မိုးရြာၿပီးစ ေလေျပညင္း

ေမလဟာကိုေခ်ာဆို ဂၽြန္ဟာဓာတ္ႀကီးေပါ့
နတ္ႀကီးတဲ့ဓာတ္စီးပတ္လမ္း
မိုးေတြအုံ႔ေနတဲ့တံတားကိုေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး
ေမွာ္ဆရာမွာ စပါယ္ေတြ စပါယ္ေတြ
ရပ္ကြက္ေတြထဲထြန္းလင္းခဲ့ၾကတယ္
တစ္လမ္းလုံးေခတ္ဟာတဝုန္းဝုန္း
သစ္ရြက္အေသေပၚကသီခ်င္းေတြနဲ႔
ႏွလုံးသားေတြဟာအလံေတာ္ေတြျဖစ္ခဲ့တယ္
အခုလူငယ္ေတြသိၾကပါ့မလား
အဲဒီတုန္းက ပုစြန္ေတာင္ေညာင္တန္းဟာ
အခြန္ေဆာင္အေမွာင္ကမ္းမွာ အရိပ္ေတြအျဖစ္နဲ႔ပဲ
လူေတြဟာလူေတြထဲမွာလူေျခတိတ္ခဲ့တာ
အခုလိုၾကယ္စုံလစုံအခြင့္အေရးစုံေနတဲ့
စကားလုံး စက္ စုန္းအတတ္တို့စုံေနတဲ့
႐ုန္းလို့ရခဲ့တဲ့ရင္းျမစ္ရဲ့အခ်င္းနဲ႔
ပတ္လမ္းမွာဓာတ္ၾကမ္းတိုက္စရာမလိုေတာ့တဲ့
ဓာတ္စီးျခင္းအလင္းသစ္ေတြ
စီးဆင္းစရာဘုံကထိန္ခင္းလိုက္သလိုငဲ့

ဇယလ
၃၁ ေမ ကိုဗစ္၂၀

စာေမးပြဲမေအာင္ရင္ ဘာလုပ္မလဲ

အသက္ရွူျခင္းဟာအသားအေရာင္
ကြဲျပားတယ္ ဒူးျဖဴနဲ႔တက္ဖိခံထားရတဲ့လည္ၿမိဳဟာ
အသက္အမည္းထြက္သြားတယ္
မီးပုံထဲရဲစခန္းကိုထည့္လိုက္တယ္
မီးစြဲေလာင္ဂုဏ္ေဆာင္အေဆာက္အဦႀကီးဟာ
မီးကင္ထားတဲ့အာဏာအရိုးစု အဖိႏွိပ္ခံတို့ရဲ့
ဘာသာစကား အက်ိဳးအျမတ္အႀကီးအက်ယ္ရရွိေရး
မဟာဗ်ဴဟာျပာေတြေလထဲလြင့္လို့ေလပါအဆိပ္သင့္
အနိုင္သာက်င့္တတ္ၿပီးမေျဖရွင္းတတ္တဲ့ရဲေတြမို့
