ညသို့

ည ကို ဘယ္လိုပဲေခၚေခၚ
အေခၚအေဝၚမရွိတဲ့ညဟာ
သူ႔အလုပ္သူလုပ္ေနမွာပဲ
အိပ္တုန္း ခဗၤ်ားမ်က္ႏွာခဗၤ်ားျမင္ဘူးလား
သူကေတာ့ ၾကည့္လည္းၾကည့္
ျပလည္းျပေနတာပါပဲေလ ကိုယ့္အေရခြံဟာ
ပတ္ဝန္းက်င္မွာေလၽွာက္သြားေနတတ္သလိုပဲေပါ့
ပတ္ဝန္းက်င္ဆိုတာကိုလည္း မွုတ္ထုတ္တတ္သလိုပဲေပါ့
ညအိပ္ရင္ ညဟာကိုယ့္ကို စကားေတြအမ်ားႀကီး
သူေျပာတတ္သလိုပဲ လာေျပာတယ္ အတိတ္ဘဝေတြ
ရွိခဲ့ရင္လည္း အနိစၥ လို့ လြယ္လြယ္မေျပာနိုင္ဘူးကြယ္
ၾကယ္ေတြေတာင္ေသၿပီးအလင္းေတြလႊတ္တုန္းပဲ
အို….ညရယ္….။ ။

ဇယလ
၁ ဂ်ဴလိုင္ ကီုဗစ္၂၀

ကိုယ့္ေၾကာင္ေလးပဲ ဆိုပါစို႔

ကိုယ္ဟာတစ္ခါမွမေအာင္ျမင္ဘူးဘူး သူမ်ားေတြရဲ့
လမ္းေျဖာင့္မွာကိုယ္ဟာသေဘၤာေမွာက္လို့
သူမ်ားေတြၾကယ္ထြက္ေကာက္တဲ့ေတာလမ္းမွာ
ကိုယ္ဟာစေတာ္ဘယ္ရီရိုင္း၊ဝက္သစ္ခ်၊ထင္းရွုး၊ျပန္႔လြယ္တဲ့
ပူတီနာ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းတရားကိုလည္း
ဆားမွန္းမသိ သၾကားမွန္းမသိ ရွူးရွူးရွဲရွဲထေအာ္ရတဲ့ င႐ုပ္ေကာင္းမွန္းမသိ ဒါေပမယ့္ကိုယ္ေျပာလိုက္ပါတယ္
ဒါေပမယ့္ သူ႔ကိုကိုယ္ေျပာျပလိုက္ပါတယ္
ဒီေန႔ ဈာန္ဝင္စားမွုတစ္ခုခု လက္တစ္ဘက္လိုရပါေစ
စိတ္ၿငိမ္ေအာင္ထားၿပီးၿမိဳခ်လိုက္ပါေလ
ယုန္ကေလးေလးဟာ သူ႔ယုန္ေဖေဖႀကီးကို
ကိုက္လမ္းမွာသြားရွာေနတဲ့အခ်ိန္မွာေပါ့

ခြက္ထဲမွာစကားကုန္ၿပီ လက္ထဲမွာမ်ားကုန္ၿပီ ကမၻာႀကီးရဲ့
ေခါင္မိုးေပါက္ေတြ တက္ဖာသူေတြရွိၾကတယ္
လူလိုနတ္ေတြ နတ္လိုနဂါးေတြ ေရာဘတ္ဘလိုင္းဝ္ရဲ့
နဂါးပတ္လမ္းေၾကာင္းေပၚကနက္ရွိုင္းနိမိတ္ပုံေတြ
မင္းကိုေႂကြလိုနမ္းရတဲ့အခါ၊အၾကမ္းပတမ္း
ေဆာ္ၿပီးမွေဆးလိပ္တစ္လိပ္မၽွေသာက္ၾကတဲ့အခါ၊ေခါင္းမွာ
အေပါက္ေတြနဲ႔ ကေလးေလးဟာ အိမ္ျပန္စရာ
မရွိေတာ့တဲ့အခါ ပုရြက္ဆိတ္ေတြဟာ သစ္ခုတ္သမားရဲ့
ပုဆိန္ဖ်ားနဲ႔သီသီေလး ေတာင္ပံေပါက္ထပ်ံသြားၾကတဲ့အခါ
ရွင္ေတာ္ျမတ္ဟာ သူ႔ဆင္းတုေတာ္ သူမမွတ္မိေတာ့တဲ့အခါ
စာေရးစကၠဴလြတ္နဲ႔ထိေတြ႕တဲ့အခါ ပလာေနာက္
ကိုယ် နံရံထမ္းၿပီးလိုက္တဲ့အခါ

