စကားစျမည္

The Chat

ဒီကိစၥႀကီး ဘယ္ေတာ့ၿပီးသြားေတာ့မွာလဲ တစ္ေယာက္ကေမးတယ္။ ဘယ္ကိစၥလဲလို႔ ေနာက္တစ္ေယာက္ကျပန္ေမးတယ္။ အခုကိစၥေလ၊ တြင္းထဲက်ေနရသလို အဆုံးသတ္မျမင္ရတဲ့ လႈိဏ္ေခါင္းရွည္ႀကီးထဲ ေရာက္ေနတာ။ ဒီအတိုင္းေန႐ုံေပါ့ လို႔ ဒုတိယတစ္ေယာက္ကျပန္ေျဖတယ္။ ဟာ၊ ဒီအတိုင္းေနလို႔ေကာရမလား၊ တစ္ခုခုေတာ့လုပ္ရမွာေပါ့။ မေအာင္ျမင္လည္းႀကိဳးပမ္းရမွာေပါ့၊။ လူ႔ဘဝ လူ႔သမိုင္းႀကီးဟာ ဒီအတိုင္းမဟုတ္ပဲ လူေတြရဲ႕စိတ္ကူးအိပ္မက္ေတြ၊ အတတ္ပညာေတြ၊ ယုံၾကည္မႈေတြ၊ လက္ေတြ႕ႀကိဳးပမ္းေဆာင္႐ြက္မႈေတြေၾကာင့္ ဖြံၿဖိဳးတိုးတက္လာတာမဟုတ္ဘူးလား။ ပထမတစ္ေယာက္က အဲသလိုေမးလိုက္ေတာ့ ဒုတိယလူကျပန္ေျဖတယ္၊ အင္း၊ အဲဒါေတြေၾကာင့္ေပါ့။ ဘာအဲဒါေတြေၾကာင့္လဲလို႔ ပထမတစ္ေယာက္ကေမးတယ္။ ဒုတိယတစ္ေယာက္က နံရံၾကမ္းၾကမ္းႀကီးကို နဖူးနဲ႔ပြတ္ၿပီး သက္ျပင္းခ်လိုက္တယ္။ အခုဒီကိုေရာက္ေနတာပဲေပါ့။

ဇယလ
၁၀ စက္ ကိုဗစ္၂၀

က်ဴပင္

ထုတ္ခ်င္းေပါက္ဝင္သြားတဲ့ ခႏၶာေကြးေကြးေလးကို ကေလးဟုေခၚရန္။ ေၾကာက္႐ြံ႕မႈထက္စိုးရိမ္ပူပန္မႈနဲ႔ပိတ္မွာမဟုတ္ေတာ့တဲ့မ်က္လုံးဟာမိခင္ေပါ့။ ေကာင္းကင္ေတြၾကားမီးခိုးေငြ႕ေတြကိုနားမလည္တဲ့ေမးခြန္းလိုမကြၽတ္မလြတ္တဲ့အထိၾကည့္လို႔။ ရပ္႐ြာစြန္႔ေျပးျခင္းကို စစ္ေဘးေရွာင္ ဟုသုံးစြဲရန္။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ စစ္ ဆိုတဲ့အသုံးအႏႈန္းကိုေဖ်ာက္ထားရန္။ ရန္သူကိုႏွိမ္နင္းရန္။ ရန္ကိုရန္ရန္။ မၾကာခင္ဆူပြက္လာေတာ့မယ့္ထမင္းအိုး။ မၾကာခင္ဆူပြက္လာေတာ့မယ့္။ ႐ြာကိုမီးအေၾကာင္းသြန္သင္ျခင္း။ ဗ်ဴဟာဆိုတာပလာနတၳိျဖစ္ေစဖို႔။ တစ္ခဏဟာတစ္ဘဝလုံးကုန္ဆုံးတဲ့အထိေလာင္ၿမိဳက္။ တစ္ေန႔မဟုတ္တစ္ေန႔ တစ္ေနရာမဟုတ္တစ္ေနရာ တစ္႐ြာတစ္ပုဒ္မဆန္း။ ေသးေဝးနီးျမန္ ဆီးပန္းနီဆရာေတာ္ — ေသးရင္ေဝးရင္ နီးရင္ျမန္ရင္ မျမင္ရဘူး။ မရွင္ရဘူး။ ဒ႐ိုးန္နဲ႔ရွင္းလည္း ႐ိုင္းစိုင္းတဲ့ေလာက။ ျပာပုံေအာက္မွာမီးခဲ။ ဘယ္ေျခခ်ၿပီးညာေျချမႇင့္ ညာေျခခ်ၿပီးဘယ္ေျချမႇင့္ အလ်င္နဲ႔ေပါင္းစပ္ရင္ ေျပးသည္ ႀကိယာ ေျပးျခင္း နာမ္ အသက္လု၍ေျပးရသည္ ဝါက်။ ရႉျခင္းမွာမကြဲျပား ရွင္ျခင္းမွာလကၤာမလွ သခၤါရကိုရျခင္းမလြတ္။ ျပာေတြ႕ရင္႐ြာေ႐ြ႕မယ္။ တစ္ပင္ရဖို႔ တစ္ေတာလုံးခုတ္ထြင္။ မီးကြၽမ္းငုတ္တိုင္ေတြမွာ ထြင္းသြားတဲ့ က်ည္အကၡရာစဥ္။

