ေအာက္စီဂ်င္လိုအပ္ျခင္းရဲ႕ ပုံတူ

ၿမိဳ႕ထဲ ေလွ်ာက္မသြားခ်င္ေတာ့ဘူး မေျပာျပတတ္တဲ့
ဆိုးဝါးမႈႀကီးတစ္ခုဟာ မျမင္ရပဲ လမ္းေတြထဲ ဝင္ထြက္
သြားလာလို႔ေနတယ္ ထေရးဒါးစ္ – ႐ွန္ဂ္ရီလာေပၚ တြားသြား
တက္သြားေနသလား ပန္းဆိုးတန္းကုန္းတံတားမွာ
ဒင္းရဲ႕မသိုးမသန္႔အနံ႔ဆိုးႀကီး ဆူးေလတဝိုက္
အာ႐ုံျပဳလိုက္တယ္ လာ႐ိုက္ခတ္တဲ့ မ႐ွိေတာ့တဲ့လိႈင္လုံးႀကီး
ကႏၲာရရဲ႕ဟင္းလင္းထဲ ေလနင္းသြားတဲ့ အသံေတြ
ေစတီဟာ ဦးက်ိဳး ဗလီဟာ ၫြတ္က် ဘုရားေက်ာင္းဟာ
မ်က္စိကို စုံမွိတ္ထားၿပီး ျပန္မဖြင့္ေတာ့ဘူး
ဒီတဝိုက္မွာ ၿမိဳ႕လည္ေခါင္ဆိုတာ ႐ွိခဲ့ဘူးသလိုပဲ
႐ွင္သန္မႈဟာ ဒီအရပ္မွာ စည္ကားခဲ့တာ မယုံႏိုင္စရာ
ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမဘက္ ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့
အရိပ္မည္းႀကီးဟာ အထဲငုပ္ဝင္လွ်ဳိလိုက္တယ္
သမၼတကုန္းေပၚမွာ သမၼတကုန္း မ႐ွိေတာ့ဘူး
ျမစ္ဘက္ကလာတဲ့ေလဟာ တီးတိုးဆို႔နင့္လို႔
လမ္းမွားေရာက္လာတဲ့ တစျပင္ဟာ ဘယ္ဆက္သြားရမွန္းမသိ
လမ္းေပၚမွာပဲ ငုတ္တုတ္ႀကီးထိုင္လို႔ ဂ်ပန္ေခတ္က
ကတၱရာေပၚ ေဆာင့္နင္းလာသံေတြေၾကာင့္လား
ႀကိဳးတန္းေပၚကခိုေတြ အတိတ္ဆီ ထပ်ံသြားၾကတာ
ဗိုလ္ေအာင္ေက်ာ္လမ္းမွာ ခြာတစ္ခ်က္ေပါက္ေတာ့မယ့္ျမင္းအဲဒီအတိုင္း ေ႐ွ႕ေျခတစ္ဘက္ျပင္လို႔
မီးဟုန္းဟုန္းဟာ ၿမိဳ႕ရဲ႕ရင္ထဲ ေတာက္ေနဆဲပဲလား
ဝန္ႀကီးမ်ား႐ုံးေလွခါးထစ္ေတြေပၚ တဒုံးဒုံးနဲ႔
ႀကိမ္မီးအုံးဖို႔ လက္ပါးေစေတြ တစ္ပတ္လည္ လာေနသံ
ကမ္းနားလမ္းဟာ ရာဇဝင္အျပည့္နဲ႔ လမ္းမွာ ကမ္းဟာနားလို႔
ဘယ္ကေနမွန္းမသိတဲ့ တဒုတ္ဒုတ္ခုန္ေနသံကို
နားစြင့္လိုက္ပါရဲ႕ မျမင္ရတဲ့ ႏွလုံးဟာ ခုန္ေနဆဲပဲလား
ဒဏ္ရာႀကီးတစ္ခုဟာ ျမဳံေနဆဲပဲလား
လြတ္လပ္ေရးေက်ာက္တိုင္ဟာ သူ႕ထဲသူ ငူငူႀကီးေငးလို႔
ပသို႔ဆိုေစ
မနက္ဖန္ဟာ ၿမိဳ႕ထဲေရာက္လာပါလိမ့္မယ္ ဘယ္မွာဆုံၾကမလဲ
ကိုယ့္လူတို႔ ပိုလြန္းတယ္လို႔ေတာ့ မထင္ပါနဲ႔
႐ိုတြန္းကဖီးဟာ ကိုယ္တို႔ကို ေမွ်ာ္လို႔ေနေလတယ္
ဆရာျမရယ္ အာရင္ဘာ့ဂ္ရယ္ ပါရီလို ေန႔ရက္ေတြေပါ့ကြယ္

