ပစၥဳပၸန္သမိုင္း

က်ကြဲသြားတဲ့အပိုင္းအစေတြဟာျပန္ဆက္သြားၿပီး
မူလဖန္ခြက္ျပန္ျဖစ္သြားတယ္၊ဆက္ေၾကာင္းမ႐ွိ။
စက္ဆရာဟာဆီေခ်းစြန္းလက္ေတြနဲ႔စက္ကို႐ိုက္
စက္ဟာတဂ်ဳံးဂ်ဳံးနဲ႔ျပန္စတင္ေတာ့တယ္။ပံုမွန္အသစ္။
စစ္ႀကီးကေမြးထုတ္တဲ့ဂူထဲမွာခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္
ဖက္ၿပီးေသေနၾကတယ္။လူတိုင္းေသၾကတာပဲေလ၊
လူတိုင္းဖက္တာေတာ့မဟုတ္ဘူး။လူမႈဗက္တာေတြဟာ
ျဖဴစင္ယာဥ္စြန္းတန္းမွာဆံုခဲတယ္။သူတို႔အတြက္
ဘဝဟာၿပီးသြားေပမယ့္ ဘဝဟာသူတို႔ကို
နမူနာယူဖို႔အႀကိမ္ႀကိမ္ႀကိဳးစား အႀကိမ္ႀကိမ္အၫြန္႔
တလူလူထြက္ အႀကိမ္ႀကိမ္လူသားေဘာက္ဖတ္ေတြ။
အက်ဳိးအပ်က္ေတြနဲ႔ပဲျပန္ေကာက္ဆက္
ကိုယ္ေတြဟာပဥၥ႐ူပ ဆ႒႐ူပ ဒြါဒႆ႐ူပ။
ျပံဳးလိုက္မွအစြယ္ေငါေငါ၊နွုတ္ဆက္ဖို႔ေျမႇာက္လိုက္မွ
လက္ထဲေသြးစြန္းသံလ်ွက္။ဘာအနံ႔စူးစူးမွန္း
မသိရတဲ့ေနျခည္ႏုႏုေႏြးေႏြးမွာ။ယခင္ကလို
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးေပ်ာ္ပြဲစားထြက္
ေသြးစြန္းျမက္ကိုအခင္းနဲဖံုးေက်ာက္တံုးနဲ႔ဖိ
ေဟ့၊ေနြဦးဝိုင္ကိုေဖာက္ေတာ့မလို႔ လာၾကလာၾက။
ေန႔တာေတြဟာ ေနတာေတြေလာက္မ႐ွည္ဘူး။
ညတာေတြဟာ ညာတာေတြေလာက္မနက္ဘူး။
ဆန္္ေကာေလာက္႐ွိတဲ့အေပါက္ႀကီးေတြထဲကေန
ေလစိမ္းဟာသတင္းစိမ္းေတြသယ္လာတယ္။ထံုးစံ
အတိုင္း။ ဖက္စရာလက္တစ္ဘက္မ႐ွိေတာ့တာထက္
ဖက္ဖို႔စိတ္တစ္လက္မ႐ွိေတာ့တာဟာ ပိုၿပီးစိမ္းလန္း
ေနမလား၊အစိမ္းသက္သက္မဟုတ္တဲ့ေလာကစိမ္းထဲမွာ
သူစိမ္းသက္သက္မဟုတ္တဲ့ သူစိမ္းေတြအျဖစ္
မ်ွားတံႀကိဳးကိုျပန္ရစ္ဖို႔
မိတဲ့ငါးဟာပိုႀကီးလို႔။ ။