Netflixမွာခဏခဏၾကည့္ရတယ္မဟုတ္လား
အီရတ္ျပန္ အာဖဂန္ျပန္ ကိုလူေခ်ာတို့လာေခ်ၿပီ
စစ္ျပန္စစ္ေရာဂါေတြ စိတ္ေရာဂါေတြ လက္မရြံ့
ေနကာမ်က္မွန္နက္ႀကီးေတြနဲ႔ေသမင္းမ်က္လုံးေတြ
သမာသမတ္က်တဲ့သမၼတမင္းကရွင္းတယ္
‘လွုပ္ရင္ပစ္’ တဲ့ တြစ္တာမွာတြိတယ္ လိုရင္းနဲ႔လြဲေခ်ာ္
ေနတာဟာ အျမဲ အာဏာနဲ႔လက္နက္ပဲျဖစ္တယ္
မသိက်ိဳးကၽြံေနလိုက္ဖို့ကလည္း သုံ႔ပန္းေတြရဲ့
အင္တာဗ်ဴးဟာဖုံးေတြထဲမွာပ်ံ႕ေနၿပီ တစ္ဘက္နိုင္ငံမွာ
နိုင္ငံျခားသားေတြကိုလက္ညိဳးထိုးေငြေတာင္းတဲ့
သဘာဝေနာက္ခံရြာေလးေတြ၊ရိုးရာေရာင္စုံဓေလ့ေတြ၊
ရိုးသားတဲ့ေနထိုင္မွုေတြ ဒို့ေတြမွာလည္းရွိသား
မီးလုံးႀကီးေတြ၊မီးခိုးမည္းေတြ၊ကေလးမသာေတြ
လက္နက္အျပည့္အစုံတပ္ယာဥ္ႀကီးေတြ
ေကာင္းကင္ကိုဖုံးသြားေအာင္ပ်ံသန္းေနၾကၿပီ
The Empire Strikes Back
အင္ပါယာဟာလက္စားေခ်ၿပီ ႐ုပ္ရွင္အစားယူက်(ဗ္)
အင္းစက္ေတြ ခပ္ခြာခြာကက်ည္ဆံေတြ မီးစြဲေလာင္ေနတဲ့
ရြာဦးေက်ာင္းကေခါင္းေလာင္းသံေတြ
မိုးတစ္ၿပိဳက္ရြာပြင့္လိုက္စမ္း IDP စခန္း
ေလးလံတဲ့အေၾကာင္းေတြဟာ ေဝးလံေနတာ
ေကာင္းပါတယ္ အေရွာင္အတိမ္းဂ်က္ဆီဂ်ိန္း
ကုလားမနိုင္ ရခိုင္ေမး ရခိုင္မနိုင္ရင္ဘယ့္သူ႔ေမးဟာ
ဆြဲထိုးလိုက္လို့ျပဳတ္ထြက္သြားမွာအေကာင္းဆုံးလဲ
သမၼာက်မ္းစာေဟာင္းထဲက သတ္ပြဲႀကီးေတြလိုပဲ
အသက္ရွင္ျခင္းဟာ လူမ်ိဳးေရးခြဲျခားတယ္။ ။

