ဘာရယ္မဟုတ္ ေတြ႕ၾကတာေပါ့

ဘာရာဏသီေမြးဖြားစကို ငါ
ထိုင္ၾကည့္ေနတယ္
ဘာဘီလံုျမစ္ေဘး ငါ
သူ႔ကို ပုခက္လႊဲခဲ့တယ္
ဧရာဝတီလား
အုအူဝဲေလးကို ငါ
ေခ်ာ့ျမဴခဲ့တယ္
ငါဟာ သိပ္အိုမင္းေနၿပီး
ကေလးပါ
ကမၻာႀကီးကို လင္းတစ္လွည့္
ေမွာင္တစ္လွည့္ ငါ
လႊဲေနတာပါ Continue reading

ေကသီ ဒဲဂင္န္တက္ရွ္ကို ခ်စ္ရျခင္းမ်ား

ဘုရားသခင္က သူမကို ဓာတ္ပံုအျမဲရိုက္တဲ့အတြက္
သူမကိုယ္သူမ အျမဲလွလွပပ ေနေနရတာပါလို႔ ေျပာတဲ့
ေကသီ ဒဲဂင္န္တက္ရွ္ကို ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္တယ္
သူမကို ပိုက္ဆံေတြေပးလို႔ ဘုရားသခင္ကို ခ်စ္တဲ့
ေကသီ ဒဲဂင္န္တက္ရွ္ကို ကၽြန္ေတာ္လည္း ခ်စ္တယ္
တစ္ည သူမရဲ႕ျခံေနာက္ေဖးကေနသူမကို
ေခ်ာင္းၾကည့္ေနတဲ့ဘုရားသခင္ကိုျမင္လိုက္မိတဲ့
ေကသီ ဒဲဂင္န္တက္ရွ္ကိုကၽြန္ေတာ္ခ်စ္အားပိုတယ္
ပိုက္ဆံျပဳလုပ္တတ္တဲ့၊ဥဥတတ္တဲ့၊မူးရင္ရန္ရွာတတ္တဲ့၊
အၿမီးကအေမြးအမင္ေတြလႈပ္ခါေအာင္ကတတ္တဲ့
ဘုရားသခင္ကို ခ်စ္ရတဲ့ ေကသီ ဒဲဂင္တက္ရွ္ကို
ကၽြန္ေတာ္လည္းခ်စ္တာေပါ့
ဘုရားသခင္ကိုအရိုးေသးေသးေလးေတြခ်ေကၽြးတဲ့
ဘုရားသခင္ကိုသူမရဲ႕လၽွာေပးကိုက္တဲ့
ဘုရားသခင္ကိုသူမရဲ႕ေဖြးအုေဖြးႏုေနတဲ့
ေျခဖမိုး ဖဝါး ဖေနာင့္နဲ႔ ေျခေခ်ာင္းေလးေတြပါေပးစုပ္တဲ့ Continue reading

ကဗ်ာအေၾကာင္း ေျပာပါတယ္ (၄၅)

ကဗ်ာတိုင္းဟာ အျခားကဗ်ာေတြဆီက ဆင္းသက္လာတာ ျဖစ္တယ္။ ကဗ်ာဆရာဆိုတဲ့လူဟာ ၾကားခံပစၥည္းပဲ။ သူ႕ေခါင္း/ စိတ္/ ႏွလုံး/ ခံစားမႈ/ ဝိဉာဏ္/ ႏွလုံးအိမ္/ သိစိတ္/မသိစိတ္ထဲက ဘာသာစကား (ထဲက မွတ္ဉာဏ္ထဲက ကဗ်ာ)ဟာ သူ႕ကို ကဗ်ာေရးေစတာ ျဖစ္တယ္။
Continue reading

