ဘရန္(ဂ္)လို႔ပဲ ေခၚခဲ့ဘူးတဲ့ သူငယ္ခ်င္း

မေနာေျမကခ်င္ျပည္နယ္ တစ္ေနရာမွာ (တိုက္ပြဲငါးပြဲျဖစ္လွ်င္)
`လတ္တေလာ ပဋိပကၡ´တဲ့။ (တစ္ပြဲအလကားေပးမည္)။
ေက်ာင္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္း၊ ဘရန္(ဂ္)၊ RASU က။
`ကိုယ္ထူကိုယ္ထ အထက´ ငါတို႔ ယံုၾကည္ခဲ့ၾကတယ္။
လက္၀ဲအယူ၀ါဒ ငါတို႔ယံုၾကည္ခဲ့ၾကတယ္။
ေခတ္နဲ႔အညီေပးဆပ္တာ ငါတို႔ေလးျမတ္စြာ။
အဲဒီတုန္းက မဆလ ေရဒီယိုျပဇာတ္မွာ မိန္းမအသံ
`ဘရန္(ဂ္)၊ လက္နက္ခ်လိုက္ပါ၊ ဘရန္(ဂ္)´ ၿပီး. . .
`ဗိုလ္က်ီး၊ ဗိုလ္က်ီး၊ ကၽြန္မ ဗိုက္က်ီးေနၿပီ´။ (ရယ္စရာ)။
ငါ သတင္းစာကို ခ်လိုက္တယ္။ သတင္းစာသားေတြက ငါ့ကို မခ်ဘူး။
`ရပ္ရြာစြန္႔လာၾကသူမ်ား´ အတြက္ `ယာယီေစာင့္ေရွာက္ေရး
စခန္း´ တစ္ခုခုမွာ မင္းကိုေတြ႔ရမလား။ ရွိေသးရင္ေပါ့။
မင္းရဲ႕ကေလးငယ္ေတြ `စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ထိခိုက္မွဳ´ ခံစားေနၾကသလား။
မင္းရဲ႕သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြ `မိမိကိုယ္မိမိ ယံုၾကည္မွဳေလ်ာ့နည္းလာကာ
စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ လံုျခံဳမွဳမရွိသည့္ ခံစားခ်က္မ်ား´ ျဖစ္ေနသလား။
ေနေကာင္းရဲ႕လား၊ သူငယ္ခ်င္း။
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတာ့ ပစ္ပယ္လို႔ မရဘူးေပါ့။
အစားအစာ၊ အ၀တ္အထည္၊ မီးဖိုေခ်ာင္သံုးပစၥည္း၊
ေငြသားနဲ႔အတူ စာေရးကိရိယာေတြပါ ေထာက္ပံ့တယ္လို႔ ဖတ္ရတယ္။
မင္းကြာ… ငါ့ဆီ စာတစ္ေစာင္ေတာင္ ေရးေဖၚမရဘူး။
ႏိုင္ငံျခားက လွဴတာဆိုေတာ့ စကၠဴေကာင္းေကာင္း မင္ေရာင္စိုစိုေပါ့။
ႏိုင္ငံျခား ရွယ္စာရြက္ေပၚမွာ ျပည္တြင္းျဖစ္ကဗ်ာ မင္းေရးေနမလား၊
အဂၤါစံုေသးရဲ႕လား၊ သူငယ္ခ်င္း။ သိပ္မၾကာေသးခင္ကပဲ
ပင္နီနဲ႔ ကခ်င္ပုဆိုး ငါတို႔ျမတ္ႏိုးခဲ့ၾကတယ္။
ကယ္ဆယ္ေရးစခန္းက ေက်ာင္းေလးမွာ မင္းစာေတြသင္ေနမယ္
အဲသလို ငါစိတ္ကူးၾကည့္တယ္။ မင္းနဲ႔ငါရဲ႕ နာသံုးနာ။
`ဒုကၡသည္စခန္း´၊ `စစ္ေဘးဒဏ္´၊ `စစ္ေျပး´ အသံုးအႏွဳန္းေတြ
ဘာသာစကားပိုးသတ္ေဆးနဲ႔ ျဖန္းလိုက္ၿပီ။ သတင္းစာထဲမွာ
ဒဏ္ရာရသူ မပါ၊ ေသဆံုးသူ မရွိ၊ `စစ္´နတၳိ။
မင္းသင္ရတဲ့ စာေတြကိုေကာ ပိုးသတ္ေဆးျဖန္းၿပီးၿပီလား။
