မ်က္ေတာင္မခတ္ၾကည့္ေနတဲ့ျပတင္းရဲ႕ ပုံတူ

ဒီေန႔ေခါင္းေလွ်ာ္မယ္ဆိုၿပီး
ၾကယ္မိုးလည္းေႂကြစရာ က်ိန္းေက်ခဲ့သလား က်မ္းက်ိန္ရာမွာ က်ိန္စာတိုက္ၾကမ္းတမ္း ေလလြင့္ႂကြပ္ႂကြပ္အိပ္ကို လိုခ်င့္စဖြယ္သရဖူလား လမ္းျဖတ္ေျပးသြားတဲ့ အနာဂတၱမင္းသားကေလးငယ္ေလး ႏြမ္းျခင္းဝတ္႐ုံနဲ႔ပဲပြဲခ်င္းၿပီး မူးရစ္ေနဖို႔ပဲလိုတယ္ နတၳိအလွတရားသုညတ ရင္ထဲကေရခဲေတာင္ေတာင္ပံေတြ ကႏၲာရမွာျပဳန္းတီးပပ္ၾကားအက္ပါးဟက္ေတြအေငြ႕တေထာင္းေထာင္း လမ္းေဘးအမိႈက္ပုံးထဲ ႂကြက္တစ္ျခမ္းစားဂီတရင္တစ္မႊာ ေရမႊာလည္းေပါက္ တံတားတစ္စင္းရဲ႕အစဟာျပဴထြက္လာတယ္ ျပက္ရယ္မျပဳလိုက္ၾကပါနဲ႔ ႐ွင္ေကာင္းသန္လွမ႐ွိ႐ွာပဲ ဝတ္ေကာင္းစားလွလမ္းသလားလို႔ လူရဲ႕ပလူပ်ံေသြးေတြ အရိပ္မိုးေပးဖို႔ခံစားခ်က္ေရတိမ္နစ္ ေလတိုးလို႔ခ်ိန္သီးလိုလႈပ္ေနတဲ့ ေလွာင္အိမ္လြတ္ထဲကေလခြၽန္သံမွာ ကားေတြတဟုန္ထိုး ၈ထပ္တိုက္က ေလွခါးထစ္အေကြ႕ေခ်ာင္ကြယ္မွာ သူမေပါင္ၾကားထဲ သူ႕လက္ကိုေပးဝင္လိုက္တဲ့ အေမွာင္ျခမ္းထံ မ်က္လုံးတစ္ဘက္ဟာလင္းလို႔ ေျခသံေတြျပဳံဆင္းလာတဲ့အခိုက္ ခိုအုပ္ဟာ မိုင္းတစ္လုံးကိုခြဲၿပီး ထပ်ံသြားၾကတယ္ ေန႔ရည္ထဲမွာ သုံးၿပီးစြန္႔ပစ္ပတၱီးစေတြရဲ႕ လက္တံေတြ

ဇယလ
၁၇ ဒီ ကိုဗစ္၂၀

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>