ေတာင္ဆိုတာ ေမာက္တတ္တယ္ ေၾကာင္ဆိုတာ ေပ်ာက္တတ္တယ္

ေပ်ာက္သြားတဲ့ ေၾကာင္ေလးကိုရွာဖို႔ အေဖာ္ေခၚတယ္။
ေနာက္ပိုင္း ေၾကာင္ကိုရွာဖို႔ထက္ ေဆာ္ဖို႔က မ်ားပါတယ္။
ေပ်ာက္သြားတဲ့ေၾကာင္ကိုေတာ့ ဒီေန႔အထိ
ျပန္မေတြ႕ၾကေသးဘူးေပါ့။
စကတည္းက အဲဒီေၾကာင္ရွိမရွိ ေမးလည္းမေမးေတာ့။
ေပ်ာက္သြားတဲ့ေၾကာင္အစား
သူတို႔ၾကားမွာ ေၾကာင္တစ္ေကာင္ကို ေတြ႕ရွိေပါ့။
မေပ်ာက္မခ်င္း ေၾကာင္တစ္ေကာင္လို ခ်စ္ၾကေပါ့။
ေပ်ာက္သြားတဲ့ေၾကာင္လည္း ျပန္မလာေစနဲ႔ေတာ့။

ဇယလ
တနလၤာ ၁၂ မတ္ ‘၁၈

အမွတ္တမဲ့ကန္႔လန္႔ကာအလြင့္မွာ သူ႔မွာ အမႈနဲ႔

လၽွပ္တျပက္မွာေပါ့ သူ႔ရင္ထဲျမပ္ထားတဲ့
ေသတၱာေသးေသးေလးဟာ
အသံထျမည္တယ္
ဂေလာက္ဂေလာက္ဂေလာက္နဲ႔ ေျခာက္ကပ္ေနတဲ့
ဟာသခါး ေျခာက္ကပ္ၿပီး စိမ္းလန္းေနေသးတာ
အစိမ္းခ်ဳပ္ႀကီးနဲ႔ သူ႔ကိုယ္သူ ျပန္သူစိမ္းဆန္ေနတာ
သူ႔ကို ထည့္ပိတ္ထားတာ
သလားခဲ့တဲ့လမ္းေတြရဲ႕ ဇာတ္လမ္းေတြထဲမွာ
သူေရြးတဲ့လမ္းေတြဟာ ဇာတ္ဝင္ခန္းအမွားေတြ
ဖံုးလိုက္ ဖိလိုက္ ဖံုးဖိလိုက္ ဖံုးအုပ္လိုက္ အို
အဲဒီဘက္က ဘာဖုန္းေခၚသံမွ မၾကားခ်င္ဘူးလို႔ဆို
အသံခ်င္းေတာင္ ေဆြခန္းမ်ိဳးခန္းျဖတ္ထားတဲ့
အဲဒီၿခိမ္းသံခ်မ့္ခ်ိမ့္မွာ
ခမ်ာ ပိုးစိုးပက္စက္ လိမ့္ရေတာ့တာပဲ
အလိမ့္ဆိုးနဲ႔ ဆိုပါေတာ့
ၾကည့္စမ္း သူ႔ရဲ႕ငွက္ေသေျခေထာက္ေကြးေလးလို
ေပ်ာ္ရႊင္မႈလိုလို ေကြးေသးလွီေလး
ၾကည့္စမ္း သူ႔ရဲ႕ကိုယ္တစ္ပိုင္းေသကို ဝွက္ထားတဲ့
ကုတ္အက်ႌမည္းႀကီးထဲမွာစားေသာက္ေနသံေတြ
ၾကည့္စမ္း သူ႔ရဲ႕တိမ္းေမွာက္ခဲ့တဲ့ ဆနၵကုန္စည္ေတြ
သူ႔မ်က္ႏွာက်ကြဲလို တြန္႔လိမ္ေနၾကတဲ့ အကြဲစေတြ
အဲဒါမဟုတ္ရင္ သူဟာဘာျဖစ္လို႔
ျပံဳးလိုက္တိုင္း မ်က္ရည္ဝဲတာ လက္စလက္နတစ္ခုလား
Continue reading