ဇယလ
၉ စက္ ကိုဗစ္၂၀

ျပတင္းစကား

ဘယ္ၾကားရမလဲ သူေျပာေနတာ ဒီေလာက္ဆူညံသံႀကီးနဲ႔ အာ႐ုံစိုက္ဖို႔ကလည္း ခြက္ေတြထဲဗြက္ေပါက္ေနၿပီ မနက္ဖန္မွာလည္း တိုင္းျပည္ဟာ ငိုေနတဲ့ကေလး မုန္႔ေကြၽးေခ်ာ့လိုက္သလို မဟုတ္ရင္ ေခါင္းထဲအထိတ္တလန္႔လိပ္ျပာေတြထပ်ံသြားေအာင္ ၃. ၄. ခ်က္ေခါက္လိုက္သလို ၿငိမ္းခ်မ္းသြားမွာမွမဟုတ္တာ ဒုတိယလႈိင္းကိုစီးၾကရဦးမွာပဲလို႔ ကပ္ရဲ႕ကမ္းေျခကို ေရာဂါကလွမ္းေျပာလိုက္တယ္ ၾကားမၾကားေတာ့မသိဘူးေပါ့ အလိုေတြကမ်ား အရေတြကနည္း ဆင္းရဲတဲ့အရပ္မွာ မစၦရိယမင္းမူတာ ဟုတ္လား အဲဒါနားစြန္နားဖ်ားလား တစ္ပုံစံတည္းျဖစ္ေနမွ က်ားဘယ္လိုဆြဲဆြဲ မကြဲၾကမွာတို႔ ဘယ္သူမဆိုလိုပါပဲ ကိုယ္လည္းခြင့္ျပဳခ်က္ရၿငီးေငြ႕မႈထဲက ထြက္ၾကည့္တာ အေႏွာင္းႀကီးေႏွာင္းေနတဲ့မိုးကုပ္စက္ဝိုင္းရဲ႕ တံစက္ၿမိတ္မွာပဲ ကိုယ့္ေျခရာကို ပထမဆုံးအႀကိမ္လိုလို ျပန္ေတြ႕ရတာ