လၽွပ္စီးေတြလက္တဲ့အခါ သဗၺရနံေပါင္းဟာ သူ႔ေနရာ
သူက်သြားရင္က် မက်လည္း ေဆးလိပ္ေကာက္ေသာက္
ေငး ဟင္းလင္းႀကီးထဲျပဳတ္က်ေနတဲ့အခါ ကဗ်ာကို
အာဏာရွင္ေတြနဲ႔ အာဏာရွင္စိတ္ရွိၾကတဲ့သာမန္လူေတြ
မုန္းတီးၾကတဲ့အခါ
ကိုယ့္မွာရွိတာက စကားလုံးေတြပါပဲေလ ၿပီး
ပေဝသဏီရင္တြင္းခ်က္ေတြ ဒီညကလာတဲ့လူလို
တိုမာ့ရွ္ ဆာလမန္းရဲ့ ဓားေပါက္ခ်က္ေတြ ဒီဇင္ဘာ ၂၇
၂၀၁၄မွာ ဦးေႏွာက္ကင္ဆာနဲ႔ကြယ္လြန္သြားတာေလ
တမင္ေမြးျမဴယူရတဲ့ အေစ့ကေန ေၾကာင္စာျမက္ေတြ
ေျမစိုစိုမွာစိမ္းစိမ္းစိုစိုထိုးေထာင္လာေနၾကတဲ့အခါ
ကိုယ့္ေၾကာင္ဟာအသက္ေရာဝါပါ ခရီးေတာ္ေတာ္
ေရာက္ေနတာ ကိုယ္ပြတ္သပ္ေပးလို့ေနၿပီေလ။ ။

ဇယလ
၂၉ ဂၽြန္ ကိုဗစ္၂၀

အဲသလိုမ်ိဳး သတင္းေတြ

ဘာ၊ ​ေတာင္ေပၚက ဟုတ္လား၊ ခုန္ခ်သြားတယ္ ဟုတ္လား၊
ဖိနပ္ကေလးခ်န္ထားခဲ့တယ္ဟုတ္လား ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ေလးနဲ႔ကြယ္
အသက္ကိုလတ္ဆတ္ေနေအာင္ထိမ္းထားေပးတဲ့ခဲပတ္ကေလး ကြာသြားလို့လား အဲသလိုသတင္းေတြၾကားရရင္
ရင္ထဲမွာ ဂ႐ုစိုက္မခံရတဲ့ေခြးရဲ့ငိုသံနဲ႔ စိမ္းလန္းလြန္း
တဲ့သစ္ရြက္ေတြ စိမ္းလြန္းတဲ့သစ္ရြက္ေသေတြေဝလို့
မိုးေတြနင့္ေနေအာင္ရြာရင္ျဖစ္တတ္တဲ့ က်ီးမည္းေတာင္ပံ
ထမပ်ံခ်င္ေတာ့ေအာင္ သြပ္ေခါင္မိုးေပၚ သိုသိုသိပ္သိပ္
အေသအခ်ာေသစရာသပ္ရပ္ဖို့ ထမင္းစားေရေသာက္ပါပဲ
ဆိုေပမယ့္ ေသတာဟာ အနက္ေရာင္အိန္ဂ်လ္ရဲ့
ေပြ႕ခ်ီယူရင္းက်မ်က္ရည္တစ္စထဲလဲေလ်ာင္းပါသြား
အဲသလိုကိုယ္လည္း စိတ္ေမွာင္က်ထဲခ်ိတ္ကူးယဥ္မိသား
တစ္ဘဝလုံးအႏွစ္ခ်ဳပ္ဟာ
ေနာက္ဆုံးထြက္သက္ထက္ေတာင္
ေပါ့ပါး ပါးလႊာေနမလား ေနရတာပဲေပါ့ေလ
တစ္ေယာက္ဟာ ကိုမာဝင္ စက္ေတြနဲ႔ဆက္အသက္ရွင္
တစ္ေယာက္ဟာ ေသာက္ရမယ့္ေဆးေတြ ေဝဒနာသက္နဲ႔
လက္က်န္ေရလို႔ ေပ္ာ္ရႊင္မွုတို့ေရ
ဘဝတို့ေရ ထာဝရလို့ထင္မွတ္ရတဲ့
အထြတ္အထိပ္အခိုက္အတန္႔တို့ေရ
‘ဘယ္သူကမွသီးျခားကၽြန္းတစ္ကၽြန္း
မဟုတ္ဘူး’ နဲ႔ ‘ဘယ္သူမဆိုရဲ့ပုဂၢလအတၱဟာ ကၽြန္း
တစ္ကၽြန္းလိုပဲရွိသင့္တယ္’ ၾကား ခါးခြဲစိပ္တုန္းက
ၾကမ္းျပင္မွာေသြးဟာေရလိုဝပ္ေနခဲ့သတဲ့
ဝမ္းကၽြတ္စေလးထားခဲ့ၿပီး ေရမႊာေတြထဲ
အေမဟာထြက္ခြာသြားခဲ့တာ အသက္ရွင္မွုအဘိဓမၼာနဲ႔
စိတၱေဗဒသက္ေတအနက္ေတြ ဘဝအဓိပၸါယ္ေတြ
အိမ္ေရွ႕မွာက်ီးမည္းသာခိုက္ အိမ္ေနာက္မွာငွက္ဆိုးထိုးလို့
ကိုယ့္ကိုကိုယ္အဆုံးစီရင္ျခင္းဆိုတာ ဘဝကိုထမ္းလို့
စိတ္မွာအနာေတြျဖစ္လာတာ အနာစိတ္ေတြျဖစ္လာတာလား
စီးေသာေရကို မဆည္လိုေတာ့တဲ့ ကန္သင္းက်ိဳးေပါက္
သြားျခင္းလား ကစားကြင္းထဲေဆာ့ကစားေနၾကတဲ့
ကေလးေတြရဲ့အသံထဲမွာ အဖိုးႀကီးအဖြားႀကီးစုံတြဲဟာ
တစ္ေယာက္လက္တစ္ေယာက္ခ်ိတ္ တစ္ေယာက္တစ္စိတ္နဲ႔
အရိပ္ထိုးက်မလာခင္ တြယ္ငင္ေငးေမာအရပ္မွာ။ ။

