ဗီယက္နမ္အဖြားရဲ႕ အနမ္း (အိုးရွင္ဗူေအာဝ္င္း)

ကိုယ့္အဖြားနမ္းပုံဟာ သမိုင္းဟာ ဘယ္တုန္းကမွ
မၿပီးဆုံးခဲ့တဲ့အတိုင္း၊ တစ္ေနရာမွာ
ကိုယ္ခႏၶာတစ္ခုဟာ
တစ္စစီ ျပဳတ္ထြက္ေနေသးတဲ့အတိုင္း။


ဇယလ
၁၅ စက္ ကိုဗစ္၂၀

ဘာလီ

ပာရရင္ေတာ့ ဒ႑ာရီထဲ
ေရေသာက္ဆင္းတဲ့ ရႈေမာဘြယ္
တာနာေလာ့တ္ရဲ႕ဆည္းစ်ာဟာ
ကမာၻဦးရဲ႕ မယ္ေတာ္မာတာမိခင္ေပါ့
အဲဒီအရပ္မွာ စ်ာပနကိုမိန္းမလိုက္ရင္
ငလ်င္လႈပ္တယ္ မီးေတာင္ေပါက္ကြဲတယ္
ဒါေတြဟာ အခ်က္အလက္ေတြပါပဲ သူတို႔အယူေတြေပါ့
ေအာက္တိုဘာအူဗြဒ္ႏိုင္ငံတကာစာေပပြဲေတာ္
ရွိသလို နာနာဘာဝဆိုးေတြမသိေအာင္ အိမ္တိုင္း
တံခါးပိတ္ေနၾကတဲ့ေန႔လည္းရွိတယ္
ညေရာက္မွ နတ္ဆိုးကတၳဴ႐ုပ္ေတြထုတ္ၿပီးမီးရႈိ႕ပြဲ
ပရေလာကနဲ႔လူေနမႈတစ္သားတည္း
အစိမ္းေသေတြကိုပဲ ျမႇဳပ္ႏွံတယ္
သဘာဝအေလာင္းကို သစ္ခက္တစ္မ်ိဳးနဲ႔ဖုံးအုပ္
အပုပ္နံ႔လုံးလုံးမထြက္ပဲ ေသသူဟာ ညင္ညင္သာသာ
အ႐ိုးေတြတလူလူျဖဴသြားတယ္
အ,ေလာကဆီ ပြင့္ေနတဲ့ ဆည္းစ်ာႀကီးမွာ
ေနအဝင္ဓာတ္ပုံ႐ိုက္ၾကတဲ့ ဧည့္တိုင္းျခားေတြ
ကိုယ္တို႔လည္းပါတာေပါ့ေလ ဆိုလို စုံတြဲ ရႈခင္း
အိမ္ေထာင္ျပဳၿပီးသားမို႔လို႔ေပါ့ ႏို႔မို႔ရင္
အဲဒီဝတ္ျပဳေက်ာင္းမွာ မယူရေသးသူေတြ မုခ်
ကြဲရတယ္ ဝတ္ျပဳေက်ာင္းနားက ဂူေတြထဲမွာ
အေစာင့္ေႁမြေတြေထြးလုံးေရာယွက္အေမႊးတိုင္နံ႔စူး
ဆန္ေရစပါးေပါမ်ားျခင္း နဲ႔ မ်ိဳးေအာင္ျခင္း
သီဝဝါဒီေဒဝတာ သီရိေဒဝီနတ္သမီးေနထိုင္တဲ့
၈၃.၅% ဟိႏၵဴ ၁၃.% အစၥလာမ္တို႔ရဲ႕ကြၽန္း
၈.၃၄၀၅ ဒီဂရီ တ၊ ၁၁၅.၀၉၂၀ ဒီဂရီ မ မွာ ရတနာသိုက္
ေကာင္းကင္ကမ္းပါးရံက ျမဴခိုးေတြတလူလူအူေဝ့
အူလူဝတူ ေရွးေဟာင္းဂႏၶာရဝတ္ျပဳေက်ာင္း
ေတြ႕ဘူးသူေတြေျပာၾကတဲ့ ဘာလီနတ္က်ား
အ္ိမ္တိုင္းမွာ နတ္စင္နည္းစဥ္သွ်တၱရ
မဂၤလာဦးညကုတင္မွာ ဇနီးေမာင္ႏွံဟာ နတ္ေႁမြ
ႏွစ္ေကာင္ပူးယွက္လွိမ့္ရင္းတြန္ေတာက္သံ
တစ္ေကာင့္အၿမီးတစ္ေကာင္ခဲတဲ့ ဥဳမ္အစမွ ထာဝရဆီ
မနက္ ကုတင္ေျခတိုင္ခ်ည္ ငွက္ေပ်ာပင္စည္ျပတ္ကေန
အပ်ိဳစင္ေသြးဟာ ၾကမ္းျပင္ေပၚစိမ့္က်လို႔
ပိုလာဘာလီ ဆိုတာတကယ္ေတာ့ ပူေလာဝ္ဘာလီ
ပူေလာဝ္ဆိုတာက ကြၽန္းေပါ့
လွပတဲ့ပင္လယ္ကမ္းေျခေတြနဲ႔အတူ
ကူတာၿမိဳ႕က အၾကမ္းဖက္ေသဆုံးခဲ့ၾကတဲ့
ေ႐ႊ႕ေျပာင္းမရတဲ့ ဝိဥာဥ္တို႔ရဲ႕ အေဆာက္အဦႀကီး