ဇယလ
၁၅ ေမ၊ ဏာသိမ္း ‘၂၁

မိုးဦးေနာက္က်ဖြယ္႐ွိျခင္းရဲ႕ ပုံတူ

အေကာင္းဆုံးျဖစ္မလာခင္ ျဖတ္သန္းရမယ့္
အဆိုးဆုံးဟာ ရာသီစက္ဝန္းထဲ တြင္းထဲက ပလူေတြ
ေတာင္ပံေမြးေနၾကသလိုေပါ့

ရယ္စရာမ႐ွိ၊ ေလ်ာ္စရာ႐ွိ ေၾကကြဲမႈကို အေႂကြးတင္

ေငးၿပီး ျပဳံးပဲျပဳံးေနေတာ့တယ္
အတိတ္နဲ႔ အသိေၾကာ ျဖတ္ထားသူရယ္

ဝတ္စုံနဲ႔အမိႈက္ေတြ လူ႐ုပ္ေတြ လိုက္ေကာက္ၾကတယ္

အခ်ိန္ဟာ ဆန္းၾကယ္တယ္ ကေလးအ႐ြယ္က ကစားခဲ့တဲ့
ေသနတ္ပစ္တမ္းေၾကာင့္ ေနာင္ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္မွ
ေသသြားတယ္

လူတစ္ေယာက္ဟာ တစ္ေန႔ဝင္သက္ ၂၃,၀၄၀ ျပဳလုပ္တယ္
ႏွလုံးဟာ တစ္ေန႔ အႀကိမ္ ၁၁၅,၂၀၀ ခုန္တယ္
ဦးေႏွာက္ဟာ တစ္ေန႔ အေတြး ၆၀,၀၀၀ ကိုေတြးတယ္
ႏွေမ်ာစရာကြယ္ အလြယ္တကူ အျမစ္လွန္ဘိခ်င္း

အျပစ္တစ္ဘက္ ဝဋ္တစ္ဘက္နဲ႔ ဘယ္သိၾကမလဲ ေျခတုေတြ
ကြၽဲတစ္ဘက္ ႏြားတစ္ဘက္ ဘဝကို စီးနင္းၾကေလရဲ႕

မီးဖိုေနပါတယ္ဆိုမွ ဘာလုပ္ရမလဲ စိန္ခဲေတြ
ထင္းတစ္ေခ်ာင္းပဲ ကိုယ္ျဖစ္ရပါေစေလ

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဟာ အလွတရားဆို ခါးသီးစရာပဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္

သစၥာတရားဟာ ငါတို႔ခြၽတ္လိုက္ရမယ့္ ေက်ာက္တုံး
ဦးထုပ္ေတြပဲေပါ့

အဆုံးမသတ္ခင္ ဒီျဖစ္စဥ္လည္း အဆုံးသတ္လို႔ မရႏိုင္ဘူး

ဇယလ
၁၃ ေမ၊ ဏာသိမ္း ‘၂၁

တစ္နည္းတစ္ဖုံ စိမ္းလန္းၾကျခင္း ပုံတူ

ကဗ်ာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ေတြ႕ရတတ္တဲ့လိုင္း
‘ဟာလာဟင္းလင္း ပလာက်င္းေန႔ရက္မ်ား’
မေန႔ကေလၾကမ္းတိုက္လို႔ အႏွစ္ႏွစ္အလလ
ဂ႐ုစိုက္ခဲ့ရတဲ့ ေရတမာပင္ႀကီး ၿပိဳလဲက်သြားတယ္
သစ္႐ြက္ႏုေလးေတြဟာ သမိုင္းနဲ႔ ေဝးေနၾကေသး
သလို ႐ြက္ႏုပ်ိဳေလးေတြ စိမ္းလန္းဆဲ
ဘာရယ္မသိ ရင္ထဲမခ်ိျဖစ္မိရပါတယ္ အို … စိမ္းလန္းျခင္း
တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ တြဲခ်ိတ္ထားၾကတာ
ဒီစိမ္းလန္းျခင္း
ကဗ်ာေတြထဲမွာလိုပဲ ဘဝဟာ ၿငိမ္ေနတာမဟုတ္ဘူး
ဒီလႈပ္ခတ္ျခင္းႀကီးထဲမွာ
ကဗ်ာေတြထဲမွာလိုပဲ လိုင္းေတြျပတ္ေတာက္ကုန္ၾက
စိမ္းလန္းျခင္းတစ္ခုနဲ႔ေတာ့သီထားဆဲပဲေပါ့
မ်က္ရည္နဲ႔ အံႀကိတ္ထားတဲ့ ဘူတာေတြမွာ
ကဗ်ာေတြထဲမွာလိုပဲ ရထားေတြ
လိပ္ျပာေတြလို ေရာက္လာ လိပ္ျပာေတြလို
ထြက္သြားၾက ကဗ်ာေတြထဲမွာလိုပဲ ကဗ်ာဟာ
လာနား ဥေတြအုခ်သြား ၿပီး ျပန္ထြက္သြား
ညေတြထဲမွာ ကိုယ္ဟာေနထြက္လို႔ေနတယ္
ကဗ်ာေတြထဲမွာလိုပဲ
နာမ္နာမ္ခ်င္းပဲ တြဲလက္ေတြစြဲၿမဲ ခ်ိတ္ဆက္ထား
ခိုးေၾကာင္ခိုးဝွက္ ေမွာင္ေနလို႔ ရေပမယ့္
အလင္းဟာ တစ္စက္တည္းနဲ႔ ျပန္႔ကား
ကဗ်ာေတြ မဖတ္ၾကရင္လည္း ကိစၥေထြထူး မ႐ွိပါဘူး
အားလုံး ေတြ႕ၾကဳံသိျမင္ခံစားလိုက္ၾကရၿပီပဲေလ
စိမ္းလန္းျခင္းကို ကိုယ့္ေနနဲ႔ကိုယ္
ပိုရင္လႉ လိုရင္ယူ ဆိုသလို
လႉသမွ် ယူသမွ် စိမ္းလန္းျခင္းေတြ
ရင္မွာသြန္းၿဖိဳး ခြန္အားျဖစ္ေစသား