ဇယလ
၂၈ ဂၽြန္ ကိုဗစ္၂၀

ေကာင္းကင္မွာ ေနရာမဆံ့ေတာ့လို႔ အခန္းထဲလာအံု႔တဲ့ မိုးတိမ္ေတြ

ေႏြဦးလို႔ပဲထင္တာပဲ၊ ဟုတ္မဟုတ္လည္း
အေရးမႀကီးလွပါဘူး၊ ကိုယ့္႐ွဴးကိုယ္ပတ္ရာသီေတြ
ေျပးၾကပံု ကုန္တင္ကားလိုဘတ္စ္တစ္စီးေပၚတက္ရဖို႔
တြန္းတိုက္ခံရလို႔ လဲက်သြားတဲ့ကေလးေတြဟာ
ေနာက္တစ္ေခတ္အထိျပန္ထဖို႔ႀကိဳးစားဆဲ ဒီမယ္ သားရီး
ဝိေျမာက္ေနတုန္းက မင္းေျပာခဲ့တာမွတ္မိလား
မွတ္တမ္းမွတ္ရာေတြေတာ့ တစ္ေနရာရာမွာ႐ွိမေပါ့
ဆဲပဲေနခဲ့ၾကတဲ့ေစာက္႐ူးေတြ (အခုေတာ့
အဲဒီတုန္းကသူတို႔လည္းပါခဲ့သတဲ့ ေ႐ွ႕ဆံုးက တဲ့)
ဘယ္သူတက္တက္ကိုယ့္အစိုးရပဲ သစၥာ႐ွိၾကရမွာေပါ့တဲ့
အခုလို face app မေပၚခင္ကတည္းက ႏိုင္ငံေရးလိင္
ေျပာင္းလိုက္ၾကတာေတြ ဟိုမွာလာေနၿပီ ဒႆ
ရာမရဲ႕ပုခံုးေပၚလက္တင္လို႔ မင့္မိန္းမ နဲ႔ ငါ့ကြၽန္း
လဲမလားသားရီး သိဂႋုျပည္ႀကီးမီးေလာင္စရာမလိုဘူးေပါ့
အိမ္ျပန္လာေတာ့အားလံုးဟားသူ႔ေနရာနဲ႔သူ
အေရးႀကီးတယ္ဆိုတာသိရေပါ့ ေခြးေတြေၾကာင္ေတြကုတ္ျခစ္ထားလို႔စုတ္ျပဲဆက္တီေပၚကအဝတ္ဖံုး
ထိုင္ခံုဆြဲေရႊ႔တုန္းညပ္ေသသြားတဲ့အိမ္ေျမႇာင္
ဘယ္ေတာ့မွႀကီးလာမွာမဟုတ္တဲ့ ဓာတ္ပံုထဲကကေလးဘဝ
သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ (ထူးသံမၾကား) သတိရမိပါတယ္ကြာ
ခုလိုမိုးေတြအံု႔ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ပလက္ေဖာင္းေပၚမွာ
ဇိမ္႐ွိဖို႔ ဟိုတုန္းကေအာ္ခဲ့ရတဲ့ ‘ေ႐ွ႕သို ႔ေ႐ွ႕သို႔’
သက္ေတာင့္သက္သာ႐ွိပါတယ္ တစ္ေယာက္တည္းငိုရတာ
အံု႔ေနတဲ့မိုးေတာင္ ႐ႈိ့့တို႔႐ွန္႔တန္႔ျဖစ္သြားတယ္
မွာထားတဲ့ေနထိုင္နည္းသစ္လည္းေရာက္မလာေသးဘူးကို