ဇယလ
၃ ဂြၽန္ ကိုဗစ္၂၀

ခါကာဘိုရာဇီေတာင္ထိပ္

ငါဟာငါ့ကိုယ္ပိုင္ျဖစ္တယ္ဆိုတာအယူအဆတစ္ခု
ငါဟာေရေအာက္မွာ၅နာရီ၄၅မိနစ္၃၆စကၠန႔္
ငုပ္ေနနိုင္တာဟာလည္းထိုနည္း၎
မင္းမရွိလည္းရပါတယ္လို့ ေျခေအာက္မွာ
ေၾကမြသြားၿပီး ရနံ့ထြက္ေနတုန္းပန္းတစ္ခု
ဟိုမွာပစ္ခတ္သတ္ျဖတ္ေနၾကၿပီ ကိုယ္ဟာသီးျခား
လြတ္လပ္ေနတာဟာလည္း ဟာေနတဲ့တစ္ခု
တစ္ခုခုဟာတစ္ခုခုကိုအျမဲခုေနရတာပဲ
အႏွစ္တစ္ရာေက်ာ္ပင္စည္ႀကီးဟာ
ေလကိုခုထားရသလို အႏွစ္တစ္ေထာင္အေဆာက္အဦဟာ
ကိုးကြယ္ယုံၾကည္မွုကိုခုထားရသလို
ကိုယ့္ႏွလုံးသားဟာ မင္းရဲ့ေရြ႕လ်ားပုံရိပ္ေတြနဲ႔
အေျပးအလႊားလိုက္လိုက္ခုေနရသလိုေပါ့
အခုအခံမပါပဲနဲ႔မင္းအျပင္ေလၽွာက္သြားေနမလား
နိုက္တ္ေအာက္ဘားမွာႀကိဳက္သေလာက္ႂကြားျပေနမလား
မင္းရဲ့ဖို့လ်ိဳ့ဖားလ်ားအလွေတြ
ဒီညကိုယ့္တစ္ေကာင္ႂကြက္ညစာဟာ
မင္းကိုခုတ္ပိုင္းထားတာေတြထဲက
ဘယ္ဘက္ရင္အုံအိတုံေအးေအးေလး
ထ၊ထ၊ဘယ္သူေရ
ေမာင္ေဒးက်န္ခဲ့တဲ့ယုန္ေသေတြ
သြားေကာက္ၾကရဦးမယ္ေလ
ကိုင္းထဲကဟိုပုဂၢိဳလ္ သူ႔ႏြားႏွစ္ေကာင္နဲ႔
လၽွိုထဲျပဳတ္က်ေနလုံးကိုဆြဲတင္ေနၿပီေလ
အသက္နဲ႔ရွူရတဲ့ႏွာေခါင္းကိုလည္း
ဖက္နဲ႔စည္းထားရတာအခုအခံအယူအဆတစ္ခု
ကိုယ့္ထံျပန္လာပါေတာ့ေလ ယခင္ကထက္ပိုပိုသာသာ
မင္းကိုတန္ဘိုးႀကီးႀကီးမားမား
ကိုယ္ထားျပပါေတာ့မယ္ေလ
ဟင့္အင္း အဲဒါအယူအဆမဟုတ္ဘူး အယူအခံတစ္ခု
ခုစရာမရွိရင္ကိုယ့္မွာဘာေတြခံေနရဦးမလဲ
မင္းမရွိရင္ကိုယ္ဟာတိမ္သားေတြနဲ႔ထုထားသူပါေလ။ ။

ဇယလ
၂ ဂၽြန္ ကိုဗစ္၂၀

မိုးရြာၿပီးစ ေလေျပညင္း

ေမလဟာကိုေခ်ာဆို ဂၽြန္ဟာဓာတ္ႀကီးေပါ့
နတ္ႀကီးတဲ့ဓာတ္စီးပတ္လမ္း
မိုးေတြအုံ႔ေနတဲ့တံတားကိုေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး
ေမွာ္ဆရာမွာ စပါယ္ေတြ စပါယ္ေတြ
ရပ္ကြက္ေတြထဲထြန္းလင္းခဲ့ၾကတယ္
တစ္လမ္းလုံးေခတ္ဟာတဝုန္းဝုန္း
သစ္ရြက္အေသေပၚကသီခ်င္းေတြနဲ႔
ႏွလုံးသားေတြဟာအလံေတာ္ေတြျဖစ္ခဲ့တယ္
အခုလူငယ္ေတြသိၾကပါ့မလား
အဲဒီတုန္းက ပုစြန္ေတာင္ေညာင္တန္းဟာ
အခြန္ေဆာင္အေမွာင္ကမ္းမွာ အရိပ္ေတြအျဖစ္နဲ႔ပဲ
လူေတြဟာလူေတြထဲမွာလူေျခတိတ္ခဲ့တာ
အခုလိုၾကယ္စုံလစုံအခြင့္အေရးစုံေနတဲ့
စကားလုံး စက္ စုန္းအတတ္တို့စုံေနတဲ့
႐ုန္းလို့ရခဲ့တဲ့ရင္းျမစ္ရဲ့အခ်င္းနဲ႔
ပတ္လမ္းမွာဓာတ္ၾကမ္းတိုက္စရာမလိုေတာ့တဲ့
ဓာတ္စီးျခင္းအလင္းသစ္ေတြ
စီးဆင္းစရာဘုံကထိန္ခင္းလိုက္သလိုငဲ့

