ကဗ်ာအေၾကာင္းေျပာပါတယ္ (၂၉)

အျပင္ကေန ျမင္သိရတဲ့လူနဲ႔ အတြင္းမွာပဲရွိေနရတဲ့လူ (၂)ေယာက္ေပါ့။ အျပင္ကလူဟာ အျပင္မွာ ေနထိုင္လႈပ္ရွားသြားလာေဆာင္ရြက္ၿပီး အတြင္းကလူဟာ အတြင္းထဲမွာပဲ ေနထိုင္သြားလာေဆာင္ရြက္ရတယ္။ သာမန္မွာ အျပင္လူဟာ အတြင္းလူကို သတိမထားဘူး။

ထူးျခားတဲ့ေတြ႕ၾကံဳခံစားမႈအျဖစ္အပ်က္မွာအျပင္လူဟာရုတ္တရက္ၿပိဳလဲက်သြားၿပီးအတြင္းလူဟာထြက္ေပၚလာတယ္။အတြင္းလူရဲ႕ဘာသာစကားဟာအျပင္လူရဲ႕ႏႈတ္ဖ်ားမဟုတ္ရင္အေရးအသား(ဖြင့္ဟမႈ)အျဖစ္ေပၚထြက္လာတာျဖစ္တယ္။အဲဒီဘာသာစကားဟာကဗ်ာရဲ႕ အတြင္းသားလည္းျဖစ္တယ္။အဲဒီအတြင္းသားဟာစစ္မွန္လြန္းတဲ့အခါယုတၱိဘာသာစကားဟာလိုက္မမီဘူး။ယုတၱိနဲ႔လည္းမဖြဲ႕ယူႏိုင္ဘူး။အဆက္အစပ္မဲ့စကားလံုးေတြအျဖစ္ထြက္ရင္ထြက္မယ္။နားလည္ႏိုင္စြမ္းမရွိတဲ့နိမိတ္ပံု(အာရံုရုပ္)အျဖစ္ထြက္ရင္လည္း
ထြက္မယ္။ အဲဒါဟာကဗ်ာဘာသာစကားရဲ႕အျမဳေတပဲ။
အဲဒီကဗ်ာဘာသာစကားကိုဆက္သြယ္မႈအလို႔ငွာ၊ဒါမွမဟုတ္ ေခတ္ရဲ႕ ကဗ်ာအျမင္ထံုးတမ္းအလို႔ငွာျပဳျပင္မြမ္းမံ
ေျပာင္းလဲယူတာေတြလည္းရွိတာေပါ့။

ေျပာလိုတာကေတာ့ အျပင္နဲ႔အတြင္းလူနစ္ေယာက္ဟာရုပ္နာမ္ခႏၵာ
တစ္ခုထဲမွာ။ အတြင္းလူရဲ႕ကဗ်ာတုန္႔ျပန္မႈ/တုန္႔ျပန္မႈကဗ်ာကို
အျပင္လူနဲ႔ပဲတြဲျမင္ၾကတာျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္ပါ။
နာမည္ရတာပဲျဖစ္ျဖစ္ အဆဲခံရတာပဲျဖစ္ျဖစ္ အျပင္လူကပဲ
ခံယူရတာျဖစ္ပါတယ္။ ကဗ်ာအေၾကာင္းေျပာၾကရင္လည္းအျပင္လူကပဲ/အျပင္လူနဲ႔ပဲ
ေျပာၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါကိုအတြင္းလူကမႈေနမွာမဟုတ္ဘူး။ အျပင္လူကအတြင္းလူကိုသူခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားတာ၊သူလိုရင္သံုးစရာလို႔ထင္ေကာင္းထင္မယ္။တကယ္ေတာ့အတြင္းလူဟာသူ႔အာဟာရအတြက္အျပင္လူကိုလူေတာထဲထြက္ေနခိုင္းထားတာပဲျဖစ္တယ္။

အတြင္းလူဟာအျပင္ေလာကကိုစိတ္ဝင္စားတာမဟုတ္ဘူး။အတြင္းလူအခ်င္းခ်င္းနဲ႔သာဆက္သြယ္ဆက္ဆံလိုတာျဖစ္တယ္။ ရွားပါးတဲ့တည္ၿငိမ္မႈအေနအထားတစ္ခုခုမွာအျပင္လူနဲ႔အတြင္းလူ စကားေျပာၾကတယ္။ အျပင္လူဟာလူမႈဘာသာစကား ဆိုရင္ အတြင္းလူဟာ ကဗ်ာဘာသာစကားျဖစ္တယ္။ သူတိုရဲ႕ေျပာဆိုၾကပံုဟာလည္း ကဗ်ာတစ္မ်ိဳးျဖစ္ေစတယ္။ အျပင္လူရဲ႕စကားသက္သက္နဲ႔ေတာ့ ကဗ်ာရဲ႕အရိပ္ပဲအလြန္ဆံုးရလိမ့္မယ္။အခ်ိဳ႕အတြက္လည္းအဲဒီအရိပ္ဟာပဲကဗ်ာလို႔ထင္ၾကတယ္။

စဥ္းစားမိတာေျပာပါတယ္။
ကဗ်ာအေၾကာင္းေျပာပါတယ္။

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>