စစ္ႀကီးအေတာအတြင္း မိမိတို႔ေပ်ာ္ရႊင္စြာေနထိုင္ခဲ့ၾက

ၿပီး၊သူမ်ားေတြရဲ႕အိမ္ေတြကိုဒင္းတို႔ဗံုးၾကဲခဲ့တုန္းကမိမိတုို႔

ကန္႔ကြက္ေၾကာင္းဆနၵထုတ္ေဖာ္ခဲ့ၾကတယ္၊ဒင္းတို႔ကိုမိမိတို႔ဆန္႔က်င္ခဲ့ၾကေပမယ့္

မလံုေလာက္ခဲ့ဘူး။မိမိဟာ
မိမိကုတင္ေပၚမွာရွိေနခဲ့ၿပီးမိမိကုတင္တဝိုက္မွာ အေမရိကဟာ

ၿပိဳလဲက်ေနခဲ့တယ္၊မျမင္ရတဲ့အိမ္ေတြတစ္လံုးစီတစ္လံုးစီတစ္လံုးစီ—

ထိုင္ခံုတစ္လံုးမိမိအျပင္ဆြဲထုတ္ၿပီးေနလံုးကိုထိုင္ၾကည့္ေနခဲ့တယ္။

ေငြေၾကးအိမ္ေတာ္ရာရဲ႕ဒုကၡႀကီးမားေရာက္ခဲ့ရတဲ့အုပ္ခ်ဳပ္မင္းမူမႈ ဆဌမလမွာ

ေငြေၾကးလမ္းေပၚမွာေငြေၾကးၿမိဳျပမွာေငြေၾကးတိုင္းျပည္မွာ

မိမိတို႔ရဲ႕ေငြေၾကးမဟာတိုင္းျပည္ႀကီးမွာမိမိတို႔(ခြင့္လႊတ္ပါ)

စစ္ႀကီးျဖစ္ေနတုန္းမွာေပ်ာ္ရႊင္စြာေနခဲ့ၾကေလတယ္။ ။

(ရုရွ-အေမရိကန္ကဗ်ာဆရာ Ilya Kaminsky ရဲ႕ ‘အၾကားအာရံုခ်ဳိ႕ယြင္းသူမ်ားရဲ႕ သမၼတႏိုင္ငံေတာ္’ Deaf Republic(၂၀၁၉)မွ We Lived Happily During the War’ ကဗ်ာကိုျပန္ဆိုတာျဖစ္ပါတယ္။)

ဇယလ
ေခတၱ ဘန္ေကာက္
၁၀ ေအာက္ ‘၁၉

ကစားသမားတို႔ကိုၾကည့္ျခင္း

အလင္းစက္ကြင္းေလးထဲ
သူတို႔ေျပာေနၾကတာ။

သူတို႔ေျပာခဲ့ၾကတာေတြ၊ဓနဆီ
လွမ္းခဲ့ၾကတဲ့အရာေတြ
ေလာဘဆီ—–

အလြန္မွာ၊ညဟာ
အဝါေရာင္လကိုဖက္တြယ္လို႔။

သူ႔ထဲသူျပန္ေခါက္သိမ္းရတဲ့
စကားမ်ဳိးေပါ့၊ျမင့္တက္လာတာဟာ
ဆူညံမႈဆီသို႔သာပဲ—-

အေမွာင္ထဲမွာသစ္ရြက္ေတြထိေတြ႕ၾက
ၿပီးကြဲကြာၾက၊အလင္းေတြဟာ
ျဖတ္သြားတဲ့ၾကားမ်ားသာ။

စကားလံုးေတြေဝဝါးမႈထဲမွာ
အဲဒီလက္ေတြလႈပ္ရွားပံုေတြဟာ
ၾကည့္စရာျဖစ္ကိုျဖစ္တယ္—-

နားဆင္စရာကိစၥတစ္ခုျဖစ္တယ္
ညထဲသစ္ရြက္ေတြေနရာေျပာင္းေနၾကတာ
အဲဒီအဝါေရာင္လကိုစြဲျမဲယံုၾကည္ေနရတာ။

(ဩစေတးလ်ကဗ်ာဆရာမ Cameron Lowe ရဲ႕ ‘Watching the Players’)

