ကဗ်ာအေၾကာင္း ေျပာပါတယ္ (၄၆)

ယဥ္ေက်းမႈကူးလူးဆက္ဆံမႈဟာပုဂံေခတ္ကတည္းကေနဒီေန႔အထိရွိပါတယ္။ယံုၾကည္မႈေဗဒကအစ၊နံရံပန္းခ်ီ၊ရုပ္ထုေတြ၊’ယိုးဒယား’အပါအဝင္အလယ္၊ဝတ္/စားဆင္ယင္မႈနဲ႔ ဘာသာစကားအဆံုး။

မႏုႆေဗဒကိုမသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီးသမိုင္းကိုကိုယ့္ကိုကိုယ္ေရႊေရာင္သုတ္ေရႊမႈန္ၾကဲတာကေတာ့အက်ိဳးအျမတ္ကိစၥေပါ့။ေအာင္ႏိုင္သူမ်ားဓားမိုးေရးတဲ့ဇာတ္လမ္း(ေတြ)ေပါ့။အာဏာသံုးတည္ေဆာက္ခ်က္ေတြေပါ့။

“ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ” မွာ တိုင္းရင္းသားယဥ္ေက်းမႈ ဘယ္ေလာက္ ဘယ္လို ပါသလဲ။

‘ျမန္မာရနံ႔’ ဟာ တစ္ဘက္ကၾကည့္ရင္ အမ်ိဳးသားေရး၊အျခားတစ္ဘက္ကၾကည့္ရင္ လူမ်ိဳးႀကီးဝါဒကိုမသိမသာ(သို႔) သိသိသာသာဖံုးကြယ္
ထားတာ။အျခားတစ္ဘက္ကၾကည့္ရင္ဇီႏိုဖိုးဗီးယားပဲ။
တစ္ႏိုင္ငံလံုးရဲ႕အငံု႔စိတ္ေပါ့။

သိစိတ္ ဟာ သိေနတဲ့စိတ္ consciousness… သိမႈ ဟာ ဗဟုသုတေလာက world of knowledge…လူတစ္ေယာက္ရဲ႕သိမႈဟာ သူ႔ရဲ႕ သိမႈစေပ့စ္။
သိမႈဟာသိစိတ္နဲ႔ဆက္စပ္ေနပါတယ္။
မသိစိတ္နဲ႔လည္းဆက္စပ္ေနပါတယ္။
သိမႈက်ယ္ျပန္႔မႈအတိုင္းအတာအရ သိစိတ္ရဲ႕မသိစိတ္ေပၚတက္နင္းထားမႈအခ်ိဳ႕အလင္းထဲဝင္ခြင့္ရပါတယ္။ (တစ္ခ်ိန္တည္းမွာလည္း တက္နင္းခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈအသစ္ေတြေပၚလာမွာေပါ့)။

ကဗ်ာကုန္က်ယ္သေရြ႕ဘယ္မွာဘယ္ေလာက္
လိုက္က်ယ္ႏိုင္မလဲလို႔ေမးခ်င္တာလားမသိေတာ့ပါဘူး။
ေအာင္ျမင္စြာအလံထူစုရံုးျခင္းဟာ က်ယ္ျပန္႔နက္ရွိုင္းတဲ့ျဖစ္စဥ္ႀကီးရဲ႕အေပၚမွာထင္ရွားတဲ့
အျမႇပ္ေတြလား။

စဥ္းစားမိတာေျပာပါတယ္။
ကဗ်ာအေၾကာင္းေျပာပါတယ္။

ဇယလ
၆ ေမ ‘၁၈

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>