ထိုင္ေနရင္းဝမ္းစာ

ကိုယ္ေနေနတဲ့ အိမ္မွာပဲ
ကိုယ္ဟာ ေနေနသလိုလို ေနေနရင္းမွာပဲ
ကိုယ့္အိမ္လို႔ပဲ ထင္ထားရတဲ့ အိမ္ဟာ
ကိုယ့္ေပၚကစဥ့္ကလ်ား
တစ္စစီ ျပဳတ္ပ်က္က်ေနတဲ့
ငွက္တစ္ေကာင္ ထပ်ံဖို႔ ေသြးရူးေသြးတမ္းေအာ္ေနသလို
ေျမႀကီးဟာ ကိုယ့္ေပၚ
ၿပိဳလဲပိက်လာေနသလို
ေကာင္းကင္ဟာ ကိုယ္လြတ္ရုန္းရာ
ထေျပးရင္း သူ႔အပိုင္းအစေတြ
တစ္ကိုယ္ထည္စီ ရုန္းထြက္ပ်က္က်လာေနတာကို
ပ်က္ျပယ္ကုန္းရုန္းျခံဳးမြဲခ်သလို
ေခါင္းနပမ္းႀကီးသြားတဲ့
ေသြးေတြ ကံၾကမၼာကို ရိုက္ေဆာင့္သလို
ကိုယ္ထိုင္ေနတဲ့ခံုဟာ ကိုယ့္ကိုလွန္ခ်ၿပီး
ျပတင္းကထြက္ ပ်ံသန္းသြားသလို
ကိုယ္ဟာ ကိုယ္ပါပဲလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို
ကိုယ္ပါပဲလို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္
တရားရသေယာင္ သံေယာင္လိုက္ရေတာ့မလို
မူလီေတြ ျပဳတ္ပ်က္ထြက္ကုန္တဲ့ ေလယာဥ္တစ္စီး
ေရဒါထဲမွာ ကိုယ့္ကိုေတြ႕ၾကပါလိမ့္မယ္လို႔
အနက္အရွိုင္းထဲ ထိုးဆင္းက်သြားသလို
က်သြားမလို
က်သြားသလို
က်သြားမလို
က်သြားသလို က်သြားမလို

က်သြားသလို

ဇယလ
၁၁ ေဖ ‘၁၈

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>