ငါတို႔သိရတာေတြကိုပဲ ငါတို႔ယံုၾကည္ရတာဆိုရင္
ငါတို႔ဘာပဲသိရသလဲ။ ငါ့တို႔ဘယ္လိုသိရသလဲ။
ဘာေတြက ခြင့္ျပဳလို႔ ဘာေတြကို ခြင့္လႊတ္ရမလဲ။
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတာင္ ခြင့္လႊတ္စရာမေတြ႔ေသးဘူး။
ငယ္တုန္းက ငါတို႔ေက်ာင္းေျပးၿပီး ရုပ္ရွင္ၾကည့္ၾကတယ္။
အန္ဂ်လီနာ ဂ်ိဳလီရဲ႕ ေနာက္ဆံုးရုပ္ရွင္အေၾကာင္း ဖတ္ရတယ္။
ေဘာ္လ္ကန္စစ္ပြဲေနာက္ခံကား
`ေသြးနဲ႔ပ်ားရည္ စီးတဲ့တိုင္းျပည္´။
ဆားဗီးယားစစ္သားေလးဟာ သူ႔ရည္းစားေဟာင္း
ေဘာ့စ္နီးယား မူစလင္အမ်ိဳးသမီး(ဂ်ိဳလီ)ကို
လိင္စခန္းတစ္ခုမွာ လိင္ကၽြန္အျဖစ္ ေတြ႔လိုက္တယ္။
ဇာတ္၀င္ခန္းတစ္ခန္းမွာ
ေဘာ့စ္နီးယား မူစလင္အမ်ိဳးသမီးေတြကို
အစုလိုက္အျပံဳလိုက္ မုဒိမ္းက်င့္တာ ပါလိုက္တယ္။
တရုတ္ျပည္၊ နန္ကန္းၿမိဳ႕မွာလည္း ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ေတြ
က်င့္လိုက္တာမွ ၿမိဳ႕လံုးကၽြတ္၊ လက္တစ္ဆစ္မက်န္ပဲ။
စစ္ျဖစ္ရင္ အဲဒါနိယာမပဲလား သူငယ္ခ်င္း။
မင္းနဲ႔ငါၾကည့္ခဲ့ဘူးတာ ယူဂိုဆလပ္ကား `ပါတီဇံ´။
နာဇီလက္ေအာက္မွာ လြတ္လပ္နယ္ေျမေတြ တိုက္ယူတာ။
အင္အားမမွ်တေတာ့ အကုန္လက္လြတ္ဆံုးရွံဳးတယ္။
သမိုင္းမွာ မာရွယ္တီးတိုး အႏိုင္ရခဲ့တယ္။
သမိုင္းၿပီးဆံုးတာနဲ႔ ယူဂိုဆလားဗီးယား ၿပိဳကြဲသြားေတာ့တယ္။
မေတြး၀ံ့တာေတြ ငါေတြးေနမိတယ္၊ သူငယ္ခ်င္း။
အဲဒီ `ယာယီတန္းလ်ား´ တစ္ခုခုမွာ
ေဆးေပါ့လိပ္တစ္လိပ္နဲ႔ စိတ္အေလးဆြဲလို႔
မင္းမအိပ္ႏိုင္ျဖစ္ေနမလား။
မင္း၊ ထာ၀ရအိပ္စက္သြားၿပီလား။
စပါးရိတ္သိမ္းရမယ့္ အခ်ိန္မွာ
ေတာထဲ၀င္ပုန္းၾကသူေတြလည္း ရွိၾကတယ္လို႔ ဖတ္ရတယ္။
ေၾသာ္… ျမန္မာျပည္ထိပ္ဖ်ားမွာမွကြယ္။
… … … … … … … … … … … … … … … … … … … …
အပစ္အခတ္ အမွန္တကယ္ ရပ္စဲေရး ဒို႔အေရး၊ ဒို႔အေရး
ေတြ႔ဆံုညိႇႏွိဳင္းေဆြးေႏြးေရး ဒို႔အေရး၊ ဒို႔အေရး
ႏိုင္ငံသားအဆင့္အတန္း မခြဲျခားေရး ဒို႔အေရး၊ ဒို႔အေရး
… … … … … … … … … … … … … … … … … … … …
မင္းနဲ႔ငါရဲ႕ ငယ္ကတည္းက ခင္မင္မွဳအရ
ဒါဟာ တိမ္းေရွာင္လာတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္
မျဖစ္ရပါေစနဲ႔၊ သူငယ္ခ်င္း။

ေဇယ်ာလင္း
21 DEC 11

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>