ဗီယက္နမ္အဖြားရဲ႕ အနမ္း (အိုးရွင္ဗူေအာဝ္င္း)

ကိုယ့္အဖြားနမ္းပုံဟာ သမိုင္းဟာ ဘယ္တုန္းကမွ
မၿပီးဆုံးခဲ့တဲ့အတိုင္း၊ တစ္ေနရာမွာ
ကိုယ္ခႏၶာတစ္ခုဟာ
တစ္စစီ ျပဳတ္ထြက္ေနေသးတဲ့အတိုင္း။


ဇယလ
၁၅ စက္ ကိုဗစ္၂၀

ေ႐ွးေဟာင္းေရကန္ထဲ

ေ႐ွးေဟာင္းေရကန္ထဲ
ေရ ထပြက္တဲ့အသံပဲ
ဖားနဲ႔ တၿပိဳင္တည္း

ဇယလ

An Ancient Pond

ဝါက်ဖြဲ႔ထံုး

သူမသည္ စားပြဲတစ္လံုးသို႔သြား​သည္
သူမ စားပြဲဆီသြား
သူမ စားပြဲတစ္လံုးဆီသို႔သြားေနသည္
သူမ အခု စားပြဲဆီ
ဘာမ်ားထူးျခားသြားမွာလဲ
ဘာမ်ားကြဲျပား
သဘာဝေလာကႀကိးမွာဘာမ်ား
ၿပီးျပည့္စံုသတဲ့လဲ
ဘယ္ဝါက်ကမ်ား
ၿပီးျပည့္စံုတဲ့အေတြးလဲ
ဘာသာစကားဟာ မိန္းမတစ္ေယာက္လိုပဲ
အၾကည့္ရေကာင္းဆံုးအခ်ိန္ဟာ
လြတ္လပ္စြာ႐ွိေနတဲ့အခ်ိန္
ပကတိဝတ္လစ္စလစ္

တ႐ုတ္ကဗ်ာဆရာမ Wang Ping ရဲ႕
Syntax ကဗ်ာျမန္မာျပန္
(ေရးလက္စ ‘တတိယမ်ဳိးဆက္တရုပ္ကဗ်ာ’ မွ)

အပ္ေပါက္ေလး

အပ္ေပါက္လို့ပဲေျပာၾကတယ္
အပ္တစ္ေပါက္စာေလးရယ္ေပါ့
အပ္တစ္ေပါက္စာအလင္းတန္းေလး။ မိမိတို့
ဒီထက္မ်ားအလင္းရရင္ဘယ္လိုမ်ားေနမလဲ
မခန္႔မွန္းနိုင္ၾကဘူး ဒီေလာက္ေလးေတာင္မွ
ေအမြာငၠိဳအံတုနိုင္ေသးတာ။ ဒီအပ္ေပါက္ေလး
ဘယ္သူေဖာက္ခဲ့သလဲ၊ဒီလုပ္ရပ္ေသးေသးေလး
အေမွာင္ကိုၿဖိဳခြင္းတာ
သူ႔ဘက္ကေရာတန္ခဲ့ပါရဲ့လား။ ။

ေခး ရိုင္ယန္
Kay Ryan
Pinhole
Sept. 2012 Poetry magazine

ကစဥ့္ကလ်ားအလင္း

တစိေယာက္တည္းက်န္ရွိေနရဖို့ညေပါ့
၁၅ေပါင္ရွိတဲ့ေရႊဖယုံသီးထဲကအူေတြႏွိုက္ထုတ္ဖို့
ဖေယာင္းတစ္တိုင္ထိုးစိုက္ၿပီး ခန္းစီးေတြကိုေရေလာင္းဖို့
သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကိုကၽြန္မဖုန္းဆက္ေမးလိုက္တယ္
ရွင္ဘာလိုခ်င္သလဲ
ပိုက္ဆံနဲ႔ ပိုက္ဆံကရတဲ့ကံေကာင္းျခင္းေတြ လို့ေျဖတယ္
ပုလင္းထဲကနတ္မကို ကၽြန္မေမးလိုက္တယ္
ရွင္ေရာ ဘာလိုခ်င္သလဲ
နတ္မ ဟာ ေတာင္ပံေတြတဖ်တ္ဖ်တ္ခတ္
ငိုသံႀကီးနဲ႔ေျပာတယ္
ေသခ်င္တယ္
လိင္ဆက္ဆံတာဟာလည္း သာယာမွုအမ်ားႀကီးကို
ညႇစ္ထုတ္ပစ္လိုက္သလိုပါပဲ
ေနာက္ဆုံး လည္ပင္းတစ္ခုပဲ က်န္ရစ္ေတာ့တဲ့အထိ

အေမရိကန္ကဗ်ာဆရာမ Fanny Howe ရဲ့ Scattered Light

ဇယလ
၁၆ ေဖ ‘၂၀