင္းမွာ မယူရေသးသူေတြ မုခ်
ကြဲရတယ္ ဝတ္ျပဳေက်ာင္းနားက ဂူေတြထဲမွာ
အေစာင့္ေႁမြေတြေထြးလုံးေရာယွက္အေမႊးတိုင္နံ႔စူး
ဆန္ေရစပါးေပါမ်ားျခင္း နဲ႔ မ်ိဳးေအာင္ျခင္း
သီဝဝါဒီေဒဝတာ သီရိေဒဝီနတ္သမီးေနထိုင္တဲ့
၈၃.၅% ဟိႏၵဴ ၁၃.% အစၥလာမ္တို႔ရဲ႕ကြၽန္း
၈.၃၄၀၅ ဒီဂရီ တ၊ ၁၁၅.၀၉၂၀ ဒီဂရီ မ မွာ ရတနာသိုက္
ေကာင္းကင္ကမ္းပါးရံက ျမဴခိုးေတြတလူလူအူေဝ့
အူလူဝတူ ေရွးေဟာင္းဂႏၶာရဝတ္ျပဳေက်ာင္း
ေတြ႕ဘူးသူေတြေျပာၾကတဲ့ ဘာလီနတ္က်ား
အ္ိမ္တိုင္းမွာ နတ္စင္နည္းစဥ္သွ်တၱရ
မဂၤလာဦးညကုတင္မွာ ဇနီးေမာင္ႏွံဟာ နတ္ေႁမြ
ႏွစ္ေကာင္ပူးယွက္လွိမ့္ရင္းတြန္ေတာက္သံ
တစ္ေကာင့္အၿမီးတစ္ေကာင္ခဲတဲ့ ဥဳမ္အစမွ ထာဝရဆီ
မနက္ ကုတင္ေျခတိုင္ခ်ည္ ငွက္ေပ်ာပင္စည္ျပတ္ကေန
အပ်ိဳစင္ေသြးဟာ ၾကမ္းျပင္ေပၚစိမ့္က်လို႔
ပိုလာဘာလီ ဆိုတာတကယ္ေတာ့ ပူေလာဝ္ဘာလီ
ပူေလာဝ္ဆိုတာက ကြၽန္းေပါ့
လွပတဲ့ပင္လယ္ကမ္းေျခေတြနဲ႔အတူ
ကူတာၿမိဳ႕က အၾကမ္းဖက္ေသဆုံးခဲ့ၾကတဲ့
ေ႐ႊ႕ေျပာင္းမရတဲ့ ဝိဥာဥ္တို႔ရဲ႕ အေဆာက္အဦႀကီး

ဇယလ
၃ ေအာက္တိုဘာ ‘၁၉

ေအာင္ခင္ျမင့္ရဲ႕ ‘ဆြန္းနက္မ်ား’ (၆)

ဒီဆြန္းနက္ေတြကိုေသခ်ာဖတ္ရင္ အပိုင္းအစ fragments ေတြနဲ႔ဖြဲ႕စည္းထားတာေတြ႕ရလိမ့္မယ္။ မတူကြဲျပားၾကတဲ့ အပိုင္းအစေတြကို ယွဥ္တြဲခ်ိတ္ထားတာျဖစ္တယ္။ juxtaposition ေပါ့။ fragments ေတြကို juxtaposition နဲ႔ ယွဥ္တြဲခ်ိတ္ဖြဲ႕စည္းျခင္းကို collage လို႔ေခၚတယ္။ ေမာ္ဒန္နစ္ဇင္မ္ရဲ႕အေမြ။

၁၄ေၾကာင္းမို႔လို႔ ဆြန္းနက္လို႔ ေခၚေပမယ့္ က်ေနာ္ကေတာ့ ေကာ္လာ့ဂ္် လို႔ပဲျမင္တယ္။ ထားပါေတာ့၊ ေကာ္လာ့ဂ္်-ဆြန္းနက္ေပါ့။ ဥပမာထုတ္ျပရရင္ —

ဆြန္းနက္မ်ာ

အရည္မရ အဖတ္မရ ဆြန္းနက္

၁။
ဝန္မခံခ်င္ေပမယ့္ ကိုယ္တို႔ ေျပာင္းလဲသြားၾကတယ္
ကေလးဘဝက အရသာေတြ႕လွတဲ့ ငါးေသတၱာကို ကိုယ္
အခု မႀကိဳက္ေတာ့

၂။
အသြင္သ႑ာန္ေတြ ဆိုတာကလည္း အခုပဲ ႏွင္းဆီဖူး
အခု ႏႈတ္ခမ္း အခု စအိုဝ

၃။
သူတို႔ရဲ႕ ပန္းေရာင္ဝါဒကေတာ့ မေျပာင္းဘူးလို႔
သင္ ျငင္းခုံမယ္ မဟုတ္လား
သင္ကေရာ ထေရာ့စကီဝါဒီလား
ဒါမွမဟုတ္ ေလေနာက္ကို လိုက္ေနတဲ့ ဇင္ကိုယ္ေတာ္လား

၄။
ကိုယ္ကေတာ့ ဆရာဝန္အမည္ခံ ကဗ်ာဆရာအမည္ခံ
အိမ္ေထာင္ဦးစီးအမည္ခံ အရည္မရအဖတ္မရ စကားႏိုင္လုသူမွ်
Continue reading