စံႏႈန္းလို႔ေခၚတဲ့ စည္း႐ိုးအခ်ိဳ႕အရဆိုရင္ ဒါဟာသာသနာ့နတ္ဆိုးဧက ဟုတ္မဟုတ္ဆိုတာ မေသခ်ာေပမင့္ အမ်ားညီ ဤကိုဟုတ္သည္ပဲယူလိုက္တာ အႏၲရာယ္ကင္းပါတယ္ ကိုယ့္လူ ကိုယ့္ဆီတန္းတန္းမတ္မတ္ ပ်ံသန္းေရာက္လာတဲ့ က်ီးကန္းဟာ ကိုယ့္ကိုေက်ာ္ ဝဲပတ္ၿပီး ေနာက္တစ္ေခါက္တန္းတန္းမတ္မတ္ မ်က္လုံးထဲလာစိုက္ၾကည့္သြားတာ ၿပီး ဆူညံသံႀကီးထဲမွာပဲ ပ်ံသန္းသြားေတာ့တယ္ ကိုယ္ဟာအာ႐ုံတစ္ခုခုမွာနစ္ေနခဲ့လို႔ပဲထင္တယ္ ဘာမွမသိလိုက္တာ ဘာမွမၾကားလိုက္တာ ႀကိဳးစင္ေပၚေရာက္မွပဲ ကိုယ့္ကိုတခဲနက္အားေပးဖို႔ ပရိသတ္လက္ေတြထဲဆုပ္ကိုင္ထားၾကတဲ့ခဲလုံးေတြ ပုလင္းကြဲေတြ ႀကိမ္းေမာင္းက်ိန္စာေတြ ဒီမွာၾကည့္ လူတစ္ေယာက္မွာ သူကိုယ္တိုင္ သူစိမ္းျဖစ္ပိုင္ခြင့္မရွိရဘူးလို႔ ဘယ္သူမွမၾကားဘူးဘူးလား အဲဒီအေခါင္းလိုေခါင္းထဲ အဲဒီလင္းႏို႔အုပ္ႀကီးအဲသေလာက္မ်ားသလား ေတာငၸံပါေပမယ့္ ေဇာက္ထိုးႀကီးေတြနဲ႔ေန႔ညသဂၤဟေတြ ညမည္းႀကီးရဲ႕အေမြးရွည္ႀကီးေတြလိုအေပါင္းအသင္းေတြ ဒီတစ္ေခါက္တကယ္ထြက္ပါမယ္လို႔ ကတိကိုသတိမရတဲ့လလိုပါပဲ လူလိုေနရတာဘယ္ေလာက္လိမ္ေကာက္ေကြးေနသလဲဆိုတာ ေနာက္ဆုံး ဆန္႔ဆန္႔ႀကီးျဖစ္ေတာ့မွပဲ အသက္ရႉေခ်ာင္ေတာ့တယ္လို႔ တစ္ေယာက္ေယာက္က တီးတိုးေျပာသြားတာဟာလည္း အစြန္အဖ်ားသစ္ကိုင္းဟာ သူ႔ခ်ည့္သက္သက္လႈပ္ေနသလိုပါပဲ