ဇယလ
၃၀ေမ ကိုဗစ္၂၀

ပစ္လဲက်တာမဟုတ္တဲ့ ပန္းေတြ

ပဴတင္းေပါက္မွာရစ္သီရစ္သီတိမ္တိုက္ဟာ
အိပ္ရာထဲဝင္လာဖို့ပဲေခ်ာင္းေနတယ္
အခြင့္အေရးတိုင္းဟာအခြင့္ေရး မ်က္ႏွာဖုံးနဲ႔
ခၽြတ္ဆြတ္တူမ်က္ႏွာကိုခၽြတ္မရလို့ ငွက္မ်ားရဲ့ျမည္တမ္းသံထဲ ပင္ႀကီးပင္အိုကိုတိုက္စားျဖတ္ေတာက္ေနတဲ့
စက္တပ္လႊသံတညံညံ ဘယ္ေတာ့မွမင္းနဲ႔ကိုယ္
ျပန္ေတြ႕ၾကရမလဲ အဆုပ္ဟာအလုပ္အၿပီးအပိုင္
မရပ္ဆိုင္းသြားခင္မ်က္လုံးကိုလွမ္းေမးတယ္ ႏွာေခါင္း
စည္းတပ္နိဗၺာန္သမားေတြ ႏွာေခါင္းစည္းမတပ္
သိပၸံျခားေတြ အၿပိဳင္စၾကဝဠာမွာ ၾကဳံႀကိဳက္ရင္ (ရထိုက္ရင္ လို့လည္းေျပာၾကတယ္) တစ္စိမ့္စိမ့္
ေသေစတဲ့အဆိပ္ဆူးရွိတယ္ ပန္းကေတာ့ရွားရွားပါးပါး
ခံစားရရင္တမ္းသိရတဲ့အလွစစ္စစ္ပဲ တစ္သက္မွာတစ္ခါပဲေသနိုင္
သလို တစ္သက္မွာတစ္ခါပဲ ျခစ္နိုင္တယ္ဆိုလား ဟိုဘက္စၾက
ဝဠာ မဟုတ္ရင္ ဟိုဘက္စႀကႍမွာ သူမ ရပ္ေနတုန္း
ရထားတစ္စီးဝင္လာ သူမ မရွိေတာ့တာမ်ိဳး ကိုယ္ဟာလည္း
ဘူတာမွန္ၿပီး စႀကႍလြဲသြားရတာမ်ိဳး ခြက္ဟာဒလက္
မျဖစ္ဘူး ဆားဟာသၾကားမျဖစ္ဘူး သူ႐ူးဟာ
ကေလး မဟုတ္ေတာ့ဘူး ဆူးတိုင္းဟာရည္ရြယ္သသူရွိတယ္
လ,မိုက္ညမွာမ်က္ရည္ခံခြက္မဟုတ္ရင္ မ်က္ရည္ခ်ဴစက္ရွိတယ္ တစ္ဘဝလုံး
မီးအုံးသည္႔ႏွယ္လို့ ကေလးပုံျပင္ေတြထင္ခဲ့ရတယ္
ကိုယ္ဟာတစ္စတစ္စမြမြေလးေတြပ်က္ျပယ္ေနတာ
ေကာင္းကင္နဲ႔မမွားသြားဖို့အျဖဴေရာင္ကိုေရြးရတာ
ေကာင္းကင္နဲ႔မွားမိၿပီးေတာ့လည္း လြမ္းမိုးမပြင့္
အတြင္းၿခိမ္းအဆင္းေျခာက္ကပ္နဲ႔ ေနာက္တစ္ေခါက္
ထပ္ႀကိဳးစားၾကည့္တာေပါ့ကြာ လို့ ငွက္ေတာ္အမ က သူ႔အထီးေလးကိုအားေပးၿပီးအသိုက္ကိုစြန္႔ခြာ
သြားၾကတယ္ ေျမျပင္ေပၚျပဳတ္က်ႏွုတ္သီးဟအာနီေလး
မ်က္ခြံမည္းေမွးစင္းက်လာေနတာကိုယ့္လက္ထဲ
ကိုယ္ဘာလုပ္ရမလဲ ကိုယ္ဘာလုပ္ရမလဲ အဲသလိုေအာ္လိုက္တယ္
ကိုယ္ဘာလုပ္ရမလဲ ကိုယ္ဘာလုပ္ရမလဲ အဲသလိုပဲ့တင္သံ
မိုးေကာင္းကင္ထံမွလား သူမ်ားေတြေကာၾကားလိုက္သလား