ဇယလ
၂၃:၅၈ ၁၀ စက္ ‘၁၉

အိမ္ေထာင္ေရး

ကိုယ္တို႔ရဲ႕ပတ္လည္က ငါးေတြဟာ
က်ယ္ျပန္႔ၿပီး အထီးက်န္ေနရွာၾကတယ္။
သူတို႔မွာ မင့္မ်က္လံုးေတြ မရွိၾကဘူး။
ေရပူစီေပါင္းတစ္ေမၽွာင္း
မင့္အေတြးေတြကို
မေသပဲက်န္ရစ္ခဲ့မႈရဲ႕ေတာက္ပတဲ့
ႏႈတ္ခမ္းသားဆီသယ္မ, သြားတယ္။
အဲဒီအထက္ဆီမွာ
မင့္ပါးစပ္လိုလွပတဲ့ပါးစပ္တစ္ခု
ကိုယ့္ႏႈတ္ခမ္းေတြကိုေရေမွာ္ေတြနဲ႔
စြန္းထင္းေအာင္လုပ္လိုက္တယ္။
ညိယွက္ေနၾကတဲ့အိပ္ခ်င္မူးတူးကြန္ထဲမွာ
ကိုယ့္လက္ေမာင္းတစ္ဘက္ဆန္႔လိုက္လို႔ရတယ္
ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္စလံုးကိုတြန္းတင္လိုက္ဖို႔
က်ဳိးပဲ့ေနတဲ့မ်က္ႏွာျပင္ေတြရဲ႕ဘယ္လိုပဲ
ပံုမွန္အေနအထားျဖစ္ျဖစ္ဆီကိုေပါ့။ Continue reading

စကားေျပနဲ႔ကဗ်ာ စည္းျခားတဲ့မ်ဥ္းအေၾကာင္း မင္းေမးလို႔

တျဖည္းျဖည္းေအးခဲလာေနတဲ့မိုးဖြဲထဲ
စာကေလးေတြစားေသာက္ေနၾကတယ္
အဲဒီမွာမင္းၾကည့္ေနရင္း
ႏွင္းခဲေလးေတြျဖစ္သြားတယ္
မျမင္ရတဲ့အပူခ်ိန္ေျပာင္းလဲႏႈန္းကိုစီးလို႔
ေငြေရာင္တေစာင္းကေန
ၾကံဳရာက်ပန္း၊ျဖဴျဖဴေလးေတြေဖြးေဖြးလာတာ
ျဖည္းျဖည္းခ်င္း။

မင္းတတ္အပ္မေျပာႏိုင္တဲ့အခိုက္
ရုတ္တရက္
ျပဳတ္က်ၾကရမယ့္အစား
စာကေလးေတြဟာရွင္းရွင္းပဲ
ထပ်ံသြားၾကတယ္။

(ဟားဝဒ္ နဲမေရာ့ဗ္ (အေမရိကန္) Howard Nemerov ရဲ႕ Because You Asked about the Line between Prose and Poetry)
(၁၉၇၇)

ဇယလ
၂၉ ဧၿပီ ‘၁၉

ဇနၷဝါရီလမွာအေမ့ပံု

ထိုင္ေနက်ထိုင္ခံုမွာအေမဟာငိုက္ေနတယ္
ခဏႏိုးလာ ဖတ္လက္စစာအုပ္ဖတ္
ၿပီး ျပန္ငိုက္သြားတယ္။
ေလဟာအိမ္ကိုကမူးရႉးထိုး
ဝင္တိုက္ၿပီး
ဒီလႈိင္းလိုျပန္လိမ့္ဆင္းသြားတယ္။
သစ္ပင္ေတြမီးထဟပ္။

ေန႔လည္ခင္းေတြဟာအခက္ခဲဆံုး။
ေန႔လည္ခင္းေတြမွာအဆံုးသပ္မရွိသလိုပဲ၊
အဆံုးလည္းမသပ္ ဘယ္သူမွလည္းမရွိ။
အျပင္မွာသစ္ပင္ေတြဟာစုန္းအက။
ထိုင္ခံုမွာအေမဟာတေျဖးေျဖးေသးက်ံဳ႕လာတယ္။ ။

(ဩတ္စ္ ကလိုင္းန္ဇာလာ August Kleinzahler ရဲ႕ Portrait of My Mother in January)

ဇယလ
၁၅ ဧၿပီ ‘၁၉