ကဗ်ာအေၾကာင္း ေျပာပါတယ္ (၄၇)

ဘယ္ကဗ်ာပုဒ္မဆို (ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပ၊ဝါဒ၊ ေက်ာင္းေတာ္၊ ဂိုဏ္း၊ အုပ္စု၊ အမ်ိဳးအစား၊ တစ္ကိုယ္ေတာ္) ဟာ ကိန္းေသနဲ႔ ကိန္းရွင္တို႔ရဲ႕ ကကြက္/ နပမ္းကြက္ေတြ ျဖစ္တယ္။ 

ကိန္းေသထဲမွာ မိမိသိမ္းဆည္းတည္ေဆာက္ထားတဲ့ သညာသယံဇာတေတြ၊ သိမႈအစုအေဝးေတြ၊ ေတြ႕ၾကံဳခံစားမႈေပၚ ခံယူတုန္႔ျပန္မႈ အက်င့္စရိုက္ေတြ ပါဝင္ဖြဲ႕စည္းထားၾကတဲ့  ယဥ္ေက်းမႈ တည္ေဆာက္ခ်က္နဲ႔ တသီးပုဂၢလ စစ္ထုတ္ယူမႈတို႔ ပါရွိၾကပါတယ္။ ဥပမာ၊’ကဗ်ာဆိုတာဘာ…’၊’အမ်ိဳးသားေရး’၊’သပၸဳရိသသူေတာ္စင္’၊’ဘာသာစကား’ ၊စသည္၊ စသည္တို႔။ 

ကိန္းရွင္ကေတာ့ တီထြင္ဖန္တီးႏိုင္စြမ္းရဲ႕မူလဘူတျဖစ္တဲ့ စိတ္ကူးကြန္႔ျမဴးျဖန္႔က်က္မႈ အပါအဝင္ စိတ္/နာမ္ရဲ႕ (အစိုးမရတဲ့) လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကိန္းရွင္ဟာ လူေတြမွာ စိတ္ရွိသမၽွ ကိန္းေသထဲက အစိတ္အပိုင္းေတြကို ရွိရင္းစြဲအတိုင္း လက္ခံက်င့္သံုး(အတည္ယူ)သလို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ ဆန္႔ထုတ္ခ်ဲ့ထြင္ သံုးစြဲတာလည္း ရွိပါတယ္။ 
Continue reading

ကဗ်ာအေၾကာင္း ေျပာပါတယ္ (၄၆)

ယဥ္ေက်းမႈကူးလူးဆက္ဆံမႈဟာပုဂံေခတ္ကတည္းကေနဒီေန႔အထိရွိပါတယ္။ယံုၾကည္မႈေဗဒကအစ၊နံရံပန္းခ်ီ၊ရုပ္ထုေတြ၊’ယိုးဒယား’အပါအဝင္အလယ္၊ဝတ္/စားဆင္ယင္မႈနဲ႔ ဘာသာစကားအဆံုး။

မႏုႆေဗဒကိုမသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီးသမိုင္းကိုကိုယ့္ကိုကိုယ္ေရႊေရာင္သုတ္ေရႊမႈန္ၾကဲတာကေတာ့အက်ိဳးအျမတ္ကိစၥေပါ့။ေအာင္ႏိုင္သူမ်ားဓားမိုးေရးတဲ့ဇာတ္လမ္း(ေတြ)ေပါ့။အာဏာသံုးတည္ေဆာက္ခ်က္ေတြေပါ့။

“ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ” မွာ တိုင္းရင္းသားယဥ္ေက်းမႈ ဘယ္ေလာက္ ဘယ္လို ပါသလဲ။
Continue reading

ကဗ်ာအေၾကာင္း ေျပာပါတယ္ (၄၅)

ကဗ်ာတိုင္းဟာ အျခားကဗ်ာေတြဆီက ဆင္းသက္လာတာ ျဖစ္တယ္။ ကဗ်ာဆရာဆိုတဲ့လူဟာ ၾကားခံပစၥည္းပဲ။ သူ႕ေခါင္း/ စိတ္/ ႏွလုံး/ ခံစားမႈ/ ဝိဉာဏ္/ ႏွလုံးအိမ္/ သိစိတ္/မသိစိတ္ထဲက ဘာသာစကား (ထဲက မွတ္ဉာဏ္ထဲက ကဗ်ာ)ဟာ သူ႕ကို ကဗ်ာေရးေစတာ ျဖစ္တယ္။
Continue reading

ကဗ်ာအေၾကာင္း ေျပာပါတယ္ (၂၂)

ကဗ်ာေရးျခင္းအမႈကို အေလးအနက္ျပဳသူမွာ ျဖတ္သန္းမႈအဆင့္ ၃ဆင့္ရွိမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

အေၾကာင္းတစ္ခုခုေၾကာင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ လိုရာအက်ိဳးတစ္ခုခုေၾကာင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မိမိႀကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ၊ မိမိစြဲလန္းရာ ကဗ်ာပုဒ္ေတြကိုၾကည့္ၿပီး လိုက္တုပေရးတဲ့အဆင့္။ကဗ်ာေရးဖို႔ပဲသိၿပီး ကဗ်ာဆိုတာကို ရိပ္ဖမ္းသံဖမ္းရဲ႕အရိပ္ေလာက္ပဲ သိတဲ့အဆင့္။

ဒုတိယအဆင့္က ကဗ်ာကို နဂိုထက္ ပိုပိုသာသာေလး အာသာငမ္းငမ္း ရွိလာၿပီ။ ဒီအတိုင္း ၾကည့္ေနရတာ လွတာေလာက္နဲ႔ မေျပေတာ့ပဲ ခၽြတ္ၾကည့္ခ်င္လာၿပီ။ သဒၵလကၤာရ၊ အတၳလကၤာရေတြ၊ ကာရန္၊ အလကၤာ၊ နိမိတ္ပံု၊ သေကၤတေတြ၊ ကဗ်ာဆိုင္ရာေဆာင္းပါးေတြ ဖတ္တတ္မွတ္တတ္လာၿပီး ဘာသာစကား ဆိုတာနဲ႔ တိုးေတာ့တာပဲ။ ဘာသာစကားနဲ႔ လုပ္ထားတဲ့ပစၥည္းပါလားလို႔ ေတြ႕ျမင္ရေတာ့တယ္။ ဒါေပမယ့္၊ အေရးႀကီးတာ မႀကီးတာကို ခြဲျမင္တတ္လာရတယ္။ Continue reading

ကဗ်ာအေၾကာင္း ေျပာပါတယ္ (၄၄)

ရုပ္သက္ကို နာမ္ဓာတ္ကပ္မွ
အသက္ဆိုတာ ျဖစ္ရတယ္။

ကဗ်ာမွာလည္း အဲသလိုပဲ။

“ရုပ္” ၊ “သက္”၊ “နာမ္” ၊ “ဓာတ္”၊ “ကပ္”၊ “အသက္”…
စကားလံုးေတြပါ။ စကားလံုးမကေတြပါ။

စဥ္းစားမိတာ ေျပာပါတယ္။
ကဗ်ာအေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။

ဇယလ
၁၉ ေဖ ‘၁၈