ဇယလ
၇ ေမ၊ ဏာသိမ္း ‘၂၁

ေန႔မ်ားရဲ႕ ခမ္းနားတဲ့ ပုံတူ

လင္သားဖက္အိပ္တဲ့ ေသနတ္နဲ႔
မယားလုပ္သူဟာ ဗုံးတစ္လုံး ကိုယ္ဝန္ရလိုက္သတဲ့ …
ဘယ္လိုေန႔မ်ိဳးေတြပါလိမ့္လဲကြယ္
ၿပိဳလဲသြားတဲ့ စိမ္းလန္းစပင္စည္ရဲ႕ အျမစ္႐ွိခဲ့ရာ
ခ်ိဳင့္ခြက္ႀကီးထဲ ေက်ာက္တုံးတစ္လုံး ထည့္သြင္း
အျမစ္ေတြေပါက္ အစို႔အေညႇာက္ေတြ ထြက္လာဖို႔
ေသနတ္ဘယ္ႏွခ်က္နဲ႔ ဂုဏ္ျပဳတယ္ဆိုလား
သူ႐ူးဦးထုပ္ ေဆာင္းမျပလည္း
သူ႕အေရးတႀကီးေတြဟာ အေရးပါခဲ့တာမွ မဟုတ္တာ
ေလထဲကေန ေျခတံလက္တံေတြ ေပါက္လာေအာင္
ေဆာင္႐ြက္ေပးေနတာတဲ့ မ်က္လွည့္ဆရာဦးထုပ္ေအာက္က
ေဟာ အေမြးပြငွက္႐ုပ္ ေဟာ ပလပ္စတစ္ပန္းတစ္စီး
သူ႕ကိုယ္သူ ေခါင္းထဲဝင္ျပၿပီး
အလည္တည့္တည့္ကေန သူကိုယ္တိုင္ လႊတတိတိတိုက္ျပ
သူကိုယ္တိုင္ အေကာင္းပကတိ ျပန္ထြက္လာျပလို႔
ဘယ္လိုေန႔မ်ိဳးေတြပါလိမ့္လဲကြယ္
ျပစ္ဒဏ္ေတြ တစ္ေန႔တစ္မ်ိဳးခ်တဲ့ ေန႔ေတြထဲမွာပဲ
႐ွင္သန္ျခင္း၊ ဖီဆန္ျခင္း၊ ခ်ိဳၿမိန္တဲ့ စုပ္နမ္းျခင္းေတြ
အတြက္ ငါတို႔ ေနရာေတြ ေပးႏိုင္ၾကဆဲပဲ
ခ်စ္တယ္ေနာ္ လို႔ သက္တံေပၚက ႏူးညံ့ျခင္းေတြ
လက္နက္မဲ့သူေတြရဲ႕ မူလအတိုင္း အၿပိဳင္းၿပိဳင္းေပါ့
Continue reading

ေဖာက္ျပန္တတ္တဲ့ ဓာတ္သေဘာေတြရဲ႕ ပုံတူ

ပ်ံႏိုင္တဲ့ သတၳဳဓာတ္ဟာ
ေလထဲမွာ “မီးျဖစ္သြား”တယ္

မီးတန္းႀကီးဟာ ေလထဲ တဟုန္ထိုး က်လာၿပီး
ေျမႀကီးေပၚမွာ မည္းနက္သတၳဳႀကီ းျဖစ္သြားတယ္

အားလုံးဟာ
ေရလိုစီးေမ်ာျဖစ္စဥ္ႀကီးထဲမွာ …

ဇယလ
၃ ေမ၊ ဏာသိမ္း ‘၂၁
ေလျပင္ကို စိုးပိုင္မရေတာ့ျခင္း