ဇယလ
၂၉ ေမ ကိုဗစ္၂၀

အိပ္မက္ေတြရဲ့ ထီေပါက္ဖို့ ဘယ္ေလာက္ေရာအိပ္တာမို့လို့လဲ

ဆး႐ုံဆင္းခါစ နာလန္ထအေမကို ညီမအိမ္မွာပဲ
ေနခိုင္းတာအကၤ်ီတစ္စုံကိုႂကြပ္ႂကြပ္အိပ္ထဲထည့္
ၿပီး လစ္ရင္လစ္သလို အေဖ့ဆီခိုးျပန္သတဲ့။ႏွစ္ေယာက္စလုံး
ရွစ္ဆယ္ေက်ာ္ေတြ။ဆိုေတာ့။လြမ္းၾကမွာပဲေပါ့။
ညႇိုးေျခာက္ေနတဲ့ဘုရားပန္းေတြ။သံေယာဇဥ္
မျပတ္နိုင္ေသးတဲ့ရိုးရိုးစင္းစင္းအတူၿငီးေငြ႕မွု
ေတာက္ေလာင္တဲ့အိမ္ခန္းေလး။ၾကည့္ေနက်
စီးရီး၊ျဖစ္ေနက်ရန္၊ရွိေနက်ပရေလာက။ဆီမီးတစ္ခုခု
မၽွဥ္းေတာက္ေနတုန္းပဲလို့မျမင္ရတာ။ရာသီေတြ
႐ုတ္ခ်ည္းေျပာင္းတာစကၠန္႔မလပ္။ေန႔လည္စာ
ဝင္ေအာင္စားၿပီးေန႔လည္ခင္းမအိပ္ခင္ဂ်င္လို
လည္တဲ့ေလာကေတြ။ဖုန္မွုန္႔လိုလိုေရႊမွုန္ေတြလား
စိတ္ႏွာေခ်လိုက္ရတာေတြ။ေသသြားတဲ့
ေၾကာင္ေလးရဲ့အစာခြက္ဟာၾကာၿပီေနရာမေရြ႕။
ဝရံတာမွာအိုးထဲကဗုဒၶံသရဏံပင္ဟာလွမ္းလွမ္းၾကည့္။
ဘဝဟာရိုက္ခံရတဲ့ေၾကးစည္ျဖစ္သလိုအေမႊးတိုင္ရဲ့
ရနံ့လည္းျဖစ္ရဲ့လို့ဘာသာေရးမဂၢဇင္းမွာ။
တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ေစ့ေစ့
မၾကည့္မိဖို့ဟာေနာင္တနဲ႔ဆက္သြယ္မွု။နက္ရွိုင္းတဲ့
အေပၚယံထဲမကၽြံက်ဖို့။ႏွလုံးကိုထုတ္၊နည္းနည္း
ျဖစ္ညႇစ္ၿပီးျပန္ခုန္လာတဲ့အခါျပန္ထည့္လိုက္ဖို့။
ေမြးလမ္းေၾကာင္းမွာေဒါသမက်န္ရစ္ဖို့။
ေရထဲမဆင္းပဲနဲ႔ေတာ့ေရကူးလို့မရဘူးေပါ့။
နစ္တဲ့အခါလည္းဘာဝနာကိုလွမ္းဆြဲေပါ့။အိပ္ေရး
ဝဖို့လည္းယုံၾကည္မွုရွိဖို့လိုတာေပါ့။အကယ္၍
ေမးခဲ့ရင္၊ဟုတ္တယ္၊ငယ္မူျပန္တဲ့အနမ္းတစ္ပြင့္။
မဟုတ္ဘူး၊အစိပ္စိပ္အမႊာမႊာကြဲလြယ္တဲ့ေႂကြထည္
အ႐ုပ္ေလး။ဝင္လာတဲ့ေလာကီလြန္လက္ထဲက ၾကည့္စမ္း
လတ္ဆတ္ႀကိဳင္သင္းတဲ့အရင္းအတိုင္းစပယ္အိုးပုတ္ေတြ။ ။

ဇယလ
၂၆ ေမ ကိုဗစ္၂၀

မင္းဟာကိုယ့္ရဲ့…

မင္းဟာကိုယ့္ရဲ့အနႏၲစၾကဝဠာအလြန္က
ကိုယ္သင္းနံ့ေလးျဖစ္တယ္ သင္း-သင္း-ေလး

မင္းဟာကိုယ့္ရဲ့စစ္ေၾကာေရးစခန္းအလြန္က
ရွင္ ေနတဲ့ေသြးနီဥျဖစ္တယ္ ေသြး-နီ-ဥ

မင္းဟာကိုယ့္ရဲ့ေရာဂါဘယအလြန္က
သစ္ေတာက္ငွက္ျဖစ္တယ္ ေတာက္-ေတာက္-ေတာက္

မင္းဟာကိုယ့္ရဲ့အာဏာပါဝါအလြန္က
ယူကလီးလီးေလးျဖစ္တယ္ တင္းဂ္-ေတာ္င္-တင္းဂ္

မင္းဟာကိုယ့္ရဲ့ကြယ္လြန္ျခင္းအလြန္က
ရင္ခုန္လွုပ္ရွားဘြယ္ပီယာနိုတီးလုံးျဖစ္တယ္
(မေဖာ္ျပနိုင္)

မင္းဟာကိုယ့္ရဲ့ကဗ်ာေတြအလြန္က
လနဲ႔ပင္လယ္ရဲ့ခ်စ္မွုျပဳျခင္းျဖစ္တယ္
(ၾကဳံဘူးမွသိလိမ့္မယ္)

မင္းဟာကိုယ့္ရဲ့မင္းအလြန္က
မဖြင့္ရေသးတဲ့စာအိတ္ျဖဴျဖဴေလးျဖစ္တယ္။ ။

ဇယလ
၂၁ ေမ ကိုဗစ္၂၀

မွတ္ခ်က္။ ။
ဟဲရိယစ္တ္ မလႅင္န္ကိုအားက်၍။