ဇယလ
၂၂ ၾသဂုတ္ ၂၀

သမိုင္းသစ္

ျပင္သစ္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကိုအလုပ္အေကၽြးျပဳပါရေစလို့ အန္ေျဒ ဘေရတြန္ကရိုေသစြာတင္သြင္းေတာ့ ခ်ကၠိဳဆလိုဗက္နိုင္ငံရဲ့ ႏြားနို့ထုတ္လုပ္မွုအစီရင္ခံစာေရးသားတင္သြင္းဖို့ ပါတီက ဘေရတြန္ကိုတာဝန္ေပးလိုက္တယ္။ ေတာ္လွန္ေရးကို မသိစိတ္ကဦးေဆာင္ဆင္ႏႊဲဖို့ ေပၚလစ္ျဗဴရိုကမသိၾကေလခ်င္း။အလုပ္လက္မဲ့တကၠသိုလ္ဘြဲ႕ရေကာင္ေလးဟာ သူ႔ေကာင္မေလးသူေ႒းသားနဲ႔ ေဟာ့ေပါ့ဆိုင္ထဲဝင္သြားတာေတြ႕လိုက္ေတာ့ ေပါက္ကြဲေတာ့တာေပါ့။ေကာင္မေလးရဲ့ဆံပင္ထဲရင္ၾကားထဲ ၿပီး ေပါင္ေတြေပၚ အခ်ဥ္ရည္ ေလးမ်ိဳး၊ ၾကားပုစြန္အေကာင္ ၈၀၊ဂဏန္းလက္မညႇပ္ထားတဲ့ရင္ကြဲနာက်မွု နဲ႔ အျခားေသာအေထြေထြ ဝက္သုံးထပ္သား၊နာက်င္အသည္းအျမစ္၊အူတို အူရွည္ အူေခြေတြအကုန္လုံး ဝ႐ုန္းသုန္းကားနဲ႔ အက္ရွင္ပိန္တင္ဂ္ျဖစ္သြားတယ္။ ဟိုငနဲကိုေတာ့ မာလာရွမ္းေကာခ်ဥ္စပ္ပြက္ပြက္ဆူထဲထည့္ျပဳတ္ပစ္လိုက္တယ္ တရားသူႀကီးကသူ႔ပစၥည္းမဲ့ေဒါသအတြက္အလုပ္ၾကမ္းနဲ႔ေထာင္ဒါဏ္ တစ္ႏွစ္ခြဲက်ေစ။မင္းတို့ဥပေဒနဲ႔တရားစီရင္ေရး က်ဆုံးပါေစ။ မင္းတို့အခ်စ္ က်ဆုံးပါေစ။ မင္းတို့ေဟာ့ေပါ့ဆိုင္ က်ဆုံးပါေစ။အေရွ႕မွာေရာင္နီလာၿပီ။အေရွ႕တိုင္းဟာ ေတာ္လွန္ေရးအေရာင္ ရဲရဲနီ။ေလးစားျမတ္နိုးရိုေသအသက္ေပးရေသာေခါင္းေဆာင္ေတာ္ျမတ္ႀကီးရဲ့ထာဝရစစ္မွန္ေသာအိုင္ဒီေယာ္ေလာ္ဂ်ီျဖင့္ရန္သူနယ္ခ်ဲ႕ဓနရွင္ေလာက၏လည္ကိုလိမ္ခ်ိဳးၿပီး ပစၥည္းမဲ့အာဏာရွင္စနစ္ထူေထာင္မည္။ သမိုင္းရဲ့ဝမ္းထဲကေနလူတန္းစားသစ္ေပၚထြန္းမည္။ေရေတြဟာမွန္ကန္ေသာဒိုင္ယာလက္တစ္သမိုင္းအျမင္ျဖင့္ေရလိုစီးၾကမည္။ Continue reading

