ေန႔အလင္းထဲ ထြက္လာဖို႔ဆိုတာ

ဒါဆိုလည္း လင္းႏို႔ေတြပဲ
ျပန္ျဖစ္လိုက္ၾကပါစို႔ရဲ႕ေလ အသံုးမဝင္တဲ့
အလင္းထဲမွာ ကိုယ့္မ်က္ႏွာေတာင္ မျမင္ႏိုင္မွေတာ့
ကိုယ့္ကိုကိုယ္လည္း မေမြးဖြားႏိုင္မွေတာ့

ဒုတ္ေကာက္ မ်က္မျမင္
အဖိုးအိုတစ္ေယာက္ ခံုတန္းေအာက္ျမက္ပင္ေတြ
တေဒါက္ေဒါက္ထုရင္း တမၽွင္းမၽွင္းေျပာေနတာ

ေဘးမွာ ကေလးေတြ ေအာ္ဟစ္ေျပးလႊားကစား

ငွက္ႀကီးေတြ လက္ဝါးႀကီးအုပ္ထားတဲ့
အသက္ရွင္မႈမ်ိဳးကိုေရွာင္ ကိုယ္လံုးႀကီးၿပီး
ဦးေႏွာက္ေသးတဲ့ ဒိုင္ႏိုေဆာေတြ အိပ္ခ်ိန္မွာ
ညေကာင္းကင္ကို အံုနဲ႔က်င္းနဲ႔ သိမ္းပိုက္ၾကတာေပါ့
အေမွာင္ရဲ႕ ေသြးစကားဟာ ေစ်းမကစားဘူး
အေသးအမႊား မဟုတ္ဘူး ကြက္တိ

ဥယ်ာဥ္ထဲက သစ္ပင္ႀကီးေတြရဲ႕
သစ္ရြက္ပင္လယ္အံုႀကီးေတြ ေလထဲ တရွဲရွဲ..
ပင္လယ္နက္ပိုင္းထဲ မသိရွိရေသးတဲ့ သတၱဝါေတြ
ေဆြမ်ိဳးနီးစပ္ ေဝလငါးႀကီးေတြ
မ်က္ျမင္ဟာ ကိုယ္ေတြ႕နဲ႔ လြဲေခ်ာ္ေနတတ္မွန္း
ဥာဏ္ပညာနဲ႔ သိၾကသူေတြ

အလင္းထဲက အမွန္တရားဆိုတာေတြနဲ႔
ငါတို႔ကန္းၾကရမွေတာ့
အေမွာင္ထဲ ခုန္ေပါက္ေနၾကတဲ့ အလင္း
ငါတို႔ကိုယ္တြင္းက ထုတ္လုပ္ၾကတာေပါ့

သမုဒၵရာေအာက္က ေရငုပ္သေဘ္ာရဲ႕
တိတ္ဆိတ္တဲ့ ဆူညံသံကို ေရွးေဟာင္းေသြးေတြ ၾကားေနရ
သြားေနတဲ့ လမ္းေၾကာင္းကိုလည္း
ေရွးေဟာင္းအသိနဲ႔ သိေနၾက
ေပါက္ကြဲေတာ့မယ့္ အလင္းၾကမ္းၾကမ္းႀကီး

ၾကည့္စရာမလိုပဲ ျမင္ႏိုင္စြမ္းတဲ့
ေျပာစရာမလိုပဲ သိႏိုင္စြမ္းတဲ့
နာမ္တံေတြ ဖြံ႕ၿဖိဳးလာဖို႔ပဲ
အေမွာင္ထဲက အေရာင္စံုေတြထဲ
ငါတို႔အာရံုေတြ ဖူးပြင့္ၾက
ေျမပံုေတြ တည္ေဆာက္ၾက
ဥပမာ၊ အစိမ္းရဲ႕ အႏွစ္စိမ္းစိမ္းအျဖစ္
ပီပီျပင္ျပင္ စိမ္းၾက

ကေလးတစ္ေယာက္ ေျပးလာတယ္
ေဘာလံုးေကာက္ၿပီး ျပန္ေျပးသြားတယ္
အဖိုးႀကီးထသြားတာကို
ထိုင္က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ သူ႔အရိပ္ဟာ
သူ႔ကို စိုက္လိုက္မတ္တတ္ ၾကည့္ေနတယ္
သမုဒၵရာရဲ႕ အေမွာင္ထဲ စိမ္းစိမ္းစိုစိုအသံေတြ။ ။

ဇယလ
၂၂ ဧၿပီ ‘၁၈

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>