ဇယလ
၃၁ ေမ ကိုဗစ္၂၀

စာေမးပြဲမေအာင္ရင္ ဘာလုပ္မလဲ

အသက္ရွူျခင္းဟာအသားအေရာင္
ကြဲျပားတယ္ ဒူးျဖဴနဲ႔တက္ဖိခံထားရတဲ့လည္ၿမိဳဟာ
အသက္အမည္းထြက္သြားတယ္
မီးပုံထဲရဲစခန္းကိုထည့္လိုက္တယ္
မီးစြဲေလာင္ဂုဏ္ေဆာင္အေဆာက္အဦႀကီးဟာ
မီးကင္ထားတဲ့အာဏာအရိုးစု အဖိႏွိပ္ခံတို့ရဲ့
ဘာသာစကား အက်ိဳးအျမတ္အႀကီးအက်ယ္ရရွိေရး
မဟာဗ်ဴဟာျပာေတြေလထဲလြင့္လို့ေလပါအဆိပ္သင့္
အနိုင္သာက်င့္တတ္ၿပီးမေျဖရွင္းတတ္တဲ့ရဲေတြမို့
Netflixမွာခဏခဏၾကည့္ရတယ္မဟုတ္လား
အီရတ္ျပန္ အာဖဂန္ျပန္ ကိုလူေခ်ာတို့လာေခ်ၿပီ
စစ္ျပန္စစ္ေရာဂါေတြ စိတ္ေရာဂါေတြ လက္မရြံ့
ေနကာမ်က္မွန္နက္ႀကီးေတြနဲ႔ေသမင္းမ်က္လုံးေတြ
သမာသမတ္က်တဲ့သမၼတမင္းကရွင္းတယ္
‘လွုပ္ရင္ပစ္’ တဲ့ တြစ္တာမွာတြိတယ္ လိုရင္းနဲ႔လြဲေခ်ာ္
ေနတာဟာ အျမဲ အာဏာနဲ႔လက္နက္ပဲျဖစ္တယ္
မသိက်ိဳးကၽြံေနလိုက္ဖို့ကလည္း သုံ႔ပန္းေတြရဲ့
အင္တာဗ်ဴးဟာဖုံးေတြထဲမွာပ်ံ႕ေနၿပီ တစ္ဘက္နိုင္ငံမွာ
နိုင္ငံျခားသားေတြကိုလက္ညိဳးထိုးေငြေတာင္းတဲ့
သဘာဝေနာက္ခံရြာေလးေတြ၊ရိုးရာေရာင္စုံဓေလ့ေတြ၊
ရိုးသားတဲ့ေနထိုင္မွုေတြ ဒို့ေတြမွာလည္းရွိသား
မီးလုံးႀကီးေတြ၊မီးခိုးမည္းေတြ၊ကေလးမသာေတြ
လက္နက္အျပည့္အစုံတပ္ယာဥ္ႀကီးေတြ
ေကာင္းကင္ကိုဖုံးသြားေအာင္ပ်ံသန္းေနၾကၿပီ
The Empire Strikes Back
အင္ပါယာဟာလက္စားေခ်ၿပီ ႐ုပ္ရွင္အစားယူက်(ဗ္)
အင္းစက္ေတြ ခပ္ခြာခြာကက်ည္ဆံေတြ မီးစြဲေလာင္ေနတဲ့
ရြာဦးေက်ာင္းကေခါင္းေလာင္းသံေတြ
မိုးတစ္ၿပိဳက္ရြာပြင့္လိုက္စမ္း IDP စခန္း
ေလးလံတဲ့အေၾကာင္းေတြဟာ ေဝးလံေနတာ
ေကာင္းပါတယ္ အေရွာင္အတိမ္းဂ်က္ဆီဂ်ိန္း
ကုလားမနိုင္ ရခိုင္ေမး ရခိုင္မနိုင္ရင္ဘယ့္သူ႔ေမးဟာ
ဆြဲထိုးလိုက္လို့ျပဳတ္ထြက္သြားမွာအေကာင္းဆုံးလဲ
သမၼာက်မ္းစာေဟာင္းထဲက သတ္ပြဲႀကီးေတြလိုပဲ
အသက္ရွင္ျခင္းဟာ လူမ်ိဳးေရးခြဲျခားတယ္။ ။

