ကားဟာ တံတားကို

ဝါးၿမိဳပစ္လိုက္ၿပီး
အေမွာင္ဟာကားကို
ဝါးၿမိဳပစ္လိုက္တယ္
ေထြးထုတ္လိုက္တဲ့အစအနေတြထဲမွာ
ကားေပၚပါလာသူတို႔ရဲ႕
ဘိလပ္ေျမအခဲေလးေတြ
သံတိုသံစေတြ
ကတၱရာအမာအေခါက္ေလးေတြ
နဲ႔
ဟိုဘက္ေရာက္ခ်င္တဲ့
အလင္းမႈန္ေလးေတြ
ဟိုခုန္ဒီခုန္

တစ္မိုးလံုးကိုကူးခ်င္ၾကတဲ့
ပိုးစုန္းၾကဴးဘဝေတြ
အလင္းေတြကုန္သြားလို႔ ျပာက်သြားတဲ့အခါ
ျပာဟာဓာတ္ေတြနဲ႔ဆက္ေပါင္း
ကားေမာင္းသူရဲ႕ႏွာေခါင္းထဲအာရံုတစ္ခုဝင္လာတယ္
လမင္းႀကီးကသာလို႔
စဥ့္အိုးႀကီးကေျပာင္လို႔
တံတားဟာလူရွင္းေနသမို႔
လီဗာကိုမိုင္ကုန္နင္းလိုက္တယ္
ေနာက္ဆံုးျမင္လိုက္တာ
အဆန္းအၾကယ္ေတြအလား
အစိမ္းေရာင္ပိုးစုန္းၾကဴးေလးေတြျဖစ္တယ္။

ဇယလ
၇ ႏိုဝင္ဘာ ‘၁၇

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>