ကဗ်ာအေၾကာင္း ေျပာပါတယ္ (၆၀)

Subjectivity လူတစ္ေယာက္ရဲ႕စိတ္တြင္းဘဝ။ ပုဂၢိဳလ္ေရး၊ပုဂၢလိက၊ ပုဂၢလ။ Self မိမိအတၱ၊ပုဂၢလအတၱ။ ပုဂၢလအတၱဘဝ။ Subjectivity။

အဲဒီ ပုဂၢလအတၱဘဝမွာ သိတာေတြ႐ွိသလို မသိေတာ့တာေတြလည္း႐ွိ၊ ၾကဳံေတြ႕ခံစားသိခဲ့ရလွ်က္ မ’သိ’ႏိုင္တာေတြလည္း႐ွိ၊သိၿပီးမသိေတာ့တာေတြ႐ွိသလို မသိပဲနဲ႔ သိေနတာေတြလည္း႐ွိ၊ သိေပမယ့္လည္း မ႐ွိတာေတြလည္း႐ွိ၊ သိ။ အစၨ်တၱ။ က်ယ္ဝန္းခ်င္သေလာက္ က်ယ္ဝန္းႏိုင္မႈ။ အလုံးစုံခပ္သိမ္း မသိရ မသိႏိုင္တဲ့အတြက္ ေမွာင္မိုက္မႈ၊ သိမႈအလင္း မေပါက္ႏိုင္မႈ။ မ႐ိုးစင္း၊ မ႐ွင္းလင္းတဲ့ နက္နဲ႐ႈပ္ေထြးမႈ။ ေတြ႕ၾကဳံသိကိုလည္း ျပန္မေျပာႏိုင္မႈ။ ၿမိဳသိပ္ေမ့ေဖ်ာက္ထားလိုက္ရမႈ။ ျပန္ေပၚခ်င္လည္း မေခၚပဲနဲ႔ ျပန္ေပၚလာမႈ။

mysterious လွ်ဳိ႕ဝွက္နက္နဲေသာ။ mystic ဂမ႓ီရဆန္ေသာ။ myst… mist ျမဴေတြပိတ္ပိန္းေသာ။

ခ်ဲ႕လိုက္ရင္ ေလာကီလြန္ၿပီး ခ်ံဳ႕လိုက္ရင္ အေရးအသား ဘာသာစကားေပါ့။ ႐ုပ္ေလာကီဘာသာစကားသုံးစြဲဖြဲ႕စည္းမႈကေန နာမ္ေလာကဂမ႓ီရအထိ တံခါးတစ္ခ်ပ္ပြင့္ေနတာ။ ရပ္ခ်င္တဲ့ေနရာမွာ ရပ္ေနခ်င္လို႔ရၿပီး သြားခ်င္တဲ့ထိ သြားလို႔လည္းရ၊ မေရာက္ႏိုင္ျခင္းအထိကို သြားလို႔ရ။

အသက္႐ွိလို႔ အပင္ျဖစ္သလား၊ အပင္ျဖစ္လို႔ အသက္႐ွိသလား။ ႐ိုးစင္း႐ိုးအတဲ့ ေမးခြန္းဥပမာ။
ဇီဝဓာတ္၊ ဇီဝ၊ဇီဝ႐ုပ္။
အဲသလို။
ကဗ်ာ နဲ႔ ကဗ်ာပုဒ္။ နာမ္ – ႐ုပ္ ႏွစ္ပါးသြား။

စဉ်းစားမိတာ ပြောပါတယ်။
ကဗျာအကြောင်း ပြောပါတယ်။

ဇယလ
၂၅ ေအာက္ ကိုဗစ္၂၀

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>