ဇယလ
၃၀ေမ ကိုဗစ္၂၀

ပစ္လဲက်တာမဟုတ္တဲ့ ပန္းေတြ

ပဴတင္းေပါက္မွာရစ္သီရစ္သီတိမ္တိုက္ဟာ
အိပ္ရာထဲဝင္လာဖို့ပဲေခ်ာင္းေနတယ္
အခြင့္အေရးတိုင္းဟာအခြင့္ေရး မ်က္ႏွာဖုံးနဲ႔
ခၽြတ္ဆြတ္တူမ်က္ႏွာကိုခၽြတ္မရလို့ ငွက္မ်ားရဲ့ျမည္တမ္းသံထဲ ပင္ႀကီးပင္အိုကိုတိုက္စားျဖတ္ေတာက္ေနတဲ့
စက္တပ္လႊသံတညံညံ ဘယ္ေတာ့မွမင္းနဲ႔ကိုယ္
ျပန္ေတြ႕ၾကရမလဲ အဆုပ္ဟာအလုပ္အၿပီးအပိုင္
မရပ္ဆိုင္းသြားခင္မ်က္လုံးကိုလွမ္းေမးတယ္ ႏွာေခါင္း
စည္းတပ္နိဗၺာန္သမားေတြ ႏွာေခါင္းစည္းမတပ္
သိပၸံျခားေတြ အၿပိဳင္စၾကဝဠာမွာ ၾကဳံႀကိဳက္ရင္ (ရထိုက္ရင္ လို့လည္းေျပာၾကတယ္) တစ္စိမ့္စိမ့္
ေသေစတဲ့အဆိပ္ဆူးရွိတယ္ ပန္းကေတာ့ရွားရွားပါးပါး
ခံစားရရင္တမ္းသိရတဲ့အလွစစ္စစ္ပဲ တစ္သက္မွာတစ္ခါပဲေသနိုင္
သလို တစ္သက္မွာတစ္ခါပဲ ျခစ္နိုင္တယ္ဆိုလား ဟိုဘက္စၾက
ဝဠာ မဟုတ္ရင္ ဟိုဘက္စႀကႍမွာ သူမ ရပ္ေနတုန္း
ရထားတစ္စီးဝင္လာ သူမ မရွိေတာ့တာမ်ိဳး ကိုယ္ဟာလည္း
ဘူတာမွန္ၿပီး စႀကႍလြဲသြားရတာမ်ိဳး ခြက္ဟာဒလက္
မျဖစ္ဘူး ဆားဟာသၾကားမျဖစ္ဘူး သူ႐ူးဟာ
ကေလး မဟုတ္ေတာ့ဘူး ဆူးတိုင္းဟာရည္ရြယ္သသူရွိတယ္
လ,မိုက္ညမွာမ်က္ရည္ခံခြက္မဟုတ္ရင္ မ်က္ရည္ခ်ဴစက္ရွိတယ္ တစ္ဘဝလုံး
မီးအုံးသည္႔ႏွယ္လို့ ကေလးပုံျပင္ေတြထင္ခဲ့ရတယ္
ကိုယ္ဟာတစ္စတစ္စမြမြေလးေတြပ်က္ျပယ္ေနတာ
ေကာင္းကင္နဲ႔မမွားသြားဖို့အျဖဴေရာင္ကိုေရြးရတာ
ေကာင္းကင္နဲ႔မွားမိၿပီးေတာ့လည္း လြမ္းမိုးမပြင့္
အတြင္းၿခိမ္းအဆင္းေျခာက္ကပ္နဲ႔ ေနာက္တစ္ေခါက္
ထပ္ႀကိဳးစားၾကည့္တာေပါ့ကြာ လို့ ငွက္ေတာ္အမ က သူ႔အထီးေလးကိုအားေပးၿပီးအသိုက္ကိုစြန္႔ခြာ
သြားၾကတယ္ ေျမျပင္ေပၚျပဳတ္က်ႏွုတ္သီးဟအာနီေလး
မ်က္ခြံမည္းေမွးစင္းက်လာေနတာကိုယ့္လက္ထဲ
ကိုယ္ဘာလုပ္ရမလဲ ကိုယ္ဘာလုပ္ရမလဲ အဲသလိုေအာ္လိုက္တယ္
ကိုယ္ဘာလုပ္ရမလဲ ကိုယ္ဘာလုပ္ရမလဲ အဲသလိုပဲ့တင္သံ
မိုးေကာင္းကင္ထံမွလား သူမ်ားေတြေကာၾကားလိုက္သလား

ဇယလ
၂၉ ေမ ကိုဗစ္၂၀