ေပါင္းစပ္ျခင္းပုံတူ

အခ်ိန္တိုင္းမွာ ဘဝဟာ နာရီစက္မဟုတ္တဲ့ မိုးတိမ္ …
— ကားလ္ ေပါပၸါး Karl Popper

သင့္ရဲ႕အစစ္အမွန္ဟာ အမည္မ႐ွိသလိုေပါ့
လမ္းေတြဟာ ကိုယ္ေတြထဲ ေလွ်ာက္ေနရမွာျဖစ္တယ္

ညာဘက္လက္ကိုေျမႇာက္၊ ဘယ္ဘက္လက္ကိုခ်၊ ဘယ္ဘက္လက္ကိုေျမႇာက္၊ ညာဘက္လက္ကိုခ်၊ လွ်ပ္စစ္ကို လက္သီးထဲဆုပ္၊ မီးခိုးထဲ လွည့္ပတ္က၊ မ်ိဳးဆက္သစ္တို႔ ျမစ္ကိုဆန္၊ သံလြင္ေရတို႔ ပ်ံ ပ်ံ ပ်ံ၊ မနက္ဖန္ဆိုတာ လက္နက္ပဲ၊ သစ္သီးသစ္အျဖစ္ ႐ႊမ္းမွည့္ၾက၊ ပိေတာက္ရဲ႕ရနံ႔ေတြ အိပ္မက္အျဖစ္ ကူးဆက္ၾက

တစ္နံနက္မွာ နံနက္ခင္းဟာ
ေျပာက္က်ားသပိတ္ကို ဦးေဆာင္သြားလိုက္တယ္
(နံနက္ခင္းဟာ ေျပာက္က်ားသပိတ္ရဲ႕ အလံပဲ)
အုံသ႑ာန္ဟာ
ပုံပ်က္သြားတဲ့ ပုံသ႑ာန္ အသြင္ယူလိုက္တယ္
ေခ်ာ္ရည္ေတြ စီးက်လာတဲ့ ဝတ္မႈံေတြကို ပန္းထုတ္တာ
သူနဲ႔သင္ သင္နဲ႔မိမိ မိသူမိ လြတ္သူလြတ္ ေျပးသူဟာ
ေနာက္တစ္ရက္
မည္းနက္မနက္ဖန္ေတြ ျပန္မလာေစရေတာ့ဖို႔

ခဲသားကို ေ႐ႊေျပာင္းဖို႔
လုံထဲ မိမိကိုယ္ေတြကို ေလာင္းထည့္ၿပီး
မီးကို ျပင္းျပင္းၿမႇိဳက္
ကိုင္းျမင့္ထက္မွာ ရာသီခ်ိန္မို႔
ပိေတာက္ပြင့္ေတြ ေလနဲ႔ ပုလဲနံပ ပလူးခိုက္

ျပကၡဒိန္ေတြ စုပုံၿပီး
ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွန္တာ အဆုံးသတ္လိုက္ …
ဘာမဆိုျဖစ္ႏိုင္ေျခႀကီးဟာ
မ်က္ေမွာက္ျပင္မွာ တနံတလ်ား
မီးခိုးမဆုံး မိုးမဆုံး ….

