List / Catalogue ကဗ်ာနဲ႔ `ငါ´ ဗဟိုျပဳ

List (သို႔မဟုတ္) Catalogue ကဗ်ာဟာ ကဗ်ာရဲ႕ form ပံုသ႑ာန္ဖြဲ႕စည္းနည္းေတြထဲက တစ္နည္းျဖစ္ပါတယ္။ စာရင္းတစ္ခု ျပဳလုပ္သလိုအခ်က္အလက္ေတြ စီတာျဖစ္ပါတယ္။ ထင္ရွားတဲ့ List poem ေတြထဲမွာ အေစာပိုင္းက `ထင္ရွားသည့္အမွတ္အသား´တို႔ ၊`မုတ္ဆိတ္တို႔၏သြားရာလမ္းမ်ား´တို႔ရွိပါတယ္။

`ထင္ရွားသည့္အမွတ္အသား´မွ

ထင္ရွားသည့္အမွတ္အသားေရာင္းရန္ရွိသည္။
ထင္ရွားသည့္အမွတ္အသား ေခတၱခရီးထြက္သြားသည္။
ထင္ရွားသည့္အမွတ္အသားကို အေထာက္အထားႏွင့္ တင္ျပပါ။
– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –
– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –
– – – – – – – – – – – – – – — – – – – – – – –
ထင္ရွားသည့္အမွတ္အသားအခြန္ေကာက္မည္ဟုသတင္းထြက္ေနပါသည္။
ထင္ရွားသည့္အမွတ္အသားမွာ အဂၤါအခ်ိဳ႕မဖြံ႕ျဖိဳးတာေတြ႕ရွိရပါသည္။

`မုတ္ဆိတ္တို႔၏သြားရာလမ္းမ်ား´မွ

မာက္စ္ရဲ႕ မုတ္ဆိတ္ထဲမွာ “ကမာၻ႔ကာရန္မဲ့မ်ားစည္းလံုးၾက” တစ္ေခ်ာင္းပါတယ္။
ဆာတ္ကမုတ္ဆိတ္မထားတာျဖစ္တည္မႈပဓါန၀ါဒအစတဲ့
မာရီလင္ရဲ႕မုတ္ဆိတ္မွာ ကမာၻၾကီးမီးစြဲေလာင္ခဲ့
စကားလံုးကိုစမ္းလိုက္ေတာ့ မုတ္ဆိတ္ရဲ႕ အမာရြတ္ေတြ႕ရွိေပါ့
ေျပာေရးဆိုခြင့္ မုတ္ဆိတ္ႏႈတ္ပိတ္ခံရ
မင္းတို႔အားလံုးမုတ္ဆိတ္ေပ်ာက္ဆံုးမ်ိဳးဆက္ပဲ
ဘုရားသခင္ဟာ မုတ္ဆိတ္နဲ႔ ေၾကြအံကစားေနျပီ။

ျပဳလုပ္ဖြဲ႕စည္းတဲ့ ေနရာမွာ စကားလံုးတစ္လံုးျဖစ္ျဖစ္ (ဥပမာ ၊ `မုတ္ဆိတ္´) ၊ စကားစုတစ္ခုျဖစ္ျဖစ္ကို လိုင္းတိုင္းမွာ ပါ၀င္ဖြဲ႕ စည္းတာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီစကားလံုး/စကားစုဟာ လိုင္းတိုင္းမွာပါ၀င္တဲ့အတြက္ အဲဒီအေရးအသားဟာ ပရမ္းပတာမျဖစ္ေတာ့ပဲ စုစည္း မႈ မူ organizing and unifying principle ျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ unity in diversity ပံုစံမ်ိဳးပါပဲ။ လိုင္းတုိင္းမွာ အဲဒီစကားလံုး/ စကားစုထည့္သံုးျခင္းေၾကာင့္ တစ္ပုဒ္လံုးမွာ unity ညီညႊတ္စုစည္းမႈရေပမယ့္ အဲဒီစကားလံုး/စကားစုနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အေၾကာင္းေတြ ဟာ လိုင္းေတြမွာ ကြဲျပားျခားနားျပီးသီးျခားစီရွိေနလို႔ရတဲ့အတြက္ ညီညႊတ္မႈနဲ႔ ကြဲျပားျခားနားမႈကို တစ္ျပိဳင္နက္ရရွိတာျဖစ္ပါတယ္။ အထက္ေအာက္ hierarchy ဆက္သြယ္ခ်ိတ္ဆက္မႈမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ တစ္လိုင္းစီဟာ သီးျခားစီေနလို႔ရျပီး က်န္တဲ့လိုင္းေတြနဲ႔ တန္းတူ တန္ဘိုး equality ရွိတဲ့အေဘာမ်ိဳးပါပဲ။