ဇယလ
၃ ေအာက္တိုဘာ ‘၁၉

စိမ္းလန္း

ကိုယ္ဘယ္အထပ္သြားရမယ္မွန္းမသိရင္
ဘယ္ေလွကားတက္ရမွန္းသိမွာမဟုတ္ဘူး
ေလွကားမွားတက္လို႔ ဘဝပ်က္သြားတာေတြလည္း
ရွိေကာင္းရွိမွာေပါ့ (အခုေတာ့လြယ္သြားၿပီေလ
ပ်က္လည္းခတ္မတ္မတ္ပဲ ဓာတ္ေလွကားေတြရွိၿပီမို႔)
ေလွကားမွားခဲ့လို႔ အထပ္မွားခဲ့လို႔
ေတြ႕ရမယ့္သူမေတြ႕လိုက္ရပဲ မေတြ႕ရမယ့္သူကို
ေတြ႕ရမယ့္လူလို႔မွားၿပီး ဆက္မွားဖို႔
ဒီေန႔ဟာလည္း တနလၤာပဲလား
တနလၤာေတြအမ်ားႀကီးလည္းမွားယြင္းခဲ့ၾကလို႔
ဝန္ႀကီးမ်ား႐ုံးမွာ ျမန္မာက်ပ္ေငြ၅၀၀ ေပးၿပီး
ဂိုက္ေကာင္ေလးက ဟိုဒီေခၚသြား
ရာဇဝင္ကို ေဝေဝဆာဆာခင္းျပတယ္
ဗိုလ္ခ်ဳပ္လည္းမွားယြင္းခဲ့လို႔မို႔
တိုင္းျပည္လည္းသမိုင္းလြဲေခ်ာ္ခဲ့လို႔မို႔
မူလအေဆာက္အဦဟာ သံထည္ေတြေလးခဲ့လို႔
လ်ာထားခ်က္နဲ႔မသိမသာနိမ့္က်ခဲ့ရတယ္
“မင္းတို႔ ဘာကိစၥရွိလဲ”ဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕
ေနာက္ဆုံးေမးခြန္းျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ခဲ့မယ္
(အေျဖဟာ ဒီေန႔အထိ က်ည္ဆန္ပဲ)
လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္သူဟာခ်ာတိတ္ေလးပဲရွိေသးတယ္
နံရံက မူလက်ည္ဆံေပါက္ေတြကို
အဂၤေတေတြခြာၿပီး ျပန္ရွာယူရတယ္
ျပင္ေရးမလားဆိုေတာ့လည္း
နဂိုကတည္းကအမွားေတြနဲ႔အ႐ိုးစြဲေနၾကၿပီမို႔
မနက္ဖန္ဟာ ပသို႔ဆိုေစ ဒီေန႔ထက္ေတာ့
ပိုပိုသာသာတည့္မတ္ပါေစေလ
ေၾကာင္လိမ္ေလွကားဟာလည္း အထပ္မွားတဲ့
လွည္းစားမႈအလိုအရ ဘဝျဖစ္ေနသမို႔
စစ္ဖိနပ္သံေတြပဲ့တင္တဲ့ အိပ္မက္ေလွကားေတြ ညစ္ေထးလို႔
နတ္ျပည္နဲ႔ငရဲျပည္လည္း အထပ္ထပ္
အထပ္ထပ္အမွားအယြင္းေတြနဲ႔ဆင္းတက္လို႔
အခ်ိန္တန္ရင္အေဖလည္းမလြဲမေသြသိခဲ့ရတာ
တစ္ခ်ိန္မွာ သားလည္း မ်က္ဝါးထင္ထင္ ျမင္သိလာရမယ့္
ေန႔စဥ္ဘဝရဲ႕ပေဟဠိ
ဒါနဲ႔ မနက္ဖန္လည္း တနလၤာပဲလား
တစ္ပတ္ခြန္ႏွစ္ရက္တနလၤာေတြခ်ည့္ထဲမွာ
သြားၾကည့္လိုက္ပါ ဝန္ႀကီးမ်ား႐ုံးအတြင္းျမက္ခင္းဟာ
– – – သမိုင္းရဲ႕ေဟာင္းေလာင္းေပါက္ႀကီးတစ္ခုထဲမွာ – – –
စိမ္းၿမဲစိမ္းလန္းစိုေျပ
က်ည္ဆံေတြ ျဖစ္ရပ္မွန္/မွားေတြ သမိုင္းရဲ႕ကိုယ္က်င့္တရား
တနလၤာရဲ႕ဘာသာစကားေတြနဲ႔
စိမ္းကားခ်င္တိုင္းစိမ္းလန္းလို႔ေနတာေလ
အလံတိုင္လိုေလွကားထစ္ေတြမွာ
ဘယ္အထပ္လိုဘယ္အလံဟာ
ဘယ္လိုေလထဲလြင့္ေနသလဲလို႔…..