ဇယလ
၂ ေမ၊ ဏာသိမ္း ‘၂၁
၉၁ရက္ေျမာက္

ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ရဲ႕ ပုံတူ

လကို အူေနတဲ့ သန္းေခါင္ယံေခါင္းျဖတ္စက္တစ္လုံးေပါ့
လေရာင္ကို ငါး႐ိုးလို ဓားသြားမွာ မ်က္လို႔ အဲဒီကဗ်ာပုဒ္ထဲမွာ
ေတာင္ေတြရဲ႕ ခုတ္႐ွရာေတြဟာ
ျမစ္ေတြအျဖစ္ စီးဆင္းေနၾကဆဲပဲေပါ့
လက္နက္ေတြရဲ႕ ဆုံး႐ႈံးမႈကို ဘယ္မုသားနဲ႔
ျပန္ဖာေထးလို႔ ရေတာ့မလဲ အဲဒီကဗ်ာပုဒ္ထဲမွာ
စိတ္ဓာတ္မက်ဖို႔ ေဆးေတြေသာက္ေနရတဲ့ ဖိနပ္ေတြလို
ေလထဲ အုပ္လိုက္ပ်ံေနၾကတဲ့ အမဲလိုက္ငါး႐ိုးႀကီးေတြေလ
အဲဒီကဗ်ာပုဒ္ထဲမွာ ႐ႊံ႕ႏြံေတြပဲ ႐ွိၾကမယ္လို႔ ထင္ခံထားရ
သူေတြဟာ ႐ုတ္တရက္ ဗီဇထဲက ေ႐ႊသားေတြအျဖစ္
အဲဒီကဗ်ာထဲမွာ လူတစ္ေယာက္ဟာ တစ္မ်က္ႏွာလုံး
ေဆးမည္းသုတ္ၿပီး လူစည္ကားရာေတြဆီ ေလွ်ာက္သြားလို႔
လက္ေရးလက္သားလွလွနဲ႔ ကိုယ္တိုင္ေရးနာေရးကို
ဘုရားစင္မွာ တင္ထားခဲ့သတဲ့ အဲဒီကဗ်ာပုဒ္ထဲမွာ
အိပ္မက္ထဲ ‘၂၃ ေခါင္ဂေရာင္’ လို႔ လာေျပာတယ္
ညည္းဟာ တ႐ႈံ႕႐ႈံ႕ငိုလို႔ ဝမ္းနည္းလြန္းလို႔ပါတဲ့
အဲဒီမွာ ညည္းတို႔ က်ဆုံးသြားခဲ့႐ွာေလတယ္
အဲဒီကဗ်ာထဲမွာ ေန႔ခ်င္းညခ်င္း မိမိတို႔လည္း
တိုင္းရင္းသားေတြ ျဖစ္သြားၾကတယ္ေပါ့
ေခတ္မီလက္နက္ေတြကို ေ႐ွးေဟာင္းတူမီးေတြနဲ႔
ခုခံလို႔ မင္းတပ္ကို စိုးရိမ္စိတ္နဲ႔ အိပ္စက္ျခင္းကို ဘယ္လိုမွ
မင္းတုပ္ခ်လို႔ မရခဲ့ ျမင္းခြာသံေတြလို မိုးေဆြငွက္ေတြလို
Continue reading

ေန႔အပူခ်ိန္ရဲ႕ ပုံတူ

၁။
ပန္းသီးကိုက္ၿပီး ခ်ိဳမခ်ိဳ ျငင္းေနၾကခ်ိန္မွာ
ပန္းသီးတစ္ေစ့အတြက္ ဒီမွာေလ
အေသခံေနၾကရတယ္

၂။
ထိုင္ခုံေနာက္ေက်ာေပၚ လႊားတင္ထားတဲ့ သဘက္နီ
ကိုယ္က်င့္တရားဆိုတာကို ေမးခြန္းထုတ္ေနသလိုပဲ

၃။
အုတ္ၾကားျမက္ေပါက္ တဲ့
ၾကည့္စမ္း ….. ပြင့္ပစ္လိုက္ၾကတဲ့ ပန္းေတြ
ေသမယ္ဆိုတာ သိလ်က္နဲ႔

၄။
ေပးဆပ္လိုက္ရတာနဲ႔တင္
အေႂကြးေတြ အမ်ားႀကီး တင္သြားရၿပီ ကြယ္တို႔ေရ

၅။
ေသနတ္သမားရဲ႕ ေၾကာင္အမ္းအမ္းအၾကည့္ထဲမွာ
ေသြးကြက္ထဲက ထပ်ံသြားတဲ့ အျဖဴေရာင္လိပ္ျပာေလး

၆။
သားသတ္႐ုံထဲက ေသြးညႇီနံ႔လူး သံခ်ိတ္ေတြလို
တြဲေတြဟာ သံလမ္းေပၚမွာ ယိမ္းထိုးလို႔ —-
ဘူတာကို တစ္ပါတည္း တည္ေဆာက္ဖို႔
ရထားဟာ ဆက္လက္ခုတ္ေမာင္းလို႔ေနတယ္

၇။
‘ရပ္ကြက္’ထဲက လမ္းဘက္ ေငးၾကည့္ေနတဲ့
မ်က္လုံးလွလွေလးတစ္စုံရဲ႕ ရင္ထဲမွာ
ပြင့္ၾကတဲ့စပါယ္ေတြ
နီေဆြးလို႔
၈။
တန္းစီခ်ီတက္သြားၾကၿပီး
ဝ႐ုန္းသုန္းကား ျပန္ေျပးလာၾကရဲ႕ …
ဒီမယ္ မိတ္ေဆြ၊ ခင္ဗ်ားကို ေမးစရာတစ္ခု႐ွိတယ္
ဒါဟာ ‘ဘဝ’ ဟု ေခၚဆိုျခင္းရဲ႕
ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္ သမိုင္းလဲ