ျပီး ၊ တစ္လိုင္းစီဟာ ကာလအားျဖင့္ၾကည့္ရင္ တစ္ခ်ိန္တည္းတစ္ျပိဳင္တည္းဆိုတဲ့ simultaneity ျဖစ္ေနတဲ့ သေဘာကို ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။
႐ႈေထာင့္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို လိုင္းတစ္လိုင္းစီမွာ ေဖၚျပလို႔ရတဲ့အတြက္ လိုင္းတိုင္းမွာပါ၀င္တဲ့ စကားလံုး/စကားစုနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ႐ႈေထာင့္အမ်ိဳးမ်ိဳးကေနျမင္လို႔ရ/ေဖၚျပလို႔ရပါတယ္။

အေလးအနက္နဲ႔အေပါ့အပ်က္ ၊ ၾကီးစိုးလႊမ္းမိုးတဲ့ စကားလံုးေတြနဲ႔ ၾကီးစိုးလႊမ္းမိုးခံစကားလံုးေတြ ၊ အထက္စီးရအေၾကာင္း အရာနဲ႔ မာဂ်င္နလိုက္ဇ္ ေဘးဖယ္ထုတ္ခံအေၾကာင္းအရာေတြ ၊ ျမင့္ျမတ္တဲ့ သေဘာနဲ႔ နိမ့္က်တဲ့သေဘာေတြ ၊ အထြဋ္အျမတ္စကားလံုး နဲ႔ ဘန္းစကားေတြ ၊ ပီယ၀ါစာနဲ႔ ဖ႐ုႆ၀ါစာေတြစတဲ့ ဒစၥေကာ့စ္ ေတြ ေပါင္းစပ္ျပလို႔ရပါတယ္။ Bakhtin ရဲ႕ အထက္ ၊ အနိမ့္တို႔ေနရာ ေျပာင္းျပန္လွန္ေရာေမႊလိုက္တဲ့ ကာနီဗလ္ Carnival သေဘာလည္းေတြ႕ရပါတယ္။
ဇာတ္လမ္းသေဘာ narrative ကို တမင္ဖ်က္တဲ့ anti – narrative မ်ိဳး ၊ ဒါမွမဟုတ္လံုး၀ေရွာင္တဲ့ non – narrative သေဘာေတြလည္းပါရွိပါတယ္။ တစ္ခုခုကို ဦးတည္ေျပာခ်င္တာ မ်ိဳးမဟုတ္ပဲ တစ္ခုခုကို အျမင္ေပါင္းစံု/ေထာင့္ေပါင္းစံုကေန `ဖြာ´ လိုက္တာလည္းျဖစ္ပါတယ္။ အဖြင့္/အစလည္းမရွိ ၊ အဆံုးသပ္/အပိတ္/လင္းပြင့္မႈ epiphany လည္းမရွိတဲ့ အပြင့္စနစ္ျဖစ္ပါတယ္။

ကိုေခ်ာရဲ႕ ကဗ်ာတစ္ခ်ိဳ႕မွာ ဒီလို List သံုးတာေတြ႕ရပါတယ္။ သူေျပာခ်င္တဲ့အေၾကာင္းအရာေအာက္မွာ ထည့္သြင္းသံုးစြဲတဲ့ နိမိတ္ပံု စာရင္း List of images ေတြေတြ႕ရပါတယ္။ List ျပဳလုပ္ပံုတူေပမယ့္ လုပ္ငန္းေဆာင္တာ function နဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ intention တို႔မတူတဲ့သေဘာပါ။ ဒါေပမယ့္ ကိုေခ်ာရဲ႕ ကဗ်ာေတြထဲက List သံုးစြဲပံုကိုလည္း ေလးေလးနက္နက္ေလ့လာသင့္ပါတယ္။

အကယ္၍ဒီ List (၀ါ) catalogue ပံုစံကို Lyric `ငါ´နဲ႔ တြဲလိုက္ရင္ဘယ္လိုျဖစ္မလဲ။

`ငါ´ကို ပံုေသ (၀ါ)တစ္ဦးတည္းရဲ႕ `ငါ´ ၊ ကိုယ္စားျပဳ ပုဂၢလအတၱ Representative self ၊ ဒါမွမဟုတ္ တစ္ေယာက္တည္းရဲ႕ စကားသံ voice အျဖစ္ထားတာထက္ အဲဒီ `ငါ´ကို `ဖြာ´လိုက္ရင္ေကာ။

