ဘက္တီးရီးယား

ပ႐ိုကယ္ရီအိုးတစ္က္ –– ႏ်ဴးကလီးယပ္စ္ဖြဲ႕စည္းမႈ စနစ္တက်မရွိတဲ့ ေရွးဦးဆဲလ္႐ိုင္းေတြလို႔ထင္ခဲ့ၾကတယ္။ ကမာၻအႏွံ႔အျပားမွာရွိတယ္။ တစ္ကမာၻလံုးမွာရွိတယ္။ ကမာၻၾကီးစတင္ကတည္းက ရွိတယ္။ မိမိတို႔ကိုယ္ခႏၶာေတြဟာ သူတို႔ငွားရမ္းေနထိုင္တဲ့ ကမာၻလည္းျဖစ္တယ္။ ေရွးအက်ဆံုးေတြ႕ရွိတဲ့ ႐ုပ္ၾကြင္းေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ မွတ္တမ္း။ အနက္ျပန္ေနရတုန္းပဲ။

သမုဒၵရာေအာက္ဇီ၀ဓါတုမေတာ္တဆျဖစ္မႈလား။ နတ္ဘုရားေတြလား။ ျဂိဳလ္သားေတြလား။ မဟာစၾက၀ဠာၾကီးရဲ႕ လ်ိဳ႕၀ွက္ေရွ႕ေျပး ကင္းေထာက္ေတြလား။ ဖန္ဆင္းရွင္ရဲ႕ စိတ္ကူးဥာဏ္သံတမန္ေတြလား။

ေခ်ာ္ရည္ပူျပစ္ထဲသူတို႔ ရွင္သန္တယ္။ ေရခဲျပင္ကႏၱာရေအာက္မွာ သူတို႔ကိုလိုနီေတြ။ ပင္လယ္ေအာက္သေဘၤာပ်က္ရဲ႕ သံေခ်းေတြ သူတို႔စားသံုးတယ္။ ေလထုထဲေအာက္စီဂ်င္နဲ႔ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္သူတို႔စြန္႔ထုတ္တယ္။ ဇီ၀မူလပထမ။ သက္ရွိတို႔ရဲ႕ ေမွာ္အက။

အျခားဘက္တီးရီးယားေတြနဲ႔ သူတို႔ DNA ေျပာင္းႏိုင္တယ္။ သူတို႔ရဲ႕ အသြင္သ႑ာန္ေတြ ၊ ဖြဲ႕စည္းမႈေတြေျပာင္းႏိုင္တယ္။ အဆင့္ဆင့္ ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္မႈရဲ႕ ပံုျပင္ေတြသူတို႔ထုတ္လႊတ္တယ္။ ကမာၻၾကီးကို အဲသလိုပံုျပင္ေတြနဲ႔ ေမာင္းႏွင္တယ္။ ႏို႔ကို ဒိန္ခဲျဖစ္ေစတယ္။ ခ်ဥ္သိုး ေအာင္လည္းလုပ္ႏိုင္တယ္။
ဇီ၀စက္မႈနည္းပညာရဲ႕ အေျခခံကၽြမ္းက်င္လုပ္သားေတြ။
ပဋိဇီ၀ပိုးသတ္ေဆးမွာ သူတို႔လည္း တတပ္တအားဘက္ေတာ္သား။

ယူကယ္ရီအိုးတစ္က္ –– ကိုယ္အဂၤါအစိပ္အပိုင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္လာေစမယ့္ အေဆာက္အအံုေတြ သူတို႔လုပ္ယူလာၾကတယ္။
အပင္ ၊ အေကာင္ ၊ လူ ၊ အယူအဆ ၊ ဘ၀။
ဖန္ဆင္းရွင္ရဲ႕ ၅ ရက္ေျမာက္မွာ ႏႈတ္ကပါ႒္ေတာ္
`ေရွ႕ဆက္သြား ၊ ပြားမ်ားၾကေလာ့´ ၊ သီအိုရီလက္ေတြ႕ေပါင္းစပ္မႈဓါတ္ျပဳ ပကတိ။
ဆဲလ္ေတြဟာ `ဆိုးလ္´ ေတြျဖစ္လာတယ္
ပရမာဏုျမဴဇီ၀ ကလပ္စည္းေတြကေန
`၀ိဥာဥ္ / ဓါတ္/ နက္႐ႈိင္းခံစားမႈေ၀ဒနာ အႏွစ္မ်ားစုစည္းတည္ရွိရာ´။

`ျပင္သစ္ေရာဂါ´လို႔ေခၚတဲ့ ဆစ္ဖလစ္ ၊ ငွက္ဖ်ားေရာဂါျဖစ္ေစတဲ့ `ပလပ္စ္မိုဒီယမ္´၊ ကြန္ျပဴတာကို ဟက္တဲ့ ဗိုင္းရပ္စ္။

သူတို႔ဟာ အျမဲေရြ႕လ်ားသြားလာေနၾကတယ္။ တစ္ေနရာကေနတစ္ေနရာ ၊ တစ္ဘက္တီးယီးရားကေန တစ္ဘက္တီးယီးရား ၊ တစ္အ ေဆာက္အအံုကေန တစ္အေဆာက္အအံု၊ တစ္အယူ၀ါဒကေန တစ္အယူ၀ါဒ ။ ေရၾကည္ရာျမက္ႏုရာ ၊ တိုးတက္ရာ အဆင့္ျမင့္ရာ ၊ ဖြံ႕ျဖိဳးရာ ပြင့္လင္းရာဆီ ေရႊ႕ေျပာင္းေနထိုင္တတ္ၾကတယ္။

ဆဲလ္ဇီ၀ေဗဒပညာရွင္တစ္ေယာက္ေျပာဘူးတယ္
`ဆဲလ္ေတြကိုလမ္းညႊန္တာရွိတယ္။ တစ္ေနရာကေန အျခားတစ္ေနရာဆီ သြားလာေစတဲ့ ဓါတုပစၥည္းေတြ။ အခ်ိဳ႕ဓါတုပစၥည္းေတြကို သူတို႔ မၾကိဳက္လို႔ေရွာင္ၾကတယ္။ သူတို႔ၾကိဳက္တဲ့ ဓါတုပစၥည္းဆီ သူတို႔သြားၾကတယ္။ သူတို႔ရွိတဲ့ ခြက္ထဲ ၊ ပင္အပ္ဖ်ားမွာ ဓါတုပစၥည္း တို႔ျပီး ခြက္ထဲလိုက္ေရႊ႕လိုက္ရင္ သူတို႔ အံုလိုက္ၾကီး လိုက္လာတယ္´
သာမန္မ်က္စိနဲ႔ မျမင္ရတဲ့ ၀ိဥာဥ္ေတြ ၊ ႐ုပ္ေတြ။
ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိတယ္။ ပ်ံက်ေတြမဟုတ္ဘူး။
သူတို႔ကိုယ္တိုင္ရဲ႕ အရွိတရား။ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ဟာ အရွိတရား။
ႏႈိင္းဆလိုက္ရင္ အေလ်ာ႔တြက္ အဓိပၸါယ္။

ကဗ်ာဟာ ဘာသာစကား(ရဲ႕) ဘက္တီးရီးယားပဲ။
`ပ႐ို´ မဟုတ္ဘူး ၊ `ယူကယ္ရီအိုးတစ္က္´ေတြ
အဆင္ျမင့္သက္ရွိဘာသာစကားဇီ၀႐ုပ္ေတြ။ ။

ေဇယ်ာလင္း
9 – Aug – 12

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>