ႏွလုံးတစ္ခုန္စာအကြာအေဝးရဲ႕ ပုံတူ

၁။

ျပန္လာမယ္ဆိုတာ အာမခံခ်က္တစ္ခုလို
ေျမျမႇဳပ္ဗုံးတစ္လုံးေပၚ
ေျခတစ္ဘက္ နင္းထားမိသလိုပါပဲ
မိခင္ရဲ႕ ရင္ခြင္ဆိုတာဟာလည္း ရင္ျမႇဳပ္ဗုံးေတြနဲ႔ပဲေပါ့
ခံစားခ်က္ကို စနက္တံလို႔လည္း ေခၚေဝၚၾကတဲ့
ဘာသာစကားထဲမွာ သရတစ္လုံးသည္ပင္လ်င္
ေပါက္ကြဲဖို႔ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနတာ
အခုန္တစ္ခုမွာ လုံျခဳံတဲ့ဘဝ ထားရစ္ခဲ့ပါၿပီေလ

၂။

ေနဝင္ခ်ိန္ေတြမွာ
အိမ္မီးဖိုေခ်ာင္ထဲက ဟင္းနံ႔ေႏြးေႏြး
မ်က္စိမွိတ္လိုက္ရင္
ကိုယ့္အိပ္ရာထဲ ကိုယ္အိပ္ခဲ့တဲ့အရာ
မ်က္စိဖြင့္လိုက္ရင္
ေမွာင္က်လာေတာ့မယ့္ ေတာင္တန္းျပာ
စိတ္ထဲ ေပါက္ကြဲေစႏိုင္တဲ့ အရာေတြကို သတိနဲ႔ ေ႐ွာင္႐ွားရင္း
သြားလမ္းရဲ႕ဗုံးကိုလည္း သက္မဲ့လုပ္တတ္ေနၿပီေပါ့
သားရဲ႕ ေျခလွမ္းမွန္ေတြနဲ႔ ႐ွင္သန္ေနမႈဟာ
အေမ့ဝင္သက္ထြက္သက္ေတြမွာ ပဲ့တင္ထပ္ေနမွာပါေလ

၃။

ဒီမွာ
ေတာပန္းေရာင္စုံေတြ ဓေလ့အရ အေလ့က်
သိပ္လွတာပဲ သိလား အေမ
ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ပြင့္ေနတတ္ၾကတာကို
သား ဘယ္လိုသင္ယူရမွန္း မသိေအာင္ပါပဲ
သဘာဝအေလ်ာက္ ပါရမီရင့္သန္လြန္းၾကပါတယ္ေလ
အေမ့ဘုရားပန္းအိုးအတြက္
ဒီေတာင္တန္းႀကီးတစ္ခုလုံးကို
ေပြ႕ပိုက္ယူလာေပးခ်င္လိုက္တာေလ
ေသျခင္းရနံ႔ သင္းပ်ံ႕ေနတတ္တာကေတာ့
သား ႏွလုံးသြင္းလက္ခံထားတဲ့ ဓမၼျမတ္ပဲေပါ့ အေမ …

ဇယလ
၂၃ ေမ၊ ဏာသိမ္း ‘၂၁

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>