ဘယ္သူ႔`ငါ´ ၊ ဘယ္သူ႔ကိုယ္စားျပဳ ၊ ဘယ္သူ႔အသံမွန္းမသိေတာ့ေအာင္ ၊ (၀ါ) ဘယ္သူမဆိုလည္းျဖစ္ႏိုင္ေအာင္ `ဖြင့္´ ခ်လိုက္ရင္ေကာ။
တစ္ပုဒ္လံုးက `ငါ´အေၾကာင္းျဖစ္ေပမယ့္ `ငါ´ဗဟိုျပဳကဗ်ာပံုစံလည္းမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ဗဟိုျပဳစရာ `ငါ´ ဟာလည္းပံုေသ တစ္ဦးတစ္ေယာက္မဟုတ္ေတာ့ျပန္ဘူး။ အဲေတာ့ ၊ ဗဟိုျပဳျခင္းလည္းပ်က္ေရာ။

ဖတ္သူဘက္ကၾကည့္ရင္ `ငါ´ဗဟိုျပဳ ကဗ်ာေတြထဲက `ငါ´ ၊ သို႔မဟုတ္ `ငါ´လို႔ မပါရိွရင္ေတာင္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္က ပုံေသေျပာေနတဲ့ Voice ထဲကို ဖတ္သူက ၀င္ပူးျပီး ဖတ္႐ႈခံစားနားလည္တယ္လို႔အဆိုရွိပါတယ္။ ဒီလိုကဗ်ာမ်ိဳးပဲ ဖတ္တာမ်ားရင္ `ငါ´ (၀ါ) Voice ပံုေသမရွိတဲ့ ကဗ်ာေတြ ၊ ဒါမွမဟုတ္ ပံုေသတစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕`ငါ´မဟုတ္ရင္ ၊ Voice switch ေတြလုပ္ထားရင္ အမွီ ျပဳစရာ ၊ ေက်ာက္ခ်စရာ ၊ ၀င္ပူးဖတ္စရာမရွိတဲ့အ တြက္ေျပာစရာေတာ့ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။ အဲသလို ၀င္ပူးရမွမဟုတ္ပဲ ဖတ္သူ ကိုယ္တိုင္ဟာ ေလေပၚကေနေအာက္ေျချမင္ကြင္းေတြလို ၀ဲလည္႐ႈမွတ္ရတာ ၾကိဳက္ရင္ေတာ့လည္း ဒီလိုကဗ်ာအဆင္မ်ိဳးေတြကို ႏွစ္သက္နားလည္မယ္ထင္ပါတယ္။

အကယ္၍ ကဗ်ာရဲ႕ လိုင္းတိုင္းမွာ `ငါ´ပါေပမယ့္ `ငါ´ဗဟိုျပဳကဗ်ာမဟုတ္ရင္ ၊`ငါ´ေတြေပး/ျပထားျပီး အဲဒီ`ငါ´ဟာ ဘယ္သူဆိုတာေပ်ာက္ကြယ္ေနရင္ ၊ Unidentified ‘I’ နဲ႔ missing Person ‘I’ ေတြျဖစ္ေနရင္ အဲဒီ`ငါ´ေတြကိုပဲ လိုက္ျဖည့္ေတြးၾကည့္ တတ္ရင္ တန္ဘိုးျဖည့္စြက္လိုက္တဲ့ အရသာ value – added taste ကိုရရင္လည္းရသြားမွာပဲေပါ့။ ဖတ္သူရဲ႕ ဖတ္က်င့္နဲ႔ ပဲဆိုင္ပါလိမ့္မယ္။

အဲသလိုသေဘာမ်ိဳးနဲ႔ `ငါဟာမီးစြဲေလာင္ေနတဲ့ မီးသတ္ကားျဖစ္တယ္´ကို ေရးတာျဖစ္ပါတယ္။ ေခါင္းစဥ္ဟာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ လံုးကို ကိုယ္စားမျပဳ၊ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လံုးရဲ႕ အေၾကာင္းမဟုတ္ပဲ သူကိုယ္တိုင္ဟာ ကဗ်ာရဲ႕ လိုင္းတစ္လိုင္းျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္။ ေခါင္းစဥ္ အျဖစ္ေနရာေပးထားေပမယ့္ အႏွစ္သာရအားျဖင့္ ကဗ်ာထဲက အျခားလိုင္းေတြလို equal လိုင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ကိုမၾကိဳက္ရင္ သူ႔ေနရာ မွာအျခားဘယ္လိုင္းမဆိုအစားထိုးလို႔ရေအာင္ `ဖြင့္´ ထားတဲ့ သေဘာပါပဲ။

ေဇယ်ာလင္း
14 – Sep – 12

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>