ဇယလ
၁၇ ၾသဂုတ္ ၂၀

ျပကြက္ထဲ ပ်က္ကြက္တာေလးေတြ

ၾကည့္မရတာေတြလည္း
မၾကည့္ပဲနဲ႔အျပန္အလွန္ေပါ့
မီးဖိုေပၚကေရေႏြးအိုးဟာ
ဘယ္သူအတြက္မွမဟုတ္ပြက္ပြက္ဆူ
အပင္ကေလး ပီပီျပင္ျပင္ရွင္သန္ဖို႔.ကေလးငယ္ေလးေတြ ေဆး႐ုံေတြကဆင္းရဖို႔
လာမယ့္စစ္နဲ႔ရွည္မယ့္လက္သည္း
တစ္သားတည္းျဖစ္ တစ္သားတည္းပ်က္ဖို႔
ခုတ္ထြင္ရွင္းလင္းရမယ့္အရာေတြထဲ
ဒဏ္ရာနဲ႔ပုပ္ေနတဲ့
မိုးကုပ္စက္ဝိုင္းအပိုင္းအစေတြလည္းရွိၾကတယ္
ပလတ္စတစ္ဗူး က် မကြဲ
ေႂကြထည္ ဖန္ထည္ က်ရင္ကြဲ ရွ
အကြဲအရွေတြ ေလထဲစီးသြားတဲ့
လူနာတင္ယာဥ္ပီးေပၚပီးေပၚအသံလမ္းေၾကာင္းရဲ႕
အတက္တစ္ဆစ္မွာ႐ြက္ႏုသစ္ေလးေတြ
ဘာရယ္မဟုတ္ တိကနဲ ျပတ္က်သြားတဲ့
စိမ္းစိုရွင္ရွင္အပင္ကေလး
စိမ္းစိုရွင္ရွင္ရင္တြင္းသံေလး
တစကၠန္႔မွာဘယ္ႏွႀကိမ္ခုန္တာ
ႏွလုံးအမ်ိဳးအစားလည္းပါတာေပါ့
ႏွလုံးရဲ႕အ႐ိုးအသား အေၾကာအ႐ြတ္
အေရာင္အစင္း ခံယူႏိုင္ျခင္းပမာဏ
စၾကာဝဠာရဲ႕သဲတစ္မႈံနဲ႔ ဆားတစ္ပြင့္ရဲ႕ပင္လယ္သက္
ဖြဲ႕စည္းမႈေတြရဲ႕အေသြးအသားမို႔
ႏွလုံးသား လို႔ ေခၚၾကတယ္
က်ရင္ ကြဲတတ္တယ္
မက်ပဲလည္း အထဲမွာ
အနာျဖစ္တတ္တယ္ ဆားသိပ္ရင္လည္းသိပ္ရတယ္
ၿမိဳက္တဲ့မီးထဲပဲ အဲဒီမီးကိုျမႇိဳက္ရတယ္
ျပာေႂကြလြင့္စင္လို႔ လင့္စင္ေပၚက
သားေကာင္တျဖစ္လဲ
အဝါေရာင္လိပ္ျပာေလးဟာ
ေလထဲတစ္ပတ္လွည့္ၿပီးျပန္လာေတာ့
နတ္ေမွာင္ေတာင္ပံေတြေပၚက
ဒဏ္အတက္အက်လက္ေျပာင္းလက္လႊဲထဲလို
အျဖဴအကြက္ေလးေတြဝဲကေတာ့…