အမွတ္ရမႈေတြ

အမွတ္ရမႈေတြဟာအသားႏုအျမဲတက္တယ္လို႔ဆရာဝန္ကေျပာတာပဲ။အဲဒီအေၾကာင္းတရားဟာအက်ိဳးတရားဆီေရာက္လာႏိုင္မွန္းဘယ္သူသိမလဲ။ခြဲစိပ္ခံရၿပီးစိတ္ထဲအသိဟာေရထဲေဝဝါး။ေရာက္ခဲ့သလား။ျပန္ေရာက္ခဲ့သလား။ျပန္ေရာက္လာၿပီလား။တရားမွတ္ရေတာ့မလား။ညဥ့္နက္ႀကီးထဲမွာအသိတစ္ေယာက္ရဲ႕ေၾကာင္မေလးဟာသခင္မကိုတရားျပသြားခဲ့ေသးတယ္။အဆိုးေတြထဲကအေကာင္းေပါ့လို႔ေျပာဖို႔ကလည္းကိုယ္တိုင္တြင္းတူးၿပီးတြင္းထဲကိုယ္တိုင္မထည့္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။တသိမ့္သိမ့္ခါေအာင္ရႈိက္ႀကီးတငင္နဲ႔တရားစခန္းျခင္ေထာင္ထဲရိုက္တာရိုက္တာမွလႈိက္ခါေနေတာ့တာပဲတဲ့။နာက်င္မႈရွိမွေတာ့ဘဝမရွိပဲေနမလား။ဘဝရွိမွေတာ့ညႀကီးထဲမွာတစ္ေယာက္တည္းဘယ္တုန္းကမိုးေတြမည္းၿပိဳအံုႂကြလာမွန္းမသိရခင္ခံႏိုင္ရည္တာက်ိဳးသြားခဲ့တာ။သူ႔ေၾကာင္ေလးေသသြားတုန္းကအေမဟာေၾကာင္ေသေလးကိုထဘီေဟာင္းျဖတ္စေလးနဲ႔ပတ္၊ႂကြပ္ႂကြပ္အိတ္အမဲထဲထည့္ၿပီးေဈးသြားဦးမယ္ဆိုအဲဒီအထုပ္ကေလးနဲ႔ထြက္သြားတယ္။ျပန္လာေတာ့ဂနၵမာပန္းတစ္စည္းဝယ္လာၿပီးဘုရားပန္းကပ္ဖို႔ျပင္ေတာ့တယ္။ခြဲစိပ္ခံရၿပီးအဲဒီအသိေတြဟာမိုးရြာၿပီးစစိုထိုင္းသစ္ေဆြးမွာထြက္လာတဲ့မႈိပြင့္ႀကီး။မီးခိုးေရာင္ညစ္ညစ္။ေခါင္းထဲမွာတိုင္းဗံုးရွိတယ္တဲ့၊ေသြးေၾကာက်ဥ္း၊ဘယ္အခ်ိန္မွာဦးေႏွာက္ထိသြားမလဲမသိဘူးတဲ့။ဘယ္အခ်ိန္မွာဘာျဖစ္သြားမလဲမသိဘူးတဲ့။ဘယ္အခ်ိန္မွာဘာျဖစ္သြားမလဲ။ဘယ္အခ်ိန္တုန္းကဘာျဖစ္ခဲ့သလဲ။တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာအမွတ္ရမႈေတြဟာရွင္လ်က္နဲ႔လြတ္ထြက္ကုန္ရင္ေကာ။ခြဲစိပ္မႈေအာင္ျမင္ၿပီးဘာဆိုဘာမွမသိေတာ့ဘူးဆိုရင္ေကာ။မသိတာေကာင္းတယ္လို႔ေျပာၾကမလား။မသိေတာ့မခံစားရဘူးေပါ့လို႔ေျပာၾကမလား။ထုတ္တန္းမွာႂကြက္ေတြဆူညံေျပားလႊားေနၾကလို႔အိပ္မရတဲ့ညေတြကိုမွတ္မိတယ္။စိတ္ရဲ႕ဝကၤပါလမ္းေၾကာင္းေတြထဲတကၽြိကၽြိေအာ္ၿပီးေျပးလႊားဆူညံေနသံကိုမွတ္မိတယ္။မဂၤလာဦးညတုန္းကကိုယ္တို႔ဘာမွမလုပ္ရခင္ရႈိက္ႀကီးတငင္မင္းငိုခဲ့တာ။ျခံထဲကအပင္ႀကီးရဲ႕ပင္စည္မွာကပ္စုိက္ထားတဲ့သဇင္ပန္းခရမ္းေရာင္အတန္းလိုက္ေတြဟာလည္းခဲၿပီးသည္းႀကီးမည္းႀကီးကိုပြင့္ေနလိုက္ၾကတာ။အကယ္၍အမွတ္ရမႈေတြတစ္ခုၿပီးတစ္ခုဆံုးရႈံးသြားရမယ္ဆိုရင္တတ္ႏိုင္သေလာက္ေနာက္ဆံုးဆြဲထားဦးမယ့္အမွတ္ရမႈဟာမင္းရဲ႕မ်က္ႏွာပဲလံုးဝျဖစ္ေစခ်င္။အမွတ္ရမႈေတြမရွိေတာ့တဲ့ဘဝေရာက္ရမယ္ဆိုမွေတာ့ေနာက္ဆံုးဆက္လက္ထိမ္းသိမ္းထားခ်င္တဲ့အမွတ္ရမႈေတြေရြးခ်ယ္ခြင့္ေတာ့ေပးသင့္တာပါ့။အဲဒီမီးခိုးေရာင္ညစ္ညစ္မႈိႀကီကိုပဲစြဲေနမိေတာ့မလား။အမွတ္ရမႈေတြကိုအေမ့အဲဒီထဘီဟာင္းျဖတ္စေလးထဲထည့္ပတ္လိုက္ဖို႔မင္းဟာကိုယ့္ကိုေရတိမ္ထဲရုန္းကန္ခြင့္မေပးပဲေမ့ေလ်ာ့သြားေစမလား။

ဇယလ
၂၁ ဂ်ဴလိုင္ ‘၁၈