ဇယလ
၂၇ ဂြၽန္ ကိုဗစ္၂၀

ေဖာ္ေဝးငွက္မ်ား ပ်ံသန္းခ်ိန္

၁၉၆၈။ ေမာင္သာနိုး၊ ‘ထင္းရွူးပင္ရိပ္’။ ‘ျမန္မာေခတ္ေပၚကဗ်ာအတြက္ လမ္းျပ’။

၁၉၇၀။ သိဒၶတၳလွိုင္၊ ‘ဂၽြန္လ၏ မိုးေရမ်ား’။ ေရးဖြဲ႕ၿပီးစီးခဲ့။

၁၉၇၂။ ‘ဂၽြန္မိုးေရ’ ပုံႏွိပ္ထုတ္ေဝျဖစ္။

၁၉၇၃။ ေဖာ္ေဝးဟာ ေအာင္ခ်ိမ့္၊ ေမာင္ေခ်ာႏြယ္၊ သုခမိန္လွိုင္ တို့နဲ႔ပူးေပါင္း။

“ဒီေတာ့မွ သူ(ေဖာ္ေဝး)ဟာ ျမန္မာေခတ္ေပၚကဗ်ာကို ထမ္းရြက္ရန္၊ ခုန္ခ်ရန္၊ တိတိက်က် ေရြးခ်ယ္ခဲ့ေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္တို့ေတြ သိခဲ့ၾကရ။”
(ေအာင္ခ်ိမ့္ အမွာစာ မွ)

၁၉၇၃။ ေဖာ္ေဝး၊ ‘ရွတေသာ ရသေန႔မ်ား’ ကဗ်ာစာအုပ္။

၁၉၇၃၊နိုဝင္ဘာလ။ ေဖာ္ေဝး၊ ‘ေန႔စြဲေက်ာ္ဒိုင္ယာရီစာမ်က္ႏွာမ်ား’ ကဗ်ာစာအုပ္။

“တစ္မိနစ္က တစ္မိနစ္
အလွသစ္မ်ား တဖ်တ္ဖ်တ္
ငါ့ရင္ဆတ္ဆတ္ခုန္ခဲ့ၿပီ။”

၁၉၇၄။ ေဖာ္ေဝး၊ ေအာင္ခ်ိမ့္၊ ေမာင္ေခ်ာႏြယ္၊ ‘သစ္ရြက္အေသမ်ားေပၚမွ ရက္စက္ေသာဂီတ’ ကဗ်ာစာအုပ္။

၁၉၇၅။ ေဖာ္ေဝး၊ ‘ႏွလုံးအိမ္ထဲေရငတ္ျခင္း’ ။

၁၉၇၈။ မိုးေဝ မွာ ေဖာ္ျပပါရွိ။

ဘာသာျပန္ကဗ်ာမ်ား

၁။ ခ်ားလ္စ္ဘူေကာ့စကီ’
၂။ ဟာရိုးနို့စ္
၃။ ဖိလစ္ လာမန္တီယာ

(မွတ္ခ်က္။ Harold Norse ၊ Phillip Lamantia။ အေမရိကန္ ဆူရီယလႅစၥတ္ ကဗ်ာဆရာ)

ဇယလ မွတ္စု မွ
၂၇ ဂၽြန္ ကိုဗစ္၂၀