The Dry Salvages ေက်ာက္ေဆာင္တန္းမ်ား – အပိုင္း (၁)

(The Dry Salvages— ျပင္သစ္စကား les trois sauvages ကလာတာျဖစ္လိမ့္မယ္၊မက္ဆာခ်ဴးဆက္တ္စ္ျပည္နယ္ရွိ Cape Ann အငူရဲ႕အေရွ႕ေျမာက္ဘက္ကမ္း႐ိုးတန္းမွာတည္ရွိ၊မီးျပတိုက္ရွိတဲ့ေက်ာက္ေဆာင္တန္းတစ္စု)

(အပိုင္း၁ ရဲ႕ ၁)

နတ္ေဒဝတာေတြအေၾကာင္း ကိုယ္သိပ္မသိဘူး
ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္စိတ္ထင္ေတာ့ ျမစ္ဟာ သန္သန္မာမာ
ညိဳညိဳေမာင္းေမာင္း နတ္မင္းတစ္ပါးပဲ ——-
သန္သုန္မႈန္မႈန္၊အ႐ိုင္းဆန္ဆန္၊ေပကတ္ကတ္နဲ႔ စိတ္လည္း
အနည္းငယ္သာရွည္လို႔။အစတုန္းကေတာ့ နယ္အစြန္အစပ္
အမွတ္အသားတစ္ခုပဲေပါ့ ကူးသန္းသြားလာေရာင္းဝယ္
ေဖာက္ကားမႈအတြက္ အသုံးဝင္ေပမယ့္ တစ္ထစ္ခ်
ယုံၾကည္လို႔မရတာ။အဲဒီတုန္းက ယင္းဟာ
တံတားတည္ေဆာက္ေရးသမားေတြအတြက္သာျပႆနာ။
ေျဖရွင္းလို႔လည္းၿပီးေရာ နတ္မင္းညိဳထြားကို
ေမ့သြားၾကသေလာက္နီးပါးပဲ အဲဒီၿမိဳ႕ႀကီးသားေတြေပါ့။
ဒါေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့မွေက်ခ်မ္းႏိုင္တယ္မရွိဘူး၊
သူ႔ရာသီအေလွ်ာက္သူ႔ေဒါသနဲ႔ သူဟာေခ်မႈန္း
ဖ်က္ဆီးသူ၊ လူေတြေမ့ေဖ်ာက္ထားတာေတြကိုျပန္လည္
အမွတ္ရေစသူ၊ စက္မႈကိုးကြယ္ၾကသူေတြထံမွ သူ႔မွာ
ဂုဏ္ျပဳမခံရ၊ပူေဇာ္ပသျခင္းမခံရ။ ဒါေပမယ့္
သူဟာ ေစာင့္လို ေစာင့္ၾကည့္လို႔ ေစာင့္ၿမဲ
ေစာင့္လို႔။
သူ႔နရီဟာ ရင္ေသြးငယ္ရဲ႕ပ်ိဳးခင္းကုတင္မွာစကတည္းက
ရွိေနခဲ့တာျဖစ္တယ္၊ၿပီး၊ဧၿပီရဲ႕ဝင္ေပါက္ဝင္းထဲက
ရနံ႔စူးတဲ့ ေအလင္းတပ္စ္ပန္းပြင့္ေတြဆီမွာ၊
ေဆာင္းရာသီရဲ႕စားပြဲေပၚက စပ်စ္သီးရဲ႕အနံ႔ထဲမွာ၊
ေဆာင္းရာသီရဲ႕ဓာတ္ေငြ႕မီးထြန္းအလင္းထဲက
ညေနခင္းရဲ႕အသိုင္းအဝိုင္းထဲမွာ
ရွိလို႔ေနတာ၊ျမစ္ေပါ့။

T. S. Eliot
T. S. Eliot

Continue reading

ဗီယက္နမ္အဖြားရဲ႕ အနမ္း (အိုးရွင္ဗူေအာဝ္င္း)

ကိုယ့္အဖြားနမ္းပုံဟာ သမိုင္းဟာ ဘယ္တုန္းကမွ
မၿပီးဆုံးခဲ့တဲ့အတိုင္း၊ တစ္ေနရာမွာ
ကိုယ္ခႏၶာတစ္ခုဟာ
တစ္စစီ ျပဳတ္ထြက္ေနေသးတဲ့အတိုင္း။


ဇယလ
၁၅ စက္ ကိုဗစ္၂၀

ေ႐ွးေဟာင္းေရကန္ထဲ

ေ႐ွးေဟာင္းေရကန္ထဲ
ေရ ထပြက္တဲ့အသံပဲ
ဖားနဲ႔ တၿပိဳင္တည္း

ဇယလ

An Ancient Pond

ဝါက်ဖြဲ႔ထံုး

သူမသည္ စားပြဲတစ္လံုးသို႔သြား​သည္
သူမ စားပြဲဆီသြား
သူမ စားပြဲတစ္လံုးဆီသို႔သြားေနသည္
သူမ အခု စားပြဲဆီ
ဘာမ်ားထူးျခားသြားမွာလဲ
ဘာမ်ားကြဲျပား
သဘာဝေလာကႀကိးမွာဘာမ်ား
ၿပီးျပည့္စံုသတဲ့လဲ
ဘယ္ဝါက်ကမ်ား
ၿပီးျပည့္စံုတဲ့အေတြးလဲ
ဘာသာစကားဟာ မိန္းမတစ္ေယာက္လိုပဲ
အၾကည့္ရေကာင္းဆံုးအခ်ိန္ဟာ
လြတ္လပ္စြာ႐ွိေနတဲ့အခ်ိန္
ပကတိဝတ္လစ္စလစ္

တ႐ုတ္ကဗ်ာဆရာမ Wang Ping ရဲ႕
Syntax ကဗ်ာျမန္မာျပန္
(ေရးလက္စ ‘တတိယမ်ဳိးဆက္တရုပ္ကဗ်ာ’ မွ)

အပ္ေပါက္ေလး

အပ္ေပါက္လို့ပဲေျပာၾကတယ္
အပ္တစ္ေပါက္စာေလးရယ္ေပါ့
အပ္တစ္ေပါက္စာအလင္းတန္းေလး။ မိမိတို့
ဒီထက္မ်ားအလင္းရရင္ဘယ္လိုမ်ားေနမလဲ
မခန္႔မွန္းနိုင္ၾကဘူး ဒီေလာက္ေလးေတာင္မွ
ေအမြာငၠိဳအံတုနိုင္ေသးတာ။ ဒီအပ္ေပါက္ေလး
ဘယ္သူေဖာက္ခဲ့သလဲ၊ဒီလုပ္ရပ္ေသးေသးေလး
အေမွာင္ကိုၿဖိဳခြင္းတာ
သူ႔ဘက္ကေရာတန္ခဲ့ပါရဲ့လား။ ။

ေခး ရိုင္ယန္
Kay Ryan
Pinhole
Sept. 2012 Poetry magazine