ဇယလ
၁၄ ၾသဂုတ္ ကိုဗစ္၂၀

အလင္းေပါက္

ေပ်ာက္ဆုံးသြားခဲ့တဲ့
ငယ္ဘဝေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွ
မေပ်ာက္ဆုံးၾကပါဘူး ကိုယ္သြားခဲ့တဲ့
ခရီးမွာ သူတို႔ဟာ မူလဇာတိလို
ေနေနခဲ့ၾကတာပဲျဖစ္တယ္
“မယုံဘူး မယုံဘူး … အိပ္မက္
ဝက္ဘာထဲ” သူတို႔ ျပန္လာဖို႔
ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ၾကသလို “အသိအကြၽမ္းေတြ
ၿပဳံးရယ္ေနၾကတယ္” ခရီးသည္ဟာ
ထားရစ္ခဲ့တာပဲလား “ငမိုက္သား ငမိုက္သား
မခံမရပ္ႏိုင္ေအာင္သိခဲ့ၿပီ” ခရီးသည္ဟာ
“ေက်ာခိုင္းဖို႔ပဲဆုံးျဖတ္လိုက္ၿပီ”
သူတို႔ကို ျပန္ေတြ႕ရဖို႔
“မယုံဘူး မယုံဘူး” ဆက္သြားခဲ့တာလား
သူတို႔ဟာ “ၾကားဘူးေနက် ၾကားလိုက္ရၿပီ”
ခရီးသည္ကို ဦးေဆာင္ေခၚသြားၾကတာလား
“အေမွာင္မွာ ေပ်ာ္ဖို႔
အေျပာင္းအလဲေတြေၾကာင့္နာလွၿပီ”
မနက္ဖန္မွာ ကိုယ္ဟာ ေရာက္ႏွင့္ေနသလို
ကိုယ့္ကို သူတို႔ “ေက်ာခိုင္းဖို႔ပဲ
ဆုံးျဖတ္လိုက္ၿပီ” ႀကိဳလင့္ေနၾကမလား
ယုံရမွာပဲရွိတယ္ “မယုံဘူး မယုံဘူး
လက္ေလွ်ာ့ေနက်လက္ေလွ်ာ့ရၿပီ” ယုံရျခင္းနဲ႔ပဲ
အထုံျဖစ္ခဲ့ၿပီ “ေလာကမာယာကို
အမွန္တရားလို႔ ျမတ္ႏိုးခါနီးမွာ” ထုံျမဴးျခင္းမွာ
“အေမွာင္မွာေပ်ာ္ဖို႔
ေက်ာခိုင္းဖို႔ပဲဆုံးျဖတ္လိုက္ၿပီ”
“ညေကာင္းကင္ရဲ႕ေတးသမား”
အလင္းတစ္ဝက္နဲ႔ အေမွာင္တံခါး
“ငမိုက္သား ငမိုက္သား…. ”
ထုံျမဴးျခင္းမွာ အလင္းတစ္ဝက္နဲ႔
အေမွာင္တံခါး

ဇယလ
၁၄ ၾသဂုတ္ ကိုဗစ္၂၀


မ်က္ေတာင္အဖြင့္အပိတ္ၾကားစာသားေတြဟာ ခ်စ္ခင္ေလးစားခဲ့ရတဲ့ ကိုခင္ဝမ္းရဲ႕ ‘ညေကာင္းကင္ရဲ႕ေတးသမား’ စာသားေတြျဖစ္ပါတယ္… အထီးက်န္ညဟာ ကိုခင္ဝမ္းရဲ႕ ဒီသီခ်င္းနဲ႔ပဲ ရင္ခြင္မွာေမြ႕ရေတာ့မွာမို႔။