ထိုင္ေနရင္းဝမ္းစာ

ကိုယ္ေနေနတဲ့ အိမ္မွာပဲ
ကိုယ္ဟာ ေနေနသလိုလို ေနေနရင္းမွာပဲ
ကိုယ့္အိမ္လို႔ပဲ ထင္ထားရတဲ့ အိမ္ဟာ
ကိုယ့္ေပၚကစဥ့္ကလ်ား
တစ္စစီ ျပဳတ္ပ်က္က်ေနတဲ့
ငွက္တစ္ေကာင္ ထပ်ံဖို႔ ေသြးရူးေသြးတမ္းေအာ္ေနသလို
ေျမႀကီးဟာ ကိုယ့္ေပၚ
ၿပိဳလဲပိက်လာေနသလို
ေကာင္းကင္ဟာ ကိုယ္လြတ္ရုန္းရာ
ထေျပးရင္း သူ႔အပိုင္းအစေတြ
တစ္ကိုယ္ထည္စီ ရုန္းထြက္ပ်က္က်လာေနတာကို
ပ်က္ျပယ္ကုန္းရုန္းျခံဳးမြဲခ်သလို
ေခါင္းနပမ္းႀကီးသြားတဲ့
ေသြးေတြ ကံၾကမၼာကို ရိုက္ေဆာင့္သလို
Continue reading

ဗံုေတြဟာ တီးေနၾကတယ္

လူေတြဟာ ေန႔တိုင္းမျမင္ရတဲ့
ကားေတြ စီးၾကတယ္
မေရာက္ဘူးတဲ့ အိမ္ေတြထဲ
ဝင္အိပ္ၾကတယ္
ပင့္ကူမည္းႀကီးတစ္ေကာင္ရဲ႕
ဥတစ္အိပ္ထဲ
ေက်ာက္တုံးမ်က္လံုးေတြနဲ႔ ပြားမ်ားၾကတယ္
စစ္ေျခရာေတြေအာက္က ေျမႀကီးထဲမွာ
ဂီလာနဂီတဟာ ရွိက္လမ္းေတြဖြဲ႕တယ္
သူဟာ ကားေပၚ စီးနင္းလိုက္ပါရင္း
ကားတစ္စီးစာ သြားရာလမ္းကို
ေရွ႕ကသူ႔ေသျခင္းနဲ႔ ႀကိဳႀကိဳဖြဲ႕ရတယ္
ျဖတ္သြားတဲ့ ျမင္ကြင္းေတြဟာ
လူေတြရဲ႕ အပူေငြ႕ေတြနဲ႔ ယက္လုပ္ထားတဲ့
ျမင္ေယာင္မွားပ်ံသန္းမႈေတြပဲ
ဗံုေတြ တီးေနၾကတယ္
ဗံုေတြဟာ တီးေနၾကတယ္
ဗံုေတြဟာ ဗံုမွန္းမသိ ဗံုးမွန္းမသိ တီးေနၾကတယ္
Continue reading

ကဗ်ာအေၾကာင္း ​ေျပာပါတယ္ (၄၂)

ကဗ်ာဟာ ​ေန႔စဥ္ဘဝထဲကလည္း လာတယ္။
ကဗ်ာဟာ ​ေန႔စဥ္ဘဝရဲ႕ အျခားတစ္ခုကလည္း လာတယ္။
ကဗ်ာဟာ ဘာသာစကားျပဳလုပ္မႈကလည္း လာတယ္။

အဲဒီ(၃)ခုစလံုးကဆို ပိုလာတယ္။

စဥ္းစားမိတာ ​ေျပာပါတယ္။
ကဗ်ာအေၾကာင္း ​ေျပာပါတယ္။

ဇယလ
(အေပ်ာ္တမ္းကဗ်ာဆရာ)
၈ ေဖ ‘၁၈

စည္း

အနီေရာင္ေတြ နံရံေပၚမွာ ထိုးခ်
နံရံေပၚက မူလအနက္ကြက္ကို ဖံုးလို႔မရ
ေမြးခြင့္မရတဲ့ အသံ စူးရွ

ဇယလ
(အေပ်ာ္တမ္းကဗ်ာဆရာ)
၈ ေဖ ‘၁၈

လာလာေလ တူးၾက

အမွန္တရားကို သတ္ၿပီး
ျမႇပ္ႏွံထားတဲ့ ေသတြင္း
ေတြ႕ရွိၿပီတဲ့

အမွန္တရားကို
ျပန္တူးေဖာ္ၾကမတဲ့

လက္ေတြကေတာ့
ေပါက္တူး ေပါက္ျပားေတြနဲ႔ တူးၾကတယ္
စိတ္ေတြကေတာ့
ဘာနဲ႔ တူးၾကသလဲ
ဘယ္သူ သိႏိုင္မွာလဲေလ
Continue reading