ရထားမီဖို့ ကားမီဖို့

ေျမာင္းႀကီးေရလၽွံ ေျမာင္းသ႑ာန္မွာ
ဟန္ခ်က္မလြဲမိေစဖို့ လိုက္ဖို့ရတဲ့ဖို့ေတြဖို့ေတြ
‘ၿမိဳ့ျပယဥ္ေက်းမွု’ ရင္ေႏြးစရာဟာ ‘ရိပ္ကာဝဲကာ’
ေနပါဦး အဲဒါမင္းပဲမဟုတ္လား ေခြးကိုသတ္စားခဲ့တာေလ
ကြင္းလုံးကၽြတ္မဟုတ္ေတာင္ ျပစ္ဒါဏ္ေလၽွာ့ေပါ့
ေနရတာ ဘဝဆိုတာဆားခတ္ထားတဲ့ပင္လယ္ေရမွ
မဟုတ္တာ၊မဟုတ္ဘူးလား သခင္ေတြဟာဒီမွာ
မရွိၾကေတာ့ဘူး ဘယ္သြားမွန္းလည္းမသိၾကဘူး
ျခားရဟတ္က ခါးကိုင္းၿပီး တက္မလားတဲ့ သြားမယ္ေလတဲ့
ေျခဖ်ားေလးေထာက္ေထာက္ၿပီးကရတဲ့ ဘဲေလးလို
မွန္တမ္းစကားဆိုၾကစို႔ရဲ႕ ကတၳဴပုံ ညႇပ္ထားတဲ့
ကိုယ္ ေၾတရဲ့သ႑ာန္ေတြ မီးပုံထဲမေရာက္ခင္
စကားလက္ဆံု က,ခုန္လိုက္ၾကစို့ေသးရဲ့

လူကုံထံရိပ္သာလမ္းမွာျဖတ္ေလၽွာက္ေျခသံ
ဘယ္သူ႔ထံ ဝရံတာကၾကည့္လိုက္ရင္ ေဟာဟိုမွာ
ကြန္တိန္နာေတြနဲ႔သူစိမ္းဆိပ္ကမ္းေကာင္းကင္လမ္း
ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာၿပီးကာမွ ပလပ္စတစ္ပုံးထဲ
အပင္ေလးစိုက္ အရြက္ကေလးထြက္လာတာကို ဝမ္းသာ
ႏွစ္ၿခိဳက္ ဒီဘဝပဲျပန္ေနရရင္ေနခ်င္မလား အပင္ေလး
ကေျပာတယ္ ဘာပန္းပြင့္လာမလဲၾကည့္ဦးေလ
မျမင္ရတဲ့အဆံေတြက မဂ္လာပါ မဂ္လာပါ လို့ေျပာၿပီး အေဝးႀကီးကသယ္လာတယ္ အေဝးေျပးဂိတ္တစ္ခုမွာ တီးမွုတ္သံေတြနဲ႔ ‘ခရီးစဥ္သစ္ေတြေရးစြဲေနပါၿပီ’
အျမဲသိမ္ေမြ႕တဲ့ေတြ႕ဆုံညႇိႏွိုင္းမွုပမာ
ေန႔ေတြဟာ သင့္နာမည္ကိုေတ့ေတ့ဆိုင္ဆိုင္ယူလာတယ္
ဒီဘဝပဲရွိတာပဲလို့ အခ်ိဳ့လည္း ခံအားသင့္ရာေရြးခ်ယ္
ညေနခင္းတိုင္းအိမ္အျပန္ဘတ္စ္ကားျပတင္းက
ျဖတ္သြားရင္းေတြ႕ျမင္ေနက်ဟာ
‘စံျပဘဝတစ္ခု ယခုပဲ သင္မပိုင္ဆိုင္ခ်င္ဘူးလား’

ဇယလ
၂၄ ဂၽြန္ ကိုဗစ္၂၀’

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>