ေရခဲေသတၱာ ဖြင့္ၾကည့္ျခင္း

အလိုတူစပ္ယွက္ျခင္းဟာ
အေျခခံ
လူမႈတည္ေဆာက္ခ်က္ပဲ သာမန္ေန႔စဥ္ေတြ႕ၾကံဳမႈ
ေတာင္က်ေခ်ာင္းေရတို႔ရဲ႕ ရြက္၀ါလူးဂီတ
မင္းရဲ႕ ေခါင္းမာမာနဲ႔ အရြဲ႕တိုက္တက္တဲ့ အက်င့္ ငါလြမ္းေနျပီ
(အလြမ္းဟာ
ေဆာက္ျပီးစ ႏွလံုးသားမွာ ေနထိုင္ဖို႔
အခြန္ေပါ့) အဲဒီတေယာျပားေပၚမွာ
မင္းလည္းျပန္ေတြးတိုင္း သံဆန္း ဇာတ္လမ္းဆင္ခဲ့တာ
ဘယ္ပို႔ခ်မႈေတြရဲ႕ အာေမဋိတ္ အတိတ္လွန္ နိႆရည္း
လုပ္ခဲ့ၾကတာ
သဘာ၀
လုပ္ျပီးျပီးခ်င္း ယဥ္ေက်းမႈ ကြန္ယက္ထဲလိပ္ျပာ
စကားေတြျဖစ္လာတယ္ ဘယ္သူဘယ္၀ါေတြ ျဖစ္လာတယ္
ဘာသာစကားမဲ့ စာခ်ဳပ္တစ္ခုလိုျဖစ္လာတယ္
ေက်းလက္လျပည့္ည ေကာက္႐ိုးပံုမွသည္ နယ္ပယ္သစ္မ်ား
ျမိဳ႕ျပဗီဇ ကူးလူးစမ္းသပ္ဖြံ႕ျဖိဳးမႈမ်ား . . . . .
ခရီးသြားျခင္းဟာ
ခရီးကို တစ္ပါတည္းျပဳလုပ္တယ္
မင္းဟာ ငါ့ကို တစ္စိပ္စား ငါဟာ မင္းကို တစ္ပိုင္းေသာက္ခဲ့တယ္
သစ္ေတာ္သီးနဲ႔ ပန္းသီး ဘယ္နိမိတ္ပံုမွာ ဘယ္သူပိုရႊမ္း/ရႊန္း
၀န္ထုပ္၀န္ပိုးလို
အထုပ္ေလးကို
ၾကည္ၾကည္သာသာျဖည္လိုက္ၾက႐ံုသာ
ရက္ရက္စက္စက္ အာ႐ံုတစ္ခုမက္မက္ ေမာေမာ မ်ဥ္းေက်ာ္မ႑ပ္
ဆံုျဖစ္ေအာင္ဆံုလိုက္ၾကတဲ့ မ်က္လံုး၀င္႐ိုး အထားအသို
ေဘးဖယ္ထုတ္ခံခဲ့ရမႈေတြ အမ်ားၾကီး သံုးစြဲလိုက္ရတယ္
မင္းလည္းမွန္ထဲမွာ မင္းကို မင္းမၾကည့္မိေအာင္
ငါလည္း မင္းထဲမွာ ငါ့ကို ငါမေရွာင္မိေအာင္
အ႐ိုးသားဆံုး အစဥ္အလာရဲ႕ စာသား
ဒီဂရီတူ (နီးပါး) အနက္ေကာက္ (တည္ေဆာက္)
သဒၵါသစ္ထဲ ေတာတိုးခဲ့ၾကတယ္
အလိုပါ ပါ၀ါက်င့္သံုးမႈ ၊ ကိုယ့္နာမည္ကိုယ္ျပန္ေရးခဲ့ၾကတဲ့
ဖိတ္စာ အိပ္ေနတဲ့ စိတ္ထဲမွာ အခ်ိန္ျပည့္ ႏိုးေနတဲ့ အာ႐ံု
အဲဒီစူးရွ ရနံ႔ေရာထဲ ေျမပံုျဖစ္လာေတာ့မယ့္ ဟန္လူမႈဘ၀
(အ)ကတိုက္ က႐ိုက္ျပဇာတ္မွာ ဇာတ္ကြက္ မထင္ရွားတာ
ဘာကန္႔လန႔္ကာရဲ႕ ဖရိမ္ေတြ
စိတၱဇီ၀ေဗဒရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္တစ္ခုလို
ငါတို႔ အျပန္အလွန္တြင္တြင္ ျပဳလုပ္ဖြဲ႕စည္းခဲ့ၾကတယ္
အလြမ္းရဲ႕ လမ္းဟာ
ပန္းတိုင္ဆိုရင္ေပါ့
အာ႐ံုမ်ားဖြဲ႕စပ္ရာ ဆက္စပ္၀န္းက်င္ျပင္ညီဟာ
ဟိုးအေ၀းကေန မင္းရဲ႕ ပါရာဒိုင္းအေရြ႕ ေငးၾကည့္ေနရွာေရာ့မယ္
အဲသလို အထားအသိုထဲ တေရြ႕ေရြ႕
တက္လာၾကတဲ့ လျပည့္၀န္းေတြ သတ္မွတ္ခ်က္
ေကာင္းကင္မွာ ဒြိယံ ပ်ံသန္းသြားၾကတဲ့ သိဃၤာရ သေကၤတေတြ ။ ။

ေဇယ်ာလင္း
9 – Oct – 12

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>