၉။
ဘာသာစကား ပိတ္ပင္ခံရလည္း
အဓိပၸါယ္ေတြဟာ အသံတိတ္ ျမည္ဟည္းေနၾကမယ္

၁၀။
အေရျပားထဲက မျမင္ရေသးတဲ့ ဟိုအေဝးဆီ
ခ်ိန္ဆထားတဲ့ မ်က္လုံးေတြ
— ဟုတ္တယ္၊ ရဲရဲသာ ခ်ေရးလိုက္ပါ —
႐ွိၾကတယ္ ….
ဇယလ
၂၆ ဧၿပီ၊ ဏာသိမ္း ‘၂၁

တစ္အိမ္ဝင္ တစ္အိမ္ထြက္ျခင္းရဲ႕ ပုံတူ

ဘုရားစင္တစ္ခုလုံးကို ႐ိုက္ခ်ိဳးဖ်က္ဆီးလိုက္ၾကတယ္

႐ွာေနတဲ့ လက္လုပ္ဗုံးအစား
နံရံမွာ ျခလမ္းေၾကာင္းဟာ အထင္းသား

အိမ္သားေတြအားလုံး ေနာက္ဆုတ္
သတင္းရလို႔ ဝင္စစ္တာ တဲ့

အႏၲရာယ္ကင္း ဖန္သားဆင္းတုေတာ္ဟာ ၾကမ္းျပင္မွာ
ထက္ျခမ္းကြဲ ေခါင္းပိုင္း အစိပ္စိပ္အမႊာမႊာ

ဘုရားခန္း နံရံနဲ႔ ၾကမ္းျပင္ေတြမွာ
စစ္ဖိနပ္ရာေတြ က်န္ခဲ့တယ္

ေမတၱာသုတ္
ဒီည ဘယ္သူ႐ြတ္မလဲ ….

ဇယလ
၂၅ ဧၿပီ၊ ဏာသိမ္း ‘၂၁

ကမ႓ာကို မိမိတို႔ဘက္က ေၾကညာျခင္း ပုံတူ

မတရားမႈနဲ႔ စတင္
လူေတြထဲက ျပည္သူေတြ ထြက္လာခဲ့ၾကတယ္
လိမ္ညာမႈေတြနဲ႔ စတင္
အ႐ိုးစြဲေတြ အ႐ိုးကစ အက္ေၾကကုန္ၾကတယ္
က်ည္အစစ္ေတြနဲ႔ စတင္
သဲအိတ္ေတြဟာ ႐ွင္သန္လိုျခင္းသေကၤတေတြ ျဖစ္လာတယ္

မိမိတို႔ရဲ႕အနာဂတ္ မိမိတို႔ လိုလားၾကမႈဟာ
ေခြးေတြကို ကမူး႐ွဴးထိုး ျဖစ္ေစတယ္
ရာသက္ပန္ ရာဇသံေတြကို ပင့္သက္မွားယြင္းသြားေစတယ္
လမ္းေပၚမွာပဲ ၾကယ္ေတြ ေမြးဖြားသြားၾကတယ္

လြတ္႐ုန္းမႈနဲ႔ စတင္
ကိုယ္လက္အဂၤါေတြဟာ အနာဂတ္ရဲ႕ေခၚသံေတြ ျဖစ္သြားတယ္
မလိုလားမႈနဲ႔ စတင္
က်ဆုံးသူေတြဟာ ေသြးထဲ စီးေမ်ာဝင္လာတယ္
ေခ်မႈန္းမႈနဲ႔စတင္
ေက်း႐ြာေတြအထိ တိုင္းျပည္ဟာ မတ္ထလာခဲ့တယ္

ဘယ္သူေတြဟာ ႏိုင္ငံေတာ္ကို ဖ်က္ဆီးလိုက္ၿပီလဲ
အမွန္တရားဟာ
အဆုပ္ေတြ အသည္းေတြ ေသြးေၾကာေတြထဲမွာ
တရားမွ်တမႈပဲ ႐ိုး႐ိုးေလးျဖစ္တယ္

ဒါနဲ႔ စတင္ခဲ့ၾကတယ္
အေဝးက လွမ္းၾကည့္ေနတဲ့ သူစိမ္းကမ႓ာႀကီးေရ
ဒါနဲ႔ပဲ ၿပီးဆုံးေစရမယ္ …

ဇယလ
၂၄-၂၅ ဧၿပီ၊ ဏာသိမ္း ‘၂၁