ဂလက္ဆီ တက္ဘလစ္အေၾကာင္း ေတြးရင္း . . .

ကဗ်ာဟာ ဆြမ္းေကၽြးသလိုပဲ၊ အတုအပသတိျပဳ
သင့္အာ႐ံုေတြေရွ႕ေမွာက္မွာ သင့္ကိုေခၚေဆာင္လာျပီလား။
ဒါေပမယ့္ သူ႔ပလီစိေခ်ာက္ခ်က္ဟာ အနည္းကိန္းေတာ့မဟုတ္ဘူး။
အာဠာ၀ကရဲ႕ ဟာသဟာ ကာဗ်တဲ့။ အိုး . . ဗာလ ၊ ဗာလ။
ေကာင္းကင္ၾကိဳးတန္းေပၚလမ္းေလွ်ာက္ျပတာမဟုတ္ဘူး
ေကာင္းကင္ရဲ႕ ေထာက္တိုင္ေတြကို အကဲစမ္းေနတာ။
သိစိတ္ဆိုတာ ဦးေဏွာက္ဆဲလ္ေတြနဲ႔ သက္ဆိုင္ရာ ေမာ္လီက်ဴးတို႔ရဲ႕
အျပဳအမူသက္သက္ပဲျဖစ္တယ္။ ဆိုကၠိဳလိုဂ်ီ ၊ ၁၀၁။
စာအုပ္အသစ္ကေလးဟာ တိုင္းျပည္အသစ္ကေလးလိုပဲ ပံုႏွိပ္စက္န႔ံ။
မလိုက္ဘက္ပါဘူးေလ ၊ ေက်ာက္ေဆာင္ေတြေပၚမွာ သစ္ခြစိုက္ခင္း။
ကြဲျပားျခားနားမႈ လိုခ်င္ရင္ ေရာ့ ၊ ေၾကာက္စိတ္ကို ပီေကလို၀ါးေန။
ဘာနဲ႔တူလဲဆိုေတာ့ ကိုယ့္မ်က္စိေရွ႕က မျမင္တာကို ျမင္သိစိတ္
ေဟာင္းတစ္ခုခုရဲ႕ ေကာ္ပီနဲ႔ပဲ သိမႈဆီ လည္ဆည္ဆက္သားပို႔လို႔။
အပိုလိုတစ္စင္း လေပၚေရာက္ခဲ့တာကို ၾကားဖူးနား၀နဲ႔
ဆိုကၠားစီးရင္း `ေဟာင္းသြားျပီ´၊`ဘာသစ္လို႔လဲ´ စြတ္ေအာ္။
စျမံဳ႕ျပန္ေနတာ မဟုတ္ဘူး ၊ စားက်က္သစ္ရွာေနတာ ၊ ဒင္းတို႔အတြက္။
အနာလစ္ရင္ တစ္တစ္ခြခြကလိထိုးဖို႔။ ေသာက္လက္စအလီနဲ႔။
တြန္းဖို႔ၾကံစည္၊ တိုက္ဖို႔က်ည္ဆံ။ က်ဴးသူဂါထာ။ သို႔ ၊
မဟုတ္ဘူး၊ ထံမွ ငါ့ရယ္သံခါးခါးၾကီး လူမႈတည္ေဆာက္မႈမဟုတ္လား။
ေအာကားထဲမွာလိုပဲ ၊ စတုမဓူေဒါင္းျပီးဘိန္းအြန္လိုက္တာ။
စိတ္တြင္းထဲက (ဘာလဲ ၊ စိတ္ခမ္းေနျပီလား ၊ ခုန္ခ်ခဲ့ဘူးတဲ့
မိန္းကေလးရဲ႕အရွက္ဟာ အသက္ထက္ပိုပုပ္ပြလာေနလို႔လား)
ပုရြက္အံုလက္ခံုေပၚမွာ ေယာင္ကိုင္းလာေနတာ ဘယ္လိုဓမၼ။
သိုးေက်ာင္းေခြးရဲ႕
သိုးေဆာင္းစကားကို
သိုးေက်ာင္းဆင္းေတြနားလည္တယ္။
မိုးျမင့္မွာ လြတ္လပ္စြာဖြင့္ဟေဖၚထုတ္မႈရဲ႕ သရဖူ
အူသိမ္မွာ အင္ထ႐ိုဗီးနပ္စ္ နတ္႐ုပ္တက္တူး။ တဲတဲေလး . . . ။
အဘရတဲ့ သုခဟာ အ, ဘယသုခေပါ့
အေလာင္းမင္းတရားၾကီးရဲ႕ လံကြတ္တီဟာ ေလထဲတလြင့္လြင့္ တံခြန္အလန္းပဲ။
ဒါဟာ ဆက္သြယ္ေရးလမ္းေၾကာင္းေတြ ေတာင့္တင္းခိုင္မာမႈသက္ေသလား။
တစ္လက္စနဲ႔ ပထ၀ီဟာ ပေထြးရဲ႕ တ(စ္) လုပ္စာျဖစ္သြားတယ္။
၀ိရိယ မဆုတ္မနစ္ေပမယ့္ ဒါဖတ္ရတာ ေတာ္ေတာ္ခက္တာပဲ။
မိမိတို႔သည္ ကာရန္စာမ်ားေဖါက္ကားသူျဖစ္ျငားအံ့
လမ္းသစ္ေဖါက္ရာတြင္ ခ်ိဳင့္ၾကီးမ်ားဖို႔ရန္ မိမိတို႔အားထည့္သြင္းေစ။
ေရေပၚတ၀င္း၀င္းေပၚလစီရဲ႕ ေရေပၚတ၀င္း၀င္း မိမိတို႔ဆီလိုမေပၚလို။
မိမိလည္း တစ္စခန္းအထမွာပဲ ဖမ္းျပလိုက္တယ္
ၾကမ္းရွရွအီမိုေၾကြးရွင္း ၊ အိပ္စပရေဆးအေႏွးအဆင္းေတြ။
ကေလာ္ဆဲစရာေတြရဲ႕ `အရွိတရား´ဟာဆြဲဆန္႔လို႔ရတဲ့ၾကက္ေပါင္ေစးပဲ
တစ္ခုခုကို တြန္းထိုးတြန္းတင္ဖို႔ထက္ အခ်ိန္ဆြဲျပီးအုပ္ခ်လုိက္ဖို႔။
“ဒါေပမယ့္ ၊ ေဒါက္တိုင္ေတြရဲ႕ အလွတရားဟာ ဘယ္မွာဆိုေတာ့ကာ
ေဒါင္းအရြတ္ေတြရဲ႕ ဒင္ေတြ ေဒါင္ေဒါင္ျမည္လာေပါ့
ညြတ္ခဲ့ရေသာ ဦးေခါင္းတိုင္း သမိုင္းေသြးႏွင့္ ရဲရဲနီ၏ မဆိုသာ။

ေဇယ်ာလင္